പക്ഷേ സത്യം അതായിരുന്നില്ല എന്ന് ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ അവൾക്ക് തന്നെ അറിയാമായിരുന്നു!
ഒരു സാധാരണ സഹോദരനിൽ നിന്നോ സുഹൃത്തിൽ നിന്നോ മെസ്സേജ് വരുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ കവിളുകൾ ഇങ്ങനെ ചുവന്നുതുടുക്കുമോ? അയാളുടെ വോയിസ് നോട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ അടിവയറ്റിലൂടെ ഇങ്ങനെ മധുരമുള്ളൊരു കുളിര് പാഞ്ഞുകയറുമോ? അയാൾക്ക് ഒരു വോയിസ് മെസ്സേജ് തിരികെ അയക്കുന്നതിന് മുൻപ്, സ്വന്തം ശബ്ദം ഏറ്റവും മനോഹരമായിരിക്കാൻ രണ്ടുമൂന്നു വട്ടം തൊണ്ട ശരിയാക്കി റിഹേഴ്സൽ നോക്കുമോ?
എല്ലാറ്റിലുമുപരി, അയാൾ ഓരോ തവണയും ‘മോളൂ’ എന്ന് ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള സ്വരത്തിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഒരു കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ താൻ ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്ന ആ അനുഭൂതി!
തന്റെ ബുദ്ധിയെയും വ്യക്തിത്വത്തെയും ഇത്രയധികം ആദരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ സാമീപ്യത്തെ—അയാൾ തനിക്ക് നൽകുന്ന ആ വൈകാരികമായ ലഹരിയെ—അവൾ ഭ്രാന്തമായി പ്രണയിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു; സ്വന്തം മനസ്സിനോടുപോലും അത് സമ്മതിക്കാൻ അവൾ ഭയപ്പെട്ടുവെന്ന് മാത്രം!
അങ്ങനെ കാത്തിരുന്ന ആ യാത്രാദിവസം വന്നെത്തി.
വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിയോടെയാണ് മഞ്ചേരിയിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊച്ചി നെടുമ്പാശ്ശേരി വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് പോകാനായി അവർ ഇറങ്ങിയത്. ഷാഹിദും ജസ്‌നയും
ഉമ്മയും ഉപ്പയും സഫയും അടങ്ങുന്ന സംഘം ഒരു വലിയ ഇന്നോവ കാറിലായിരുന്നു യാത്ര തിരിച്ചത്.
പോരുന്നതിന് മുൻപ് ഷാഹിദിനോടുള്ള പിണക്കമെല്ലാം മറന്ന് ജസ്‌ന അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിലും വേർപാടിന്റെ യഥാർത്ഥമായ നൊമ്പരം പടർന്നിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കഷ്ടിച്ച് രണ്ടാഴ്ച പോലും തികയുന്നതിന് മുൻപ് തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെ തനിച്ചാക്കി കടൽക്കടന്നു പോവുകയാണ്!
കാറിനുള്ളിൽ ഉമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ തട്ടത്തിന്റെ തുമ്പുകൊണ്ട് കണ്ണുതുടച്ചുകൊണ്ട് ഷാഹിദിന് ഉപദേശങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു: “മോനേ… അവിടെ ചെന്നാൽ സമയത്തിന് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം ട്ടോ. തണുപ്പത്ത് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ചെവി മൂടുന്ന തൊപ്പി വെക്കാൻ മറക്കരുത്. അഞ്ചു നേരവും നിസ്കരിക്കണം…”
“എന്റെ ഉമ്മാ… ഞാൻ ഇന്നലെ ജനിച്ച കുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ, കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് കൊല്ലമായിട്ട് ഞാൻ അവിടെത്തന്നെയല്ലേ ജീവിക്കുന്നത്!” ഷാഹിദ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മയുടെ തോളിൽ തട്ടി.
“അതൊക്കെ പണ്ട്! ഇപ്പൊ അവിടെ നിന്നെ ഓർത്ത് കരയാൻ ഇവിടെയൊരു പെണ്ണുണ്ട്, അത് മറക്കണ്ട!” സഫ പിന്നിലിരുന്ന് ജസ്‌നയെ തോണ്ടിക്കൊണ്ട് കളിയാക്കി പറഞ്ഞു. “ഇക്കാക്ക അവിടെ ഫ്ലാറ്റിൽ ചെന്നിട്ട് ഇനി രാത്രി മുഴുവൻ ഇത്താത്തയെ വീഡിയോ കോൾ വിളിച്ച് കരച്ചിലായിരിക്കും ഉമ്മാ!”
എല്ലാവരും ചിരിച്ചപ്പോൾ ജസ്‌നയും നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഷാഹിദിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. യാത്രയിലുടനീളം ഷാഹിദിന്റെ കൈവിരലുകൾ അവളുടെ പർദ്ദയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ കൈപ്പത്തിയെ മുറുകെ പുണർന്നിരുന്നു.
രാത്രി ഒൻപതരയോടെ കാർ നെടുമ്പാശ്ശേരി അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ഡിപ്പാർച്ചർ ടെർമിനലിന് മുന്നിലെത്തി.
ഗൾഫിലേക്കും യൂറോപ്പിലേക്കും കാനഡയിലേക്കുമൊക്കെ പറക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് പ്രവാസികളുടെയും അവരെ യാത്രയാക്കാൻ വന്ന കുടുംബങ്ങളുടെയും വലിയ തിരക്കായിരുന്നു അവിടെ. കണ്ണുനീരും കെട്ടിപ്പിടുത്തങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ വികാരനിർഭരമായ അന്തരീക്ഷം ജസ്‌നയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ്
കൂട്ടി.
ട്രോളിയിലേക്ക് വലിയ പെട്ടികൾ കയറ്റിവെച്ച്, ഉപ്പയോടും ഉമ്മയുടെയും സലാം പറഞ്ഞ് ശേഷം ഷാഹിദ് സഫയുടെ തലയിൽ തട്ടി യാത്ര പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അവൻ ജസ്‌നയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നുനിന്നു.
ഉമ്മയും സഫയും അല്പം പിന്നിലേക്ക് മാറിനിന്നു കൊടുത്തു.
ചുറ്റും നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നതുപോലും മറന്ന്, ഷാഹിദ് ജസ്‌നയെ തന്റെ ഇരുകൈകൾക്കുമുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ച് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു!
cute