മീര: “എന്ത് പറയാൻ അങ്കിൾ? ഇന്നലെ കഴിച്ച കാര്യമാണോ? ഇന്നലെ അവനും ഓവറായി, എനിക്കും ഓവറായി. എങ്ങനെ ഒക്കെയോ മുകളിലെത്തി ബെഡിൽ കിടന്നത് മാത്രമേ എനിക്ക് ഓർമ്മയുള്ളൂ. അങ്കിൾ എപ്പോഴാ കിടന്നത്?”
അങ്കിൾ: “ഞാനും നിങ്ങൾ പോയ ഉടനെ തന്നെ കിടന്നു. പക്ഷെ… വേറെ ഒന്നും നിനക്ക് ഓർമ്മയില്ലേ? രാഹുൽ അവിടെ ഇരുന്നപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഒന്നും അത്ര വ്യക്തമല്ല. എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ…”
മീര: “കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അങ്കിൾ. അവൻ ലഹരിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പും, അതൊക്കെ അങ്കിൾ വിട്ടേക്ക്. അങ്കിൾ രാവിലെ തന്നെ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ഓർത്ത് ടെൻഷനാകുന്നത്? അങ്കിളിന് വേറെ ഒന്നും ഓർമ്മയില്ലേ?”
അങ്കിൾ അവളുടെ ആ വയറിലെ ചുവന്ന സാരിയുടെ മടക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പരുങ്ങി.
അങ്കിൾ: “ഇല്ല മോളെ… ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വിഷമമായോ എന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.”
മീര: “എനിക്ക് എന്ത് വിഷമം അങ്കിൾ! അങ്കിൾ പാവമല്ലേ. ശരി അങ്കിൾ… എനിക്ക് മുകളിൽ കുറച്ച് പണിയുണ്ട്, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോട്ടെ.”
മീര തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അങ്കിൾ അവളുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയിലെ നടത്തം നോക്കി നിന്നുപോയി. അങ്കിളിന് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ‘സുനിത’യെ മീരയിൽ കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. രാഹുൽ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ സത്യമാണോ എന്ന് അറിയാനുള്ള ആവേശം അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു
മീര അങ്കിളിനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. പിന്നീട് രാഹുൽ വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുന്നത് വരെ അവൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയില്ല. അങ്കിൾ ഇടയ്ക്കിടെ മുറ്റത്തേക്കും മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലേക്കും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും മീരയെ പിന്നെ കണ്ടില്ല.
അവൾ ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ തന്നെ വീട്ടുജോലികളെല്ലാം തീർത്തു. മനസ്സ് നിറയെ രാഹുൽ രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യങ്ങളുമായിരുന്നു. സമയം സാവധാനം കടന്നുപോയി. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ താഴെ ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. രാഹുൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോർ ബെൽ മുഴങ്ങി. മീര വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.
മീര: “ആ… ഏട്ടൻ വന്നോ. ഇത്രയും നേരമായോ വരാൻ? ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.”
രാഹുൽ അകത്തേക്ക് കയറി ബാഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു. മീരയുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയിലെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു.
മീര: “ഏട്ടൻ വേഗം പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചു വാ. ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ചൂടുചായ എടുക്കാം. നല്ല ഏലയ്ക്ക ഇട്ട ചായയുണ്ട്.”
രാഹുൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
രാഹുൽ: “ചായ കുടിക്കാം… അതിന് മുൻപ് നീ അങ്കിളിനെ കണ്ടോ? താഴെ പോയിരുന്നോ നീ?”
മീര: “രാവിലെ ഏട്ടൻ പോയപ്പോൾ അങ്കിൾ മുറ്റത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് സംസാരിച്ചു. അങ്കിളിന് ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളിൽ ചെറിയൊരു കൺഫ്യൂഷൻ. രാഹുൽ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞതെന്ന് ഓർമ്മയില്ലെന്ന് പുള്ളി പറയുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ ലഹരിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പിയതാണെന്ന്.”
രാഹുൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
രാഹുൽ: “അങ്കിളിന് അങ്ങനെ തോന്നട്ടെ. നീ ചായ എടുക്ക്. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ട് നമുക്ക് അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാം. ഇന്നലെ നടന്നതിന്റെ ബാക്കി ഇന്ന് തീർക്കണ്ടേ?”
മീര അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..
ഇന്ന് രാത്രി അങ്കിളിന്റെ വീട്ടിൽ എന്താണ് നടക്കാൻ പോകുന്നത് എന്നോർത്ത് അവൾക്ക് ഒരു ആകാംഷയുണ്ടായിരുന്നു.
രാഹുൽ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചപ്പോൾ മീര അവന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ആശങ്ക നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചുവന്ന സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് വിരലിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് അവൾ രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
മീര: “ഏട്ടാ… ഞാൻ ഒരുപാട് ആലോചിച്ചു. രാഹുലേട്ടൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കാം, അങ്കിളിന് ഒരു വലിയ മനസ്സാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കൂട്ട് വേണമെന്നുമൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ അദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിക്കാനും കൂടെയിരിക്കാനും എനിക്ക് പറ്റും. പക്ഷേ… എനിക്ക് അങ്കിളുമായി സെക്സ് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതോർക്കുമ്പോൾ എനിക്കൊരു വല്ലാത്ത പേടി… എനിക്കറിയില്ല ഏട്ടാ.”
