“ ചേട്ടാ….ഒരു ചായ…”. അകത്ത് നിന്നും ഒരാള് ചായ അടിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവിടുത്തെ ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരുന്നു…
“ എവിടുന്നാ മോനെ…നിന്നെ ഇവിടെ എങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ…” ജനാർദ്ദനൻ്റെ ആയിരുന്നു ആ ചോദ്യം…
“ ഞാൻ ഇവിടെ ആദ്യ,ഞാൻ കരിങ്കൽ കുന്നിലേയ്ക്ക് പോകുക ആയിരുന്നു…പക്ഷെ വഴി ഗൂഗിളിൽ കാണിക്കുന്നില്ല..”
അവൻ രാമുവിൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചായ വാങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“ ദാ…ഈ വഴി നേരെ പോയി ഇടത്തേക്കുള്ള വഴി കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാമത്തെ കുന്ന്..അവിടെയാണ് താൻ പറഞ്ഞ സ്ഥലം…”
സ്ഥലം മനസിലായതും മഹി ചായ പെട്ടെന്ന് കുടിച്ചു തീർത്തു കൊണ്ട് ഗ്ലാസ് അയാൾക്ക് തന്നെ തിരികെ കൊടുത്തു…
“ ഒരുപാട് നന്ദി ഉണ്ട് ചേട്ടമാരെ…എന്നാല് ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ…”
മഹി പോകുവാൻ ധൃതി കാട്ടി എഴുന്നേറ്റു….
“ മോൻ അങ്ങോട്ട് ആണോ…ഒറ്റക്ക് അല്ലേ ദാ..ഇദ്ദേഹത്തെ കൂടി അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകുമോ…”
രാമു ജനാർദ്ദനൻ്റെ നേരെ ചൂണ്ടി…
“ അതെ മോൻ അങ്ങോട്ട് ആണ് എങ്കിൽ ഞാനും വരട്ടെ അതിനു അടുത്ത് എന്നെ ഇറക്കിയാൽ മതി…”
ഇത്തവണ ജനാർദ്ദനൻ ആണ് ചോദിച്ചത്…
മഹീക്കും അതു നല്ലത് ആണ് എന്ന് തോന്നി അറിയാത്ത വഴി ആണ് ഒരാള് ഉണ്ട് എങ്കിൽ പിന്നെ കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ…
മഹി ശെരി കൂടെ വന്നാൽ മതി എന്ന് അർത്ഥത്തിൽ സമ്മതം അറിയിച്ചു….
ഇരുവരും ബൈക്കിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു…..
*………………….*
“ മോൻ ഇപ്പൊൾ എന്തിനാ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നെ…ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വല്ലതും ആണോ…അങ്ങനെ കുറെ പേര് വരാറ് ഉണ്ടേ അതു കൊണ്ടാ ചോദിച്ചേ….”
ജനാർദ്ദനൻ പോകവേ അവനോട് തിരക്കി…
“ കുറച്ച് ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ തന്നെയാ…പിന്നെ അവിടെ ആ കുന്നിൻ്റെ മുകളിൽ ഒരു അമ്പലം ഇല്ലേ അവിടെയും കയറണം…”
അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അയാള് അവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി…
“ അവിടെ അങ്ങനെ ഒരു അമ്പലം ഉണ്ട് എന്ന് തനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം…”
ജനാർദ്ദനൻ്റെ സ്വരം ആകാംക്ഷയിൽ ആയിരുന്നു….
“ എൻ്റെ അമ്മയുടെ നാട് ഇവിടെയാ…അമ്മ ഒരുപാട് ഈ നാടിനെ കുറിച്ചും ഈ അമ്പലത്തെ കുറിച്ചും ഒരുപാട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….അവിടെ ഇപ്പോഴും രക്താർചന ഒക്കെ ഉണ്ടോ….?”
അവൻ മുന്നോട്ട് നോക്കി പറഞ്ഞു….
“ ഹൊ..അങ്ങനെ ആണ് അല്ലേ അതാ ഞാനും ആലോചിച്ചത് പുറത്ത് നിന്നുള്ള ആളുകൾക്ക് അങ്ങിനെ അറിയില്ല അതാ….”
മഹി അതിനു മറുപടി ആയി ഒന്ന് ചിരിച്ചതെ ഉള്ളൂ….
“ മോൻ ഞങ്ങളുടെ തറവാടിൻ്റെ കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ…ചന്ദ്രോത്ത് എന്നാ ഞങ്ങളുടെ തറവാടിൻ്റെ പേര് അറിയുമോ…”
അതു പറഞ്ഞതും മഹീയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വണ്ടി ചെറുതായി ഒന്ന് പാളി..എങ്കിലും അവൻ പെട്ടന്ന് ബൈക്ക് നേരെ നിർത്തി….
“ പിന്നെ കേട്ടിട്ടുണ്ട് …ഈ നാട്ടിലെ വലിയ കുടുംബം അല്ലേ…. എൻ്റെ അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”
“ ആണ് അല്ലേ…അതു ആരും പറയാതെ ഇരിക്കില്ല…ഇപ്പോഴും അതേ പ്രൗഢി ഓടെ ആ തറവാട് അവിടെ ഉണ്ട് കേട്ടോ….”
“ ദാ ഇവിടെ നിർത്തിക്കോ… “ മഹിയുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് രാഘവൻ പറഞ്ഞു….
“ ഇവിടുന്ന് ഈ വഴി നേരെ വിട്ടാൽ മതി നേരെ ആ കുന്നിലേക്ക് ആണ് പോകുന്നത്…”
“ ഒരുപാട് നന്ദി ഉണ്ട് അങ്കിളെ…”
മഹി നന്ദി സൂചകം എന്നോണം അയാളോട് പറഞ്ഞു….
“ വണ്ടി പകുതി വരെ പോകുള്ളൂ…പിന്നെ അങ്ങോട്ട് നടക്കാൻ കുറച്ച് ഉള്ളു…ആ പിന്നെ കുന്നിനു പടിഞ്ഞാറെ വശത്ത് നിന്നും താഴേക്ക് നോക്കിയാൽ എൻ്റെ തറവാട് കാണുവാൻ പറ്റും….”
ജനാർദ്ദനൻ അവനെ ഓർമിപ്പിക്കും പോലെ അവനോട് പറഞ്ഞു…
അവൻ അതിനു എല്ലാം തല കുലുക്കിയ ശേഷം ആ ഇടവഴിയിലെ ബൈക്ക് തിരിച്ചു….
മഹി മുന്നോട്ട് പോയതും ജനാർദ്ദനൻ ഒരു ചിന്തയോടെ അവനെ നോക്കി നിന്നു…അയാളുടെ ഉളളിൽ എന്തോ ഭാരം കയറ്റി വച്ചപോലെ ഒരു തോന്നൽ…അവൻ അയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും ഒരു ചിന്തയോടെ ആയാൾ ആ മൺപാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു പോയി….
+++++++++
വഴുക്കൽ നിറഞ്ഞ മൻപാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിന് അനുസരിച്ച് ഇടക്ക് ഇടെ വണ്ടി കയ്യിൽ നിന്നും പാളുന്നുണ്ടായിരുന്നു …
മുന്നോട്ട് പോയി കൂടുതൽ പ്രശ്നം വരുത്തി വയ്ക്കണ്ട എന്ന് കരുതി മഹി വണ്ടി അടുത്തുള്ള ഒരു മരത്തിനു കീഴെ ആയി കൊണ്ട് വച്ചു…