അതിനാൽ ഫ്ലാറ്റിന്റെ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങളും രജിസ്ട്രേഷൻ തിയ്യതിയും ഉറപ്പിച്ച ശേഷം, ഒപ്പിടേണ്ട ദിവസം മാത്രം വേദുവിനെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് വരുത്താം എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.
ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തി രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് ബാങ്ക് പേപ്പറുകളും രജിസ്ട്രേഷൻ ഡേറ്റും എല്ലാം ശരിയാക്കി. ഇനി വേദു മാത്രം വന്നാൽ മതി.
അവൾക്ക് വരാൻ ട്രെയിൻ ടിക്കറ്റുകൾ ഒന്നും ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു പ്രൈവറ്റ് സ്ലീപ്പർ ബസ് ബുക്ക് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ആപ്പ് തുറന്ന് സീറ്റുകൾ നോക്കുമ്പോൾ, പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ആ പഴയ കുസൃതി വീണ്ടും ഉണർന്നത്! ഒരു സിംഗിൾ ബെഡ് ബുക്ക്
ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, ഞാൻ വേണമെന്നു വെച്ച് മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള ഒരു ഡബിൾ ബെഡിന്റെ ഒരു വശത്തെ സീറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തു!
ഇതൊന്നും ഞാനാ അർദ്ധത്തിൽ ചെയ്തതല്ല…ഇനി അങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യം ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ അതിൽ യാതൊരു കുറവും വരരുതെന്ന് എന്റെ നല്ല മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു.. 😅
മറുഭാഗത്തെ സീറ്റ് ഇതുവരെ ബുക്ക് ആയിട്ടില്ല. രാത്രിയിലെ ഈ നീണ്ട യാത്രയിൽ അവൾക്ക് കൂട്ടിനായി മറുഭാഗത്ത് ഏതെങ്കിലും അപരിചിതനായ ആൺതരി വന്നെങ്കിലോ?
ആ ചിന്ത ഉള്ളിലേക്ക് വന്നതും എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വിചിത്രമായ ഉണർവ്വ് പടർന്നു. അവൾ അറിയാതെ, മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം ആ അടച്ചിട്ട ബസ്സിന്റെ ബെഡിൽ അവൾ അനുഭവിക്കട്ടെ… അവർ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും നടന്നാൽ നടക്കട്ടെ!
എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ആ വികാരപരമായ ഭ്രാന്തിലേക്ക് വഴിമാറി.
വികാരത്താൽ തുള്ളി ചാടുന്ന മനസ്സുമായി ബാംഗ്ലൂരിലെ എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ഞാൻ ഉറക്കത്തിനായി അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു…
പിറ്റേന്ന് ശ്യാമിന്റെ വീട്ടിൽ :-
ബാംഗ്ലൂരിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ ആ ദിവസം എത്തിച്ചേർന്നു.
മുറിക്കുള്ളിലെ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അണിയൊരുങ്ങുമ്പോൾ വേദുവിന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിചിത്രമായ വിറയൽ പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്യാം കൂടെയില്ലാതെ, കുട്ടികൾ ജനിച്ചതിന് ശേഷം ഇത്രയും നാളുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ ആദ്യമായാണ് അവൾ ഒറ്റയ്ക്കൊരു യാത്രയ്ക്കായി ഒരുങ്ങുന്നത്.
രണ്ടു ദിവസത്തെ മാത്രം കാര്യമായതുകൊണ്ട് കയ്യിൽ കരുതാൻ വലിയ ബാഗുകളോ ഒത്തിരി വസ്ത്രങ്ങളോ ഒന്നും അവൾ എടുത്തിരുന്നില്ല.
ഒരു ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ കുർത്തയായിരുന്നു അന്നേ ദിവസം അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.
രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജനനത്തിന് ശേഷം അവളുടെ ആകാരവടിവുകൾക്ക് വലിയൊരു മാറ്റം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പണ്ടത്തെ ആ ഒതുങ്ങിയ
പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്നും മാറി, മാദകത്വമുള്ളൊരു പൂർണ്ണ സ്ത്രീയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ അവളിൽ വിളങ്ങിനിന്നു.
മുലയൂട്ടലിന്റെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം 34 ആയിരുന്ന അവളുടെ നെഞ്ചളവ് വർദ്ധിച്ച് 36 ആയി തടിച്ചിരുന്നു.
ആ മഞ്ഞ കുർത്തയുടെ മേൽഭാഗം വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന വിധം അവളുടെ വലിയ മാറിടങ്ങൾ ഉയർന്നുനിന്നു. അരക്കെട്ടിന് താഴെ അവളുടെ നിതംബം അല്പം കൂടെ വൃത്തിയും തടിച്ച വലിപ്പവും കൈവരിച്ചിരുന്നു.
ആ മഞ്ഞ കുർത്ത അവളുടെ നിറഞ്ഞ ശരീരത്തിൽ വരിഞ്ഞുമുറുകി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നപ്പോൾ, ഏത് പുരുഷന്റെയും നോട്ടം ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നു പോകുന്ന തരം വഴക്കമുള്ള ലുക്ക് അവൾക്ക് നൽകി.
കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം കണ്ടപ്പോൾ വേദുവിന് തന്നെ ഉള്ളിൽ അപരിചിതമായ ഒരു അനുഭൂതി തോന്നി.
കുട്ടികളെ രണ്ടുപേരെയും അമ്മയുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, കയ്യിലൊരു ചെറിയ ബാഗും തൂക്കി അവൾ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മെയിൻ റോഡിൽ എത്തിയതും വഴിയരികിൽ കണ്ട ഒരു ഓട്ടോയ്ക്ക് കൈ കാണിച്ചു.
നാട്ടിലെ പരിചയക്കാരനായ ഓട്ടോക്കാരൻ ദിനേശനായിരുന്നു അത്.
“ആഹാ…, ഇതെങ്ങോട്ടാ ഈ നേരത്ത് ബാഗുമൊക്കെയായിട്ട്?”
ഓട്ടോ മുന്നോട്ട് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ഫ്രണ്ട് മിററിലൂടെ അവളുടെ കുർത്തയുടെ വെളിപ്പെട്ട നെഞ്ചുവിടവിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് ദിനേശൻ ചോദിച്ചു.