വേദുവിന്റെ ശീൽക്കാരങ്ങൾ ഉയർന്നു. അവളുടെ പൂറ് നനഞ്ഞ് കുതിർന്നു…ആ നനവ് ബെഡ് ഷീറ്റ് പേമാരിയിൽ പെട്ടത് പോലെ ആക്കിയിരുന്നു…
. ശ്യാം ആഴത്തിൽ വീണ്ടും തള്ളി. വേധുവിന് അത് അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ അറ്റത്തോളം എത്തുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“ആഹ്ഹ്… ഏട്ടാ… ഞാൻ… ആഹ്ഹ…. ഉഫ്ഫ്.. എനിക്ക്…. വരുന്നു…”
വേദു പിടഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. രതിമൂർച്ച അവളെ പിടികൂടി.
അവളുടെ പൂറിനു അകത്ത് മദജലം ഒഴുകി. അവൾ അവന്റെ പുറകിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി നിലവിളിച്ചു.
ആആആആ…. ആഹ്ഹ്ഹ്…. അമ്മേ……
ഒപ്പം ഒരു വെടി പൊട്ടും പോലെ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും രതിയുടെ കാമ ജലം അവന്റെ കുണ്ണയുടെ സൈഡിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു…
പക്ഷെ ശ്യാം നിർത്താതെ തുടർന്നു. ഏതാനും അടികൾക്ക് ശേഷം അവൻ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് തള്ളി നിർത്തി.
ആആആ…. ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്….
വെദു…….
അവൻ അലറി…
ഒപ്പം അവന്റെ ചൂടുള്ള പാൽ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴുകി. അതിന്റെ കനം വഹിക്കാൻ അവളുടെ പൂറ് ആ കൊഴുത്ത വെള്ളവും പുറത്തേക്ക് തള്ളി….
വേദു അത് അനുഭവിച്ച് കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്നു…. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറയുന്ന ആ ചൂട് അവളെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു….
ഒപ്പം ശ്യാം തളർന്ന് അവളുടെ മുകളിൽ ചരിഞ്ഞു വീണു. രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസം കനത്തിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു….
വേദു പതിയെ അവന്റെ പുറകിൽ കൈകൾ ചുറ്റി. അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അത്രയും സമയം അവർ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു…. പ്രണയത്തിന്റെയും സുഖത്തിന്റെയും അവശിഷ്ടങ്ങളോടെ പുലരിയുടെ വെളിച്ചം ജാലകവിരിപ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറി അവരുടെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരങ്ങളെ മൃദുവായി തഴുകി.
പ്രണയാതുരമായ ആ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും കുളിച്ച് യാത്രക്കായി ഒരുങ്ങി. ആ വില്ലയിലെ അവസാനത്തെ ദിവസമായിരുന്നു അത്. തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിനും, സന്തോഷങ്ങൾക്കും, സങ്കടങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ആ വീടിനോട് വിടപറയുന്നത് ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു ഭാരമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
കൃത്യം പത്ത് മണിയോടെ തന്നെ അവർ സബ് രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ആവശ്യമായ രേഖകളിൽ ഒപ്പുവച്ച ശേഷം പറഞ്ഞുവച്ച മോഹവില കയ്പ്പറ്റിയ ശേഷം ശ്യാം അവർക്ക് കയ്കൊടുത്ത് പിരിഞ്ഞു…
ഫ്ലാറ്റിന്റെ തുക ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറ്റിയതോടെ പേപ്പർ വർക്കുകൾ പൂർത്തിയായി.
അന്ന് വൈകുന്നേരത്തോടെ തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവർ നാട്ടിലേക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് കയറി. യാത്രയിലുടനീളം രണ്ടുപേരും അധികം സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലും അവരുടെ കൈകൾ പരസ്പരം കോർത്തുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. കുട്ടികളുടെ ബഹളവും, കുടുംബത്തിലെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുമായി ജീവിതം വീണ്ടും പഴയ താളത്തിലായി.
ഒരു ആഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം, വൈകുന്നേരത്തെ തണുപ്പിൽ ശ്യാം വീടിനടുത്തുള്ള കവലയിൽ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം സംസാരിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെപ്പോലെ തമാശകളും നാട്ടുവിശേഷങ്ങളും പറയുന്നതിനിടയിലാണ് അവന്റെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.
അവൻ ഫോണെടുത്ത് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. വേദുവിന്റെ വാട്ട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരു പിഡിഎഫ് ഫയൽ!
‘പങ്കിടപ്പെട്ട 5 നാൾ – അവസാന അധ്യായം’
ആ മെസ്സേജിന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ കണ്ടതും ശ്യാമിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ക്രമാതീതമായി വേഗത്തിലായി. ആ കഥയിലെ അവസാന ദിവസം… ദേവനുമായി യഥാർത്ഥത്തിൽ അന്ന് അവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന സത്യം ആ ഫയലിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്!
അവൻ ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന കൂട്ടുകാരെ നോക്കി. അവന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം കണ്ട് അവന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു:
“എന്താടാ ശ്യാമേ… ഒരു ഭാവ മാറ്റം……”
“ഏയ്… ഒന്നുമില്ലടാ, അവള് മെസ്സേജ് വിട്ടതാ….. ചെറിയൊരു അത്യാവശ്യമുണ്ട്. ഞാൻ പിന്നെ വരാടാ…,”