““പിള്ളേരെ വാ”” അഞ്ജു മറ്റ് പെൺകുട്ടികളേയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് മിത്രയുടെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു… ചിലപ്പോൾ മിത്രയ്ക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടാവും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അഞ്ജു അവരേംകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ബോധപൂർവം മാറി തന്നതാവാം..
മിത്ര അപ്പഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഫ്രെണ്ടിലേക്കുതന്നെ നോക്കി അതേ ഇരുപ്പുതന്നെ തുടർന്നു..
രണ്ട് കയ്യും സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ പിടിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാനും ഫ്രെണ്ടിലേക്കുതന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു ആവൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നതും കാത്ത്, നോട്ടം ഫ്രെണ്ടിലേക്കാണെങ്കിലും എന്റെ ശ്രെദ്ധമുഴുവനും മിത്രേതന്നെയായിരുന്നു—
““അപ്പൂസിറങ്ങ്”” എതാനം ചില മിനിറ്റുകൾ നീണ്ടുനിന്ന നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്രെണ്ടിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ടുതന്നെ മിത്ര പറഞ്ഞു..
അവൾ പറഞ്ഞതുകേട്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..
““എ… എന്താ”” അവൾ പറഞ്ഞത് ഞാൻ വെക്തമായി കേട്ടെങ്കിലും ശെരിക്കും കേൾക്കാത്തതുപോലെ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു—- അതിന് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ മിത്ര
““അപ്പൂസ് വണ്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ”” സ്വല്പം ശബ്ദമുയർത്തി ആജ്ഞാപിക്കുന്നതുപോലെ അവൾപറഞ്ഞു, ആ നിമിഷം അവളുടെ മുഖഭാവം മാറുന്നത് വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും വരുന്ന ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ ശെരിക്കും കണ്ടു..
““ഇല്ല… എനിക്ക് പോയിട്ട് സ്വല്പം തിരക്ക്””
““എനിക്ക് അപ്പൂസിനോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്””” ഞാൻ പറഞ്ഞ് തീരുംമുൻപ് മിത്ര ഇടയിൽകയറി പറഞ്ഞു—
““അല്ല എനിക്ക് പോ…””””
““അപ്പു പ്ലീസ്…. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്”” വീണ്ടും ഞാൻ പറഞ്ഞ് തീരുംമുൻപ് അവൾ ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു, എന്നാൽ ഈ പ്രാവിശ്യം അവളുടെ പറച്ചിൽ ഒരു അപേക്ഷപോലെ ആയിരുന്നു..
അവളിൽനിന്നും നോട്ടം മാറ്റി ഫ്രെണ്ടിലേക്ക് നോക്കി സ്വല്പനേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെയിരുന്ന ഞാൻ..
““എന്താണെങ്കിലും മിത്ര ഇവിടെവച്ച് പറഞ്ഞൊ”” ഫ്രെണ്ടിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു..
““ശെരി പറയാം”” എന്ന് പറഞ്ഞ് വണ്ടിയുടെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ മിത്ര വണ്ടിയുടെ ഫ്രെണ്ടിലൂടെ കറങ്ങി എന്റെ സൈഡിലേക്ക് വന്നു—- സേഷം കൈ എത്തി വണ്ടിയുടെ ചാവി വലിച്ചുരി, അവളുടെ പെട്ടന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തിയിൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല..
““എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇവിടെവച്ചല്ല….. കയറിവാ”” എന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നടന്ന മിത്ര വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നുകയറി…
““ഇവളിത് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാട”” അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് പോയതിന് സേഷം ഒരുതരം ഈർച്ചയോടെ ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു..
ഒരു രണ്ട് മിനുറ്റോളം വണ്ടിയിലിരുന്ന് കയറി ചെല്ലണോ വേണ്ടയൊ എന്ന് ചിന്തിച്ച ഞാൻ… …………… ഒടുക്കം ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി…..
““എന്തായാലും ചെല്ലാം…. ബാക്കി വരുന്നിടത്തുവച്ച് കാണാം”” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ വണ്ടിയുടെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി, വീട് മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി, പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് പലതവണ ഈ വലിയ വീടിന്റെ മുന്നിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ ഞാൻ കയറിയിട്ടില്ല…..
മനസ്സിൽ എല്ലാം ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ചൊന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചസേഷം ഞാൻ പതിയെ ആ വീടിന്റെ വലിയ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി— അത്രേം നേരം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന ധൈര്യം വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ചോർന്നുപോകുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി..
““എന്തായാലും മൈര് കേറി ചെല്ലുകതന്നെ”” ചോർന്നുപോയ ധൈര്യം വീണ്ടും എന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഞാൻ സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും പതിയെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി..
വീടിന്റെ ഹാളിലേക്ക് കയറിയതും എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി….
““ഇതെന്തോന്ന് വീടൊ അതോ കൊട്ടാരവൊ”” വായുംപൊളിച്ച് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ച് നോക്കികൊണ്ട് ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു..
പലതവണ അവളുടെ ഈ വീട് ഞാൻ പുറത്തുനിന്ന് കണ്ടിട്ടുള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ വർഷങ്ങൾക്ക് സേഷം അവളുടെ വീട് വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ അശ്ചര്യം തോന്നിയിരുന്നില്ല… എന്നാൽ ഇന്ന് ആദ്യമായിട്ട് വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ വീടിനുള്ളിലെ ഭംഗിയും വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്ഥുക്കളുമൊക്കെ കണ്ട ഞാൻ സത്യത്തിൽ ഞെട്ടിപ്പോയി…