പെട്ടന്ന് അവൻ്റെ ഉളളിൽ നിന്നും ആരോ വിളിക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി…അതു ദൂരെ എവിടെ നിന്നോ മുഴങ്ങി കേട്ടു കൊണ്ട് ഇരുന്നു….
***********
പെട്ടെന്ന് മഹി ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു…. കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നിട്ടും അവൻ ഉറക്കത്തിൽ കണ്ട സ്വപ്നം ഏതാണ് എന്ന് പോലും അവന് ഓർത്ത് എടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല….ആകെ അവക്തം അയ ചില കാഴ്ചകൾ മാത്രം അവൻ്റെ ഓർമയിൽ നിന്നിരുന്നുള്ളൂ…
അവൻ പതിയെ പതിയെ സ്വഭോധത്തിലേക്ക് വന്നു….
അവന് ആകെപ്പാടെ ഒരു വയ്യായ്മ ആയ പോലെ തലയിൽ എന്തോ കനം വച്ചത് പോലെ..മൂക് ഒരെണ്ണം അടഞ്ഞു ഇരുപ്പാണ്…തൊണ്ട വരണ്ടു കിടക്കുകയാണ്….നല്ല ക്ഷീണം… വീണ്ടും കിടക്കാൻ തോന്നുന്നു…
പനി പിടിച്ചോ ദൈവമേ…അവൻ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു നോക്കി…ചൂട് ഇല്ല…
ഇന്നലത്തെ ചാറ്റ മഴി പണി തന്നു എന്ന് മനസിലായി….ഇന്നാണ് ഇന്ന് തന്ന ലൊക്കേക്ഷനിലേക്ക് പോകേണ്ടത് ആണ്…ക്ഷീണത്തിൽ കിടന്നാൽ ഒട്ടും ശെരി ആകില്ല..
അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു..പതിവ് പോലെ അമ്മായി അടുക്കളയിൽ ഉണ്ട്… അവൻ നോക്കി പ്രിയയുടെ മുറി ഇപ്പോഴും അടഞ്ഞു കിടപ്പാണ്….
ഇവൾ പോയില്ലേ ഇന്ന്… അവൻ ആലോചിച്ചു….
“ അമ്മായി അവള് എഴുന്നേറ്റില്ലേ ഇതുവരെ…” അവൻ രേവതിയോടു തിരക്കി….
“ അവൾക്ക് ചെറിയ പനി മോനെ രാവിലെ എഴുനേൽക്കാൻ സമയം ആയിട്ടും കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ പോയി നോക്കിയപ്പോൾ മൂടി പുതച്ച് ഉറക്കമാണ്…എന്തോ സംശയം തോന്നി തൊട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ പനിക്കുന്നുണ്ട്…
ഇന്ന് കട തുറക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”
“ കുറച്ച് മുന്നേ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ചൂട് വെള്ളം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് .. ഇപ്പൊൾ ആവി പിടിക്കുവായിരിക്കും…”
ഇന്നലത്തെ കാഴ്ച ആയിരിക്കും അവളുടെ ഈ പനിക്ക് കാരണം എന്ന് അവൻ ഓർത്തു…. പല തവണ ഈ സംഭവം അമ്മായിയോട് പറയാൻ തയ്യാർ ആയത് ആണ്…പക്ഷെ അവളെ ഓർത്താണ് പറയാതെ ഇരുന്നത്തും…
“ നീ എന്തോ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുകയാ… പോയി പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാ..ഞാൻ ചായ എടുത്ത് വെക്കാം…”
പല്ല് തേക്കാൻ ആയി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വല്ലാതെ കുളിരു വന്നൂ…അത്രയും ഉണ്ടായിരുന്നു തണുപ്പ്… പുറത്തെ തണുപ്പിനോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ അവൻ കുറച്ച് സമയം വേണ്ടി വന്നു…
“ എടാ നി ഇപ്പോഴാ തറവാട്ടിലേക്ക് പോണേ…” അകത്തേക്ക് കയറിയ മഹിയേ നോക്കി രേവതി ചോദിച്ചു..
“ ഇല്ല അമ്മായി ഇന്ന് പോകണ്ട എന്ന് വച്ചു…പിന്നെ ഒരിക്കൽ ആവാം…സമയം കിടക്കുവല്ലേ..ഇന്ന് വേറെ ഒരു സ്ഥലം വരെ അത്യാവശ്യം ആയി പോകേണ്ടത് ആയി ഉണ്ട്….”
അവൻ രാത്രി മെസ്സേജ് വന്നതിനെ കുറിച്ച് അവളോട് സൂചിപ്പിച്ചു….
“ അമ്മായി ഈ മായാപുരി എവിടെയാ…”
അവൻ രേവതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി …
“ അതങ്ങ് നല്ല ദൂരം ഉണ്ടല്ലോ മോനെ ഇവിടുന്ന് മൂന്ന് ബസ് എങ്കിലും മാറി കയറണം…അവിടെ എന്താ…”
“ അവിടെ എനിക്ക് ഒരാളെ കാണാൻ ഉണ്ട്… പിന്നെ എത്രയും ദൂരം ബസിൽ പോകേണ്ടി വരില്ല…പട്ടണത്തിൽ എത്തിയാൽ എനിക്ക് എൻ്റെ ബൈക്ക് എടുക്കാം… പിന്നെ കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ…”
അവൻ അതു പറഞ്ഞതും എന്നാല് ശെരി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവള് തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു….
“ പിന്നെ ഒരുകാര്യം പെട്ടന്ന് ഇങ്ങു വരാൻ നോക്കണം….ബൈക്ക് കിട്ടി എന്ന് വച്ച് അവിടെ എവിടെയും കറങ്ങി നിൽക്കരുത് കേട്ടോ…”
മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ രേവതി തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവനെ ഓർമിപ്പിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു….
അവൻ അതിനു തലകുലുക്കി സമ്മതം അറിയിച്ചു…
“ അല്ല…ഇവിടുന്ന് ബസ് കാണുമോ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകാൻ…”
അവൻ എന്തോ ഓർത്തപോലെ രേവതിയ്യോട് ചോദിച്ചു….
“ അടിവാരത്ത് പോയാൽ അവിടുന്ന് ബസ് കിട്ടും… ഇപ്പൊൾ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എടുത്ത് കാണും ഒരു മണിക്കൂറിനു ഉളളിൽ ബസ് അടിവാരത്ത് വരും ഇപ്പൊൾ പോയാൽ ചിലപ്പോൾ കിട്ടും….”
രേവതി ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പണിയിൽ മുഴുകി…
“ അല്ല ഞാൻ അടിവാരത്തെക്ക് എങ്ങനെ പോകും ജീപ്പ് ഇപ്പൊൾ ഉണ്ടോ അങ്ങോട്ടേക്ക്…” അവൻ സംശയത്തോടെ രേവതി നോക്കി ..
“ ഇല്ലട…. ഇന്ന് ജീപ്പ് കാണുമോ എന്ന് അറിയില്ല.. ആ ഡ്രൈവർ ചെക്കൻ്റെ അമ്മ ഈ ഇടക്ക് മരിച്ചായിരുന്നു…കുളി എങ്ങാണ്ട് ആണ് ഇന്ന് …പോകണം…”