മഞ്ഞ സാരി പൂർണ്ണമായും തറയിൽ വീണുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുനിത പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം അകത്തി നിന്നു. വേണുവേട്ടൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി. മീരയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ പ്രദേശം ഒരു മിനുസമുള്ള കല്ല് പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സുനിത പതുക്കെ തന്റെ കൈവിരലുകൾ ആ മിനുസമുള്ള ചർമ്മത്തിലൂടെ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
സുനിത: “വേണുവേട്ടാ… നോക്കൂ, വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൂറാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും വൃത്തിയുള്ളത് വേണമല്ലോ… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം മുൻകൂട്ടി ശരിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാ… നിങ്ങളുടെ സുനിത പഴയതുപോലെ തന്നെ വൃത്തിയായി നിൽക്കുന്നു.”
വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.
തന്റെ സുനിതയ്ക്ക് വൃത്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്നും നിർബന്ധമായിരുന്നു. മീരയുടെ ശരീരത്തിൽ ഇത്ര കൃത്യമായി സുനിതയുടെ ആ ശീലങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ട് അദ്ദേഹം ശരിക്കും സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ, യാതൊരു രോമവുമില്ലാത്ത ആ വെളുത്ത പ്രദേശം അതീവ വശ്യമായി കാണപ്പെട്ടു.
വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “സുനിതേ… നീ… നീ ശരിക്കും എന്നെ ഞെട്ടിക്കുകയാണ്. മീരയുടെ ഈ ശരീരത്തിൽ നീ ഇത്രയും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. ആ മണം… ആ വൃത്തി… എല്ലാം എന്റെ പഴയ സുനിത തന്നെ.”
അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി അവളുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. ആ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ചർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന നേർത്ത ഗന്ധം അദ്ദേഹത്തെ ലഹരി പിടിപ്പിച്ചു. സുനിത പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല തന്റെ തുടകളിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
സുനിത: . ഈ പട്ടുപോലെയുള്ള ചർമ്മം നിങ്ങളുടെ ആവേശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. പണ്ട് നിങ്ങൾ ഇതിൽ മുഖമമർത്തി കിടക്കുമായിരുന്നില്ലേ… അതുപോലെ ചെയ്തോളൂ…”
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടുപ്പ് ഒന്ന് പൊക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ നീക്കി. അവരുടെ ശ്വാസം മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു
പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്ന സുനിതയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ മുഖമമർത്തി. വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ ചർമ്മത്തിന്റെ മിനുസവും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും കലർന്ന ആ വശ്യത അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
വേണുവേട്ടൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ആ പൂറിന്റെ ഇതളുകൾ വിടർത്തി. വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആ ചുവന്നു തുടുത്ത ഇതളുകൾ പതുക്കെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ വശ്യമായ മാംസളമായ ഭാഗത്തിന്റെ നടുവിൽ തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന കന്തിന്റെ മുകളിൽ അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഒരു ചുംബനം നൽകി.
ആ നിമിഷം സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു. ഒരു വരാൽ മീൻ വെള്ളത്തിന് വെളിയിൽ കിടന്ന് പുളയുന്നതുപോലെ അവൾ വേണുവേട്ടന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലമുടിയിൽ ആഞ്ഞു മുറുകി.
സുനിത: “ആഹ്… വേണുവേട്ടാ… ഹാവൂ… എനിക്ക് വയ്യ…”
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള ശീല്ക്കാരം പുറത്തുവന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വയറും പൊക്കിളും ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴുകയായിരുന്നു. വേണുവേട്ടൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ കന്തിന്റെ മുകളിൽ പതുക്കെ തലോടിയപ്പോൾ സുനിതയുടെ കാലുകൾ തളർന്നു പോയി.
അവൾ പതുക്കെ ആ പഴയ കട്ടിലിലേക്ക് പിന്നോട്ട് വീണു. ആ മഞ്ഞ സാരി തറയിൽ കിടക്കുന്നു, മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ചിതറി വീഴുന്നു. വേണുവേട്ടൻ വിടാതെ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ മുഖമമർത്തി ആവേശത്തോടെ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
സുനിത: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “മതി… മതി വേണുവേട്ടാ… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീ പടരുകയാണ്. നിങ്ങളുടെ ഈ സുനിതയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങളെ വേണം!”
അവൾ തന്റെ തുടകൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു.
അവരുടെ ശ്വാസം മുറിയിലാകെ ലഹരിയായി പടർന്നു.