അവൾ തന്റെ തലയിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ഒന്ന് ഒതുക്കി വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റി…
സുനിത: “വേണുവേട്ടാ… ഇന്നലെ രാത്രി രാഹുലും മീരയും തമ്മിൽ കിടപ്പറയിൽ നടന്ന ഒരു സംസാരമുണ്ട്. അത് കേട്ടാൽ നിങ്ങൾ ചിരിക്കും. മീര പതുക്കെ അവനോട് ചോദിച്ചു: ‘എന്താ ഏട്ടാ അങ്കിൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? സെക്സ് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല, വെറും ഒരു കൂട്ട് മതി എന്നൊക്കെ. പുള്ളിക്ക് എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?’ എന്ന്.”
വേണുവേട്ടൻ പുരികം ചുളിച്ചു. “എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് ആ ചെക്കൻ എന്താ മറുപടി പറഞ്ഞത്?”
സുനിത: (പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) “അവൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കണോ? അവൻ മീരയെ നോക്കി കളിയാക്കി പറഞ്ഞു: ‘എടീ… പുള്ളിക്ക് ഇപ്പോൾ വയസ്സായില്ലേ, ആ പ്രായത്തിൽ കുണ്ണയൊന്നും അത്രയ്ക്ക് എഴുന്നേൽക്കില്ലായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും പുള്ളി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞു വെക്കുന്നത്’ എന്ന്! എന്നിട്ട് രണ്ടുപേരും കൂടി അത് പറഞ്ഞു കുറെ ചിരിച്ചു.”
വേണുവേട്ടന്റെ മുഖം ഒന്ന് ചുവന്നു. ആ പരിഹാസം അദ്ദേഹത്തിന് അത്ര പിടിച്ചില്ല.
വേണുവേട്ടൻ: “അപ്പൊ അതുകേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് എന്ത് തോന്നി? അവൾ അത് വിശ്വസിച്ചോ?”
സുനിത: “അവൾക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നി അത് കേട്ടപ്പോൾ. പാവം… അവൾക്ക് നിങ്ങളോടൊപ്പം ഒന്ന് കളിക്കാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്. മനുഷ്യ… അത് എന്റെ പണിയല്ലേ! അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ആഗ്രഹം കുത്തി നിറച്ചത് ഞാനല്ലേ? നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ വരുന്നത് ഞാൻ കാരണമാണ്.”
വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈമുറുക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ “കാമപ്രാന്തൻ” പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു.
വേണുവേട്ടൻ: “എടീ… എന്നിട്ട് ഇന്നലെ രാത്രി അവർ ശരിക്കും കളിച്ചോ? അത് പറ…”
സുനിത: “ഹോ… വേണുവേട്ടന് എന്തൊക്കെ അറിയണം! ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ?”
വേണുവേട്ടൻ: “പറയെടീ… അതൊക്കെ കേൾക്കുന്നത് ഒരു രസമല്ലേ. നീ പറ…”
സുനിത ആ കള്ളച്ചിരിയോടെ തുടർന്നു:
സുനിത: “മം… ഇന്നലെ അവർ കളിച്ചു. കുഴപ്പമില്ല… പക്ഷേ നമ്മുടെ ആ പഴയ കളികളുടെ അത്രയൊന്നും വരില്ല അത്.
ഏ.. അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ..ആ ചെറുക്കന്റെ കുണ്ണ… അന്ന് ഞാൻ മുണ്ടിന്റെ മുകളിൽ കണ്ടതാണല്ലോ. അത്യാവശ്യം വലിപ്പമൊക്കെയുണ്ട്. സുനിത : പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ കുണ്ണയുടെ
പകുതിയേ അവനുള്ളൂ! വലിപ്പമുണ്ടെങ്കിലും ചെക്കന് ഭയങ്കര തിരക്കാണ്. വേഗം അങ്ങ് തീർക്കും. നമ്മുടെ പഴയ ആ പൂരക്കളി ഒന്നും അവനെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല.”
സുനിത: (അല്പം പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “വേണുവേട്ടാ… രാഹുൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ കുണ്ണ ഇനി എഴുന്നേൽക്കില്ലേ എന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കണ്ടേ? ആ ചെക്കന്റെ മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ.”
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുടഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി.
സുനിത: “എന്നാപ്പിന്നെ നമ്മുടെ ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം തന്നെ തുടങ്ങാം. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പതുക്കെ വെളിയിൽ പോയി നിൽക്ക്. ഞാൻ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വിളിക്കുമ്പോൾ മാത്രം അകത്തേക്ക് വന്നാൽ മതി. പഴയ ആവേശമൊന്നും ചോർന്നു പോയിട്ടില്ലല്ലോ?”
വേണുവേട്ടൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം എന്താണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് നന്നായി അറിയാം. സുനിതയുടെ ഓരോ കളികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനപാഠമാണ്.
വേണുവേട്ടൻ: “എടീ… നീ പഴയ സുനിത തന്നെ! നിന്റെ ഈ കളികൾക്ക് മുന്നിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പറ്റും? ഞാൻ പുറത്തുണ്ട്… നീ വേഗം റെഡിയാകൂ.”
അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി. ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ മീരയാണെങ്കിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് സുനിതയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണ ബോധ്യമായി.
അകത്ത് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറുന്നതിന്റെയും വളകൾ കിലുങ്ങുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം കേൾക്കാം. ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിന് താഴെ സുനിത (മീര) ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റത്തിനായി സ്വയം ഒരുങ്ങുകയാണ്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.