കട്ടിലിലേക്ക് ചരിഞ്ഞുകിടന്ന്, അപ്പുറത്തെ തലയിണ എടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുവെച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ വോയിസ് നോട്ട് വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്തു. ഒരിക്കൽ… രണ്ടുവട്ടം… മൂന്നുവട്ടം!
ആ ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിലെ വാത്സല്യം കാതിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്തോറും അവളുടെ മനസ്സിലെ ഭാരമെല്ലാം പഞ്ഞിപോലെ ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ നൂറുകണക്കിന്
ചിന്തകൾ പരസ്പരം കുഴഞ്ഞുമറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു വശത്ത് സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും, ഭർത്താവിന്റെ പക്വതയില്ലാത്ത പ്രവൃത്തികളോടുള്ള ദേഷ്യവും; മറുവശത്ത്, ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽപ്പോലും നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഈ മനുഷ്യന്റെ ഒരൊറ്റ ശബ്ദസന്ദേശം തനിക്ക് നൽകുന്ന ഈ അവിശ്വസനീയമായ സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും! തനിക്ക് എന്ത് വിഷമമുണ്ടായാലും ഒരു വൻമതിൽ പോലെ താങ്ങായി നിൽക്കാൻ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരാളുണ്ടെന്ന ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ മധുരമുള്ളൊരു അടുപ്പം നിറച്ചു.
ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, കലങ്ങിമറിഞ്ഞ ചിന്തകൾക്കിടയിലും ചുണ്ടിലൊരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ കണ്ണുകളടയ്ക്കുമ്പോൾ—ഷാഹിദിനും തനിക്കുമിടയിൽ വീണ ആ വിടവിലേക്ക് രോഹിത് കുമാർ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ആ വൈകാരികമായ വേരുകൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ പടർന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു!
_______________
മഞ്ചേരിയിലെ തറവാട്ടുവീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ ഉച്ചയൂണിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തകൃതിയായി നടക്കുകയായിരുന്നു. വിറകടുപ്പിൽ തിളയ്ക്കുന്ന മീൻമുളകിട്ടതിന്റെയും, വെളിച്ചെണ്ണയിൽ മൊരിയുന്ന അയക്കൂറ മീനിന്റെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണം അടുക്കളയിലാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള അയഞ്ഞ ഒരു സാധാരണ കോട്ടൺ ചുരിദാറും ധരിച്ച്, ചുരിദാറിന്റെ വലിയ ഷാൾ കൊണ്ട് തലയും മാറും പൂർണ്ണമായി മറച്ച്, കയ്യിലെ മൈലാഞ്ചിച്ചുവപ്പുള്ള വിരലുകൾ കൊണ്ട് തേങ്ങ ചിരകുകയായിരുന്നു ജസ്‌ന.
രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് കുമരകത്തെ ആ പ്രൈവറ്റ് പൂൾ വില്ലയിൽ, കടുംചുവപ്പ് സാറ്റിൻ ഗൗണിലും കറുത്ത നീന്തൽക്കുപ്പായത്തിലും അർദ്ധനഗ്നയായി ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന അതേ പെൺകുട്ടിയാണ് ഇതെന്ന് ആരും പറയില്ല! അത്രമേൽ അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള, നാണംകുണുങ്ങിയായ ഒരു ഉത്തമ മലപ്പുറത്തുകാരി മരുമകളായി അവൾ പൂർണ്ണമായും മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“മോളേ ജസ്‌നാ… ആ തേങ്ങ ചിരകിയത് മതിട്ടോ, ഇനി ബാക്കി സഫ ചിരകിക്കോളും. മോൾ അങ്ങോട്ട് മാറിനിന്നോ, വെറുതെ
ആവി കൊള്ളണ്ട,” അടുപ്പിലെ കറി ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ഉമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ല ഉമ്മാ, ഇത് ഒരു മുറി തേങ്ങയല്ലേ ഉള്ളൂ, ഇപ്പൊ തീരും,” ജസ്‌ന നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
തൊട്ടപ്പുറത്ത് കിച്ചൺ കൗണ്ടറിലിരുന്ന് സവാള അരിയുകയായിരുന്ന സഫ ചിരിയോടെ ജസ്‌നയെ തോണ്ടി. “കണ്ടോ ഇത്താത്താ… കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ വന്നതോടെ ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ഒരു വിലയുമില്ലാതായി! ഇപ്പൊ ഉമ്മയ്ക്ക് എപ്പോഴും മരുമോളെ മതി!”
ജസ്‌ന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സഫയുടെ തോളിൽ പതിയെ തട്ടി. ആ സ്ത്രീകളുടെ കളിചിരികൾക്കിടയിലേക്ക്, കഴിഞ്ഞ അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നാലാമത്തെ തവണയാണ് ഷാഹിദ് അടുക്കളവാതിൽക്കലേക്ക് വന്നുനിൽക്കുന്നത്!
കുമരകത്തുനിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ഇന്നലെ ഉച്ചമുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ, അടഞ്ഞ കിടപ്പുമുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ജസ്‌ന തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ മഞ്ഞുകട്ട പോലുള്ള തണുപ്പും അവഗണനയും ഷാഹിദിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്നു. രാത്രിയിൽ കട്ടിലിന്റെ രണ്ടറ്റത്തായി കിടന്ന ആ മണിക്കൂറുകൾ അവന് നരകതുല്യമായിരുന്നു.
എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തൊന്ന് നോക്കാനും, അവളുടെ പിണക്കം മാറ്റാനും വേണ്ടി ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ അവൻ അടുക്കളയ്ക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങിനടക്കുകയായിരുന്നു.
“ഉമ്മാ… ദാഹിക്കുന്നു, കുടിക്കാൻ ഇത്തിരി വെള്ളം എടുക്കട്ടെ?” ഫ്രിഡ്ജിനരികിലേക്ക് വന്ന് ജസ്‌നയുടെ മുഖത്തേക്ക് ദയനീയമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് ഷാഹിദ് ചോദിച്ചു.
cute