അയ്യാൾ അതു പറഞ്ഞു തീർന്നതും അയാൾക്ക് ഒരു നന്ദിയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാള് പറഞ്ഞ വഴിയിൽ കൂടി അവൻ തിരികെ പോയി…
അവൻ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും അയാളുടെ വേഷം മാറി…അതൊരു സന്യാസി ആയി മാറി….മല മുകളിൽ ഇരുന്ന സന്യാസി ആയിരുന്നു അത്….
അയ്യാൾ ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നു…
അയ്യാൾ തിരികെ നിന്ന് ഒടിഞ്ഞു വീണ മരത്തിലേക്ക് നോക്കി അയാളുടെ വടി വീശിയതും ആ മരം അവിടുന്ന് അപ്രത്ക്ഷം ആയി…
********
“ ചെറിയ ചെറിയ പ്രശനങ്ങൾ ആദ്യം ഒറ്റക്ക് തീർക്കണം…കൂടി കാഴ്ചകൾക്ക് ഇനിയും സമയങ്ങൾ വന്ന് കൊണ്ടേ ഇരിക്ക്…..തീർച്ചയായും വന്ന് കൊണ്ട് ഇരിക്കും….”
അതു പറഞ്ഞു അയ്യാൾ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ട് കരിങ്കൽ മലയെ ലക്ഷ്യം ആകി നടന്നു…..
*********
“””””
ആ ഇടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ ആ പയ്യൻ സ്കൂട്ടിയിൽ നിന്നും തെറിച്ചു റോഡിലേക്ക് വീണിരുന്നു.
അവൻ തെറിച്ചു ഒരു വശത്ത് ആയി വളർന്നു നിൽക്കുന്ന കാട്ടു പുല്ലിന് ഇടയിലേക്കും പോയി വീണു…
അപ്പോളേക്കും ആവനു പിറകിലായി വന്നിരുന്ന ജീപ്പും ഇതിനകം അവിടെ എത്തിയിരുന്നു….
പുറകെ ജീപ്പിൽ ആയി പുറകിൽ വന്ന സംഘവും. മറ്റൊരു ജീപ്പിൽ വേറെ കുറെ ആളുകളും…
അവൻ റോഡിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അവൻ ഇതെല്ലാം ഒപ്പി എടുത്തു…
ജീപ്പിനു ഉളളിൽ ഇരുന്ന എല്ലാവരും ഒരേ സമയം ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നിരുന്നു ,
വടിയും കമ്പിയും മറ്റും ഉണ്ട് അവരുടെ കയ്യിൽ ,ഒരു ജീപ്പിൽ നിന്നും നാല് വീതം ആകെ ഒരു എട്ട് പേർ.
അവനെ പിന്തുടർന്ന് വന്ന ജീപ്പിൽ നിന്നും അവരുടെ നേതാവ് എന്ന് തോന്നിക്കും വിധം ഉള്ള ആൾ കൈ അടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നിലേക്ക് വന്നൂ….
അവൻ ഈ സമയം നിലത്തു നിന്നും കൈ കുത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുക ആയിരുന്നു…എന്നാല് വീണ വീഴ്ചയുടെ ആഘാതം ആണോ എന്ന് അറിയില്ല അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ സ്ഥിരത വന്നിരുന്നില്ല…. അവൻ തല ഒന്ന് കുടഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…
“ പൊന്നു മോനേ മാമനോട് ഒന്നും തോന്നരുത് ഒരു ചെറിയ കൊട്ടേഷൻ ആണ്…നിന്നെ ഒന്ന് കിടത്തണം അത്രയേ വേണ്ടൂ ഒന്ന് സഹകരിക്കണം….”
അവരുടെ നേതാവ് ഒരു ചിരിയോടെ ആകും വിധം അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു…അതു കെട്ടു കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളവരും ചിരിച്ചു…
അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ കയ്യിലെയും ഉടുപ്പിന് മുന്നിൽ പറ്റിയ മണ്ണിനെ തട്ടി മാറ്റി കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കി….
“ പിന്നെ എന്താ നല്ലപോലെ സഹകരികാം…പിന്നേ പെട്ടന്ന് തീർക്കണം പോയിട്ട് എനിക്ക് നല്ല ദൃതി ഉണ്ടെ…”
ഇത്രയും പെർ അവനെ ചുറ്റി വളഞ്ഞു നിന്നിട്ടും കൊട്ടേഷൻ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോലും യാതൊരു വിധ പേടിയോ വെപ്രാളമോ കൂസാത്ത അവൻ്റെ ഭാവം കണ്ട് അവർ ദേഷ്യം കടിച്ച് അമർത്തി….
“ പിന്നെ ആയിക്കോട്ടെ മോനെ…”
ഒരു പുച്ഛ ചിരിയോടെ അയാള് അവനെ നോക്കി….
“ മോനെ…മോളെ എന്ന് ഒന്നും വിളിക്കേണ്ട….. എനിയ്ക്ക് ഒരു പേര് ഉണ്ട് അതു വിളിച്ചാൽ മതി…എനിക്ക് അതു കേൾക്കുമ്പോഴേ തല്ലാൻ ഒക്കെ ഒരു മൂഡ് ഒക്കെ വരൂ…”
അവൻ പകുതി ദേഷ്യത്തോടെ ഒരു അടിക്ക് തയ്യാർ എന്ന പോലെ കൈ ഒക്കെ കുടഞ്ഞു അയാളോട് പറഞ്ഞു നിർത്തി…
“ ആട്ടെ…. മോൻ്റെ പേരന്താ….എനിക്ക് കൊട്ടേഷൻ തന്ന ആൾ ഒരു ഫോട്ടോ മാത്രമേ തന്നുള്ളൂ….മോൻ്റെ സ്ഥലവും പേരും എനിക്ക് അറിയിലേയി….”
വീണ്ടും അവനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
ഒരു ചിരിയോടെ ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കി…അവൻ്റെ ചിരിക്ക് വല്ലാത്ത അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു…. ആകാശത്ത് ചന്ദ്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…അതേ അമാവാസി…
അവൻ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…അവൻ്റെ ഒരു കണ്ണുകളിലും ഒരു വല്ലാത്ത ക്രൗര്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു….അവൻ അയ്യാൾ നോക്കി പറഞ്ഞു…
“” പേര് സൂര്യൻ….സൂര്യകർണൻ….””
സ്ഥലം ദേശം ഗ്രാമം””
……………
മഹി ബൈക്കിൽ തിരികെ പോകുക ആയിരുന്നു…
വഴി മാറി വന്നതോടെ നല്ലപോലെ വയ്കിയിരുന്നു…ഏകദേശം ഒൻപതു മണിയോട് അടുപ്പിച്ചിരുന്നു…
വഴി നല്ലപോലെ തന്നെ ചുറ്റിച്ചിരുന്നു…പിന്നീട് മെയിൻ റോഡ് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് ഒരു ആശ്വാസം തോന്നിയത്….