വേണുവേട്ടൻ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സുനിതേ… നീ… നീ ശരിക്കും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയാണ്. ഈ രൂപത്തിൽ നിന്നെ കാണാൻ ഞാൻ എത്ര കാലം കാത്തിരുന്നു എന്നറിയാമോ?”
സുനിത പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായഞ്ഞു. അവളുടെ ആ നഗ്നമായ മുലകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ
പതുക്കെ അമർന്നു. ആ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും മുല്ലപ്പൂമണവും വേണുവേട്ടന്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർത്തു കഴിഞ്ഞു
സുനിത പതുക്കെ തന്റെ മാറിടം അല്പം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച്, വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
സുനിത: “എന്റെ വേണുവേട്ടാ… നോക്ക്, എന്റെ ആ പഴയ മുലകൾ പോലെ തന്നെയില്ലേ ഇതും? അതേ ഉറപ്പും അതേ വടിവും… എന്തെങ്കിലും മാറ്റം തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
വേണുവേട്ടന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അദ്ദേഹം തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ ആ നഗ്നമായ മുലകളിലേക്ക് നീട്ടി. ആ ചർമ്മത്തിന്റെ മാർദ്ദവവും ചൂടും അറിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
വേണുവേട്ടൻ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “അതേ സുനിതേ… അതേപടി തന്നെയുണ്ട്. രൂപം മാറിയെങ്കിലും ഇത് എന്റെ സുനിതയുടെ അതേ മാറിടം തന്നെയാണ്. ആ പഴയ ചൂടും ആ പഴയ തുടിപ്പും… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.”
അദ്ദേഹം പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത മാറിടത്തിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധത്തോടൊപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വശ്യമായ മണം കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ വേണുവേട്ടൻ സർവ്വനിയന്ത്രണവും വിട്ടു.
സുനിത പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.
അവളുടെ പൊക്കിളും വയറും ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സുനിത: “വേണുവേട്ടാ… ഇനി വൈകിക്കണ്ട. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ആ പരിഹാസത്തിന് നമുക്കിന്ന് മറുപടി കൊടുക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഈ സുനിതയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അറിയാം.”
അവൾ പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ ബാക്കി ചുറ്റുകളിലേക്ക് വെച്ചു. താഴെ ഒന്നും ധരിക്കാത്ത ആ നഗ്നതയിലേക്ക് സാരിയുടെ അവസാനത്തെ മറ കൂടി നീക്കാൻ അവൾ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം നൽകുകയായിരുന്നു
വേണുവേട്ടന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ആ പഴയ കാമപ്രാന്തൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ വശ്യമായ ആ പൊക്കിളിന് താഴെ, അരക്കെട്ടിൽ തിരുകി വെച്ചിരുന്ന ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വിരലുകൾ തൊട്ടു.
വേണുവേട്ടൻ വളരെ സാവധാനം, ഓരോ മില്ലിമീറ്ററും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ആ സാരിയുടെ ചുറ്റുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. സാരിയുടെ ആ നേർത്ത പട്ടുതുണി സുനിതയുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസി നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ വ്യക്തമായി കേട്ടു. ഓരോ തവണ സാരി വഴുതി മാറുമ്പോഴും സുനിതയുടെ ഇടുപ്പിന്റെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത വടിവ് കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അടിയിൽ പാവാടയോ പാന്റിയോ ഒന്നും ധരിക്കാത്തതുകൊണ്ട്, സാരിയുടെ ഓരോ ചുറ്റും അഴിയുന്തോറും അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളുടെ മുകൾഭാഗം വെളിപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ ആ സാരിയുടെ അവസാനത്തെ മറയും നീക്കി. സാരി പൂർണ്ണമായും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, ഒരു മഞ്ഞ മേഘം പോലെ തറയിലേക്ക് പതുക്കെ ഊർന്നു വീണു.
ഇപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ, ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്റെ സുനിത നിൽക്കുകയാണ്. മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയ മുടിയും, വശ്യമായ മാറിടവും, ആഴമുള്ള പൊക്കിളും, പിന്നെ കാമത്തിന്റെ ആ പഴയ ഗന്ധവും… എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ അനാവൃതമായി.
വേണുവേട്ടൻ: (ശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട്) “സുനിതേ… നീ… നീ ശരിക്കും ഒരു വിസ്മയമാണ്. എട്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ഈ നഗ്നതയിൽ തൊടുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.”
സുനിത പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ രഹസ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ തുടകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.