അത്രയും നേരം അണഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന വഴി വിളക്കുകൾ അവൻ്റെ പേടി കൂട്ടാൻ എന്ന പോലെ ഓരോന്നായി ഒരു വല്ലാത്ത ശബ്ദത്തിൽ അണഞ്ഞും കത്തികൊണ്ടും ഇരുന്നു….
ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ്റെ കാഴ്ച അവൻ്റെ സകല നാടികളലെയും തളർത്തി കളഞ്ഞു..ഭയം എന്ന അവൻ്റെ ഉള്ളറകളിൽ പൂട്ടി വച്ചിരുന്ന നിധി അവൻ്റെ പരിധി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന്…
ആ വെളിച്ചത്തിൽ റന്തലും പിടിച്ചു വന്നിരുന്നത് ഒരു സ്ത്രീ ആയിരുന്നു…അവളുടെ മുഖം എല്ലാം മുടിയാൽ മറഞ്ഞിരുന്നു.. ആ രൂപം നിലത്തിലൂടെ ഒഴുകി അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് പതിയെ വന്ന് കൊണ്ട് ഇരുന്നു….
എന്നാല് അവനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപെടുത്തിയത് അതായിരുന്നില്ല…ഓരോ വിളക്കുകൾ കത്തി അണയുന്നതിനോട് ഒപ്പം അവള് വേഗത്തിൽ അവന് അരികിലേക്ക് നടന്ന് അടുക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നുന്നു…
വിളക്കുകൾ മിന്നുന്നത്തിന് അനുസരിച്ച് ആ രൂപത്തിൻ്റെ വേഗത കൂടി കൊണ്ട് ഇരുന്നു…
അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ നീളവും അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് വരുംതോറും വല്ലാതെ കൂടി കൊണ്ട് ഇരുന്നു…
ഒരു മനം മടുപ്പിക്കുന്ന ദുർഗന്ധവും അവിടെ ആകെ പരന്നു…അതു അവൻ്റെ മൂകിലേക്ക് ആകമാനം തുളഞ്ഞു കയറി…
ഇതെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം അനുഭവിച്ചതോടെ അവൻ്റെ കാലുകൾക്ക് ബലം കുറയുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി…എന്നാല് ഒരടി പോലും അവന് മുന്നോട്ടോ പിന്നോട്ടോ പോകാൻ അവന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല… ആരോ കാലുകൾ പിടിച്ചു വച്ചത് പോലെ…
തൻ്റെ അവസാനം അടുത്ത് എന്ന് അവന് ഏകദേശം ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നു….
*************†**********†
“ ടോ..…. താൻ ഇത് എന്തോ നോക്കി നില്ക്കുകയാ….”
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു പുരുഷൻ്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും മഹി ഞെട്ടികൊണ്ട് ഒരു അലർച്ചയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
അവൻ്റെ ഞെട്ടലും അലർച്ചയും കണ്ടിട്ട് ആണോ എന്തോ അയാള് ഭയങ്കര ചിരി…
ചിരി എന്ന് പറഞ്ഞാല് ഒരുമാതിരി നടകങ്ങളിൽ രാജാവ് ഒക്കെ ചിരിക്കും പോലെ ഉള്ള ചിരി…
അതു കേട്ട് മഹിക്കും വല്ലാത്ത പേടി തോന്നി അവൻ്റെ കാലും ഏകദേശം മരവിച്ച അവസ്ഥ ആയിരുന്നു… തൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ആരാണ് എന്ന് അറിയില്ല….
നേരെത്തെ തൻ്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന രൂപം ആണോ എന്ന് അവൻ ചെറുതായി ഭയപ്പെട്ടു…എന്നാല് നേർത്തെ പോലെ മിന്നി കത്തുന്ന വഴി വിളക്കുകൾ അല്ല… എല്ലാം നല്ലപോലെ പ്രകാശിച്ചു തന്നെ നിൽക്കുക ആണ്….ഇത് എന്ത് മറിമായം ആണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്….
“എന്തോന്നാഡോ എങ്ങനെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ പ്രേതം ആണോ എന്ന് ആണോ…”
അയാളുടെ ആ സംസാരത്തിൽ തന്നെ ഒരു തമാശ ഉണ്ടായിരുന്നു…ചിലപ്പോൾ പേടിച്ച് നിലവിളിച്ചത് കൊണ്ട് ആയിരിക്കും…
ഇപ്പോഴും അയാള് അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുക ആണ്..
മഹി അയാളെ മുഴുവനായും ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി… അല്പം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ള മുഖം ആയിരുന്നു അയ്യാളുടേത്…
ദേഹത്ത് വസ്ത്രം ആയി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഇടതു തോളിൽ എന്തോ തോർത്ത് പോലുള്ള് തുണി മടക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നു…അരയിൽ ഒരു മുണ്ട് ഉടുത്തിരിക്കുന്നു…അതും വളരെ മനോഹരം ആയി…
പിന്നീട് അവൻ എന്തോ തോന്നി അയാളുടെ താഴേക്ക് നോക്കി…കാലുകൾ നിലത്ത് മുട്ടുന്നോ എന്ന് ആയിരിക്കണം ആ നോട്ടത്തിൻ്റെ അർത്ഥം…. എന്നാല് മുണ്ട് മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവന് അതു കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
“ ഡോ….ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ എന്നുണ്ടോ…താൻ ഇത് എങ്ങോട്ടാ നോക്കുന്നത്…”
അതു കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി….
“ അല്ല….ഞാൻ ഈ വഴി പോയപ്പോൾ അവിടെ ആരോ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നത്…അപ്പൊൾ…നിങൾ വിളിച്ചപ്പോൾ…”
“ എടോ ഞാൻ വന്നപ്പോൾ താൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു…ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് അവിടെ ഒന്നും കണ്ടതും ഇല്ല….അതാണ് തന്നെ ഞാൻ വിളിച്ചതും…”. അയ്യാൾ മുൻപ് നടന്ന് കാര്യങ്ങളെ ഓർത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ അല്ല ഇങ്ങനെ അന്തിച്ചു നോക്കി നിൽക്കാൻ താൻ അവിടെ എന്ത് കാഴ്ചയ കണ്ടെ….’
അയാളുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് മഹി മറുപടി പറയാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടി…