രാഹുൽ : ഇനി അഥവാ അയാൾക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നിയാലും പറ്റില്ല എന്ന് പറയണ്ട കേട്ടോ ഒന്ന് തൊട്ടു കളിച്ചു നിർത്തിക്കോളും. പുള്ളിക്ക് അതല്ലേ വേണ്ടൂ…”
മീര ഒന്ന് മൂളി. രാഹുലിന്റെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് പറ്റി അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ആ ലഹരിയിലും തളർച്ചയിലും രണ്ടുപേരും അറിയാതെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
ആ നീല വെളിച്ചം അപ്പോഴും ആ മുറിയിൽ കാവലിരുന്നു. താഴെ വേണു അങ്കിൾ തന്റെ സുനിതയെ സ്വപ്നം കണ്ടും, മുകളിൽ രാഹുലും മീരയും പരസ്പരം പുണർന്നും ആ രാത്രിയെ പൂർത്തിയാക്കി.
പുലർച്ചെ തന്നെ മീര എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചു റെഡി ആയി. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ ചുവന്ന സാരി മാറ്റി, അവൾ ഇന്ന് ഒരു മഞ്ഞയിൽ നീല പൂക്കളുള്ള നേരിയ സാരിയാണ് ഉടുത്തത്. സാരിയുടെ നേർമ കാരണം അവളുടെ പൊക്കിൾ ആ മഞ്ഞ തുണിക്കുള്ളിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. കൂടെ ഇട്ട മഞ്ഞ ബ്ലൗസും അല്പം ട്രാൻസ്പാരന്റ് ആയതുകൊണ്ട് ഉള്ളിലെ ബ്രാ വരെ പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും വിധമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം.
അവൾ അടുക്കളയിൽ കയറി അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനായി റെഡിയാക്കി.ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ലഞ്ചും കൂടെ അവൾ നേരത്തെ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചു.
രാഹുൽ കുളി കഴിഞ്ഞു റെഡി ആയി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അരികിൽ വന്നു ഇരുന്നു. മീര ഓരോന്നായി ടേബിളിൽ നിരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചത്.
മീര: (നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട്) “ഇതിപ്പോ ഈ നേരത്ത് ആരാ? രാഹുലേട്ടാ… ഒന്ന് നോക്കിക്കേ.”
രാഹുൽ: “അത് അങ്കിൾ ആയിരിക്കുമെടീ… നീ അല്ലേ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് രാവിലെ എട്ടരയ്ക്ക് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാൻ വരാൻ.”
മീര: (സ്തംഭിച്ചുപോയി) “ഞാനോ? ഞാൻ എപ്പോഴാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?”
രാഹുൽ: “അതേടീ… നീ തന്നെയാ പറഞ്ഞത്. ഇനി അങ്കിൾ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കേണ്ട, എന്നും ഇവിടുന്ന് കഴിക്കാം എന്ന് നീ നേരിട്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ. നീ അത് മറന്നോ?”
മീര: “രാഹുലേട്ടാ… ഇല്ലാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞു എന്നെ വട്ടാക്കല്ലേ! ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇതിപ്പോ ‘ഭാര്യയെപ്പോലെ’ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അയാൾക്ക് വേണ്ടി അടുക്കള പണിയും കൂടി ചെയ്യണോ? എനിക്ക് വയ്യ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് കേൾക്കാൻ.”
രാഹുൽ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “നീ ചെന്ന് വാതിൽ തുറക്ക് മീരേ… ഇന്നലെ രാത്രി ആ വൈൻ അടിച്ച ബോധമില്ലാതെ നീ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്നെ പറയണ്ട. വേഗം പോയി അങ്കിളിനെ വിളിക്ക്.”
മീര പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ
തേച്ചു മിനുക്കിയ വെള്ള ഷർട്ടും മുണ്ടും ഉടുത്ത്, മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഐശ്വര്യവുമായി അങ്കിൾ നിൽക്കുന്നു.
അങ്കിൾ: (ഒരു ചിരിയോടെ) “മീരേ… ഞാൻ ലേറ്റ് ആയില്ലല്ലോ അല്ലേ? എട്ടരയ്ക്ക് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ… എനിക്ക് വിശക്കാൻ തുടങ്ങി.”
മീര ഒന്ന് ഞെട്ടി അങ്കിളിനെ നോക്കി. താൻ പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ അങ്കിൾ എങ്ങനെ കൃത്യമായി ഓർക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിലെ പേടി. പക്ഷേ ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ മീരയെ കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
അങ്കിൾ: “എന്റെ സുനിതയ്ക്ക് ഈ മഞ്ഞ നിറം വല്ലാത്ത ചേർച്ചയാണ്. എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം ആണിത് . നീ ഇന്നും അതീവ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട് മോളെ.”
മീര ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്കിളിനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. രാഹുൽ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അങ്കിളിനെ നോക്കി കൈ വീശി
മീര ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുത്തിയിട്ട്, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചൂടുള്ള അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. മഞ്ഞ ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ പൊക്കിളും ശരീരവടിവും ആ നീല പൂക്കളുള്ള സാരിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു പാത്രത്തിലെ മൂടി തുറന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ കസേരയിൽ നിന്ന് പകുതി എഴുന്നേറ്റു പോയി.
അങ്കിൾ: “വൗ… മൈ ഫേവറിറ്റ്! അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും! നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം മീരേ എനിക്ക് ഇത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്ന്? സുനിത എപ്പോഴും ഉണ്ടാക്കി തരുന്ന അതേ കോമ്പിനേഷൻ… അതേ മണം!”