അങ്കിൾ: “ആ… വാ… രണ്ടാളും ഇരിക്ക്. പെട്ടെന്ന് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നുപോയി. ഞാൻ ഒരു ചായ ഇടാം…”
അങ്കിൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും രാഹുൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
രാഹുൽ: “ചായയൊന്നും വേണ്ട അങ്കിൾ, ഞങ്ങൾ കുടിച്ചിട്ടാണ് വന്നത്. നമുക്ക് നേരിട്ട് കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കൺഫ്യൂഷൻ തീർക്കാനാണ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വന്നത്. ഇവളുടെ കൺഫ്യൂഷൻ ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ തീർത്തു കഴിഞ്ഞു. ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വെറും ലഹരിയിൽ പറഞ്ഞതല്ല അങ്കിൾ… നല്ലവണ്ണം ആലോചിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞതാണ്.”
അങ്കിൾ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ രാഹുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. രാഹുൽ മീരയുടെ തോളിലൂടെ കൈ ചേർത്തുപിടിച്ച് തുടർന്നു.
രാഹുൽ: “നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരു വീട്ടിൽ കഴിയുന്നവരാണ്. ആന്റി മരിച്ചതിനുശേഷം അങ്കിൾ വേറെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പുറകെയും പോയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അങ്കിളിന് ആവശ്യത്തിലധികം സാമ്പത്തിക ശേഷിയുണ്ട്. ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ ഒപ്പിക്കാനോ അങ്കിളിന് ഒരു പ്രയാസവുമില്ല.
പക്ഷേ അങ്കിൾ അത് ചെയ്തില്ല. എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ആന്റിയുടെ എല്ലാ രൂപസാദൃശ്യവുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്കിളിന് അവളോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നിയത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവൾക്കും അങ്കിളിനോട് ഒരു താല്പര്യമുണ്ട്… അത് ഇവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.”
മീര തല താഴ്ത്തി തന്റെ ചുവന്ന സാരിയുടെ തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കളിച്ചു. അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു.
രാഹുൽ: “അതുകൊണ്ട് അങ്കിൾ… ഇവളെ അങ്കിളിന്റെ സുനിതയായിട്ടു തന്നെ കണ്ടോളൂ. എനിക്ക് അതിൽ പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. എന്റേയും ഇവളുടെയും ജീവിതത്തിനെ ഇത് ബാധിക്കില്ല. അങ്കിളിന്റെ ആ സന്തോഷം കാണാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.”
രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് അങ്കിൾ ആകെ സ്തംഭിച്ചുപോയി. അതേസമയം മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി അങ്കിളിനെ നോക്കി
അങ്കിൾ അല്പനേരം സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു അലയൊലിയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്ന അങ്കിൾ സോഫയിലിരുന്ന രാഹുലിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അങ്കിൾ: (ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) “രാഹുലേ… നീ ഈ പറയുന്നത് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചോട്ടെ? എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഇത് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. സുനിത പോയ ആ വേദനയിൽ നിന്ന്, ആ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായും പുറത്തുവരാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. അതിന്റെ പുറമെ നിന്റെയും മീരയുടെയും ഇടയിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇത് വെറുമൊരു തമാശയല്ലല്ലോ…”
അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയെ നോക്കി. ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ അവൾ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം അങ്കിളിനെ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി.
അങ്കിൾ: “എന്റെ സുനിതയെപ്പോലെ ഒരാൾ ഇനി എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതാണ് ഞാൻ. പക്ഷേ മീരയെ കണ്ടപ്പോൾ… എനിക്കറിയില്ല, പഴയ ആ കാലം തിരിച്ചു വന്നത് പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ ഇതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം തകരരുത്. എനിക്ക് അത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല.”
രാഹുൽ അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
രാഹുൽ: “അങ്കിൾ… ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ഇത് തമാശയല്ല. ഞാനും മീരയും ഇത് നന്നായി ആലോചിച്ചതാണ്. അങ്കിളിന് ഒരു സന്തോഷം കിട്ടുമെങ്കിൽ, മീരയ്ക്ക് ഒരു സുനിതയായി അങ്കിളിന്റെ കൂടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ അതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം തകരില്ല അങ്കിൾ, മറിച്ച് അങ്കിളിന്റെ ഈ വലിയ വീട് കൂടി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകുമെന്നേയുള്ളൂ.”
രാഹുൽ മീരയുടെ കൈ പിടിച്ച് അങ്കിളിന്റെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. മീരയുടെ വിരലുകൾ അങ്കിളിന്റെ കൈവെള്ളയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒന്ന് വിറച്ചു.
രാഹുൽ: “മീരേ… അങ്കിളിന്റെ പേടി മാറ്റി കൊടുക്ക്. നീ പറ…”
മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയും ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും അങ്കിളിനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.