“അതേതായാലും നന്നായി! ഇവരിവിടെ ഒറ്റയ്കല്ലേ അത്യാവശ്യം വല്ലതും വന്നാൽ സഹായത്തിന് ഒരാളായല്ലോ!”
രേവതിചേച്ചി തന്ന പൊതിക്കെട്ടുമായി ഞാൻ യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങി. ജിഷയുടെ കാര്യമല്ലാതെ രേവതി ഒരു ലോഹ്യവും ചോദിച്ചില്ല!
വളരെ പിശുക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു അത്രമാത്രം.
ഞാൻ വണ്ടിയിൽ കയറി ഡോറടച്ചതും ആ വസ്തുവിന്റെ ബ്രോക്കറെ വിളിച്ചു!
“താനെവിടാ നമുക്കാ കഴിഞ്ഞ മാസം പറഞ്ഞൻ30 സെന്റിന് അഡ്വാൻസ് കൊടുക്കാം”
ഞാൻ ജിഷചേച്ചിയ്ക് ബുക്ക് കൊടുത്തിട്ട് നേരേ പോയി ചോദിച്ച വിലയ്ക് തന്നെ ആ മുപ്പത് സെന്റ് കച്ചവടമുറപ്പിച്ച് അഡ്വാൻസും കൊടുത്തിട്ടാണ് തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയത്!
സെന്റിന് കിട്ടാവുന്ന വിലയിലും അൻപതിനായിരം കൂടുതലിൽ അയാൾ കടുംപിടുത്തം പിടിച്ചതാണ് ആ സ്ഥലത്തിന്റെ കച്ചവടം നടക്കാതെ കിടന്നത്!
രേവതിയ്കും പ്ളാനുണ്ടായിരുന്നു അതെടുക്കാൻ! ഈ വിലയ്ക് അതാരും എടുക്കില്ല! അതാണങ്ങനെ കിടന്നത്!
പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല രേവതിച്ചേച്ചിയുടെ വിളി വന്നു!
“പൊന്നുമോനേ നീയിതെന്ത് ഭാവിച്ചാടാ? നീയാ സ്ഥലം വാങ്ങീന്ന് പറഞ്ഞത് നേരാണോടാ!”
പരിഭ്രാന്ത സ്വരത്തിലെ ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട ഞാൻ ഉറക്കെച്ചിരിച്ചു.
“ഞാന്തേ ഇപ്പ അഡ്വാൻസും കൊടുത്തിട്ട് വീട്ടി വന്ന് കേറിയതേയൊള്ളു! ചേട്ടൻ പോയിട്ട് പറയാം ബാക്കി!”
ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു!
ഭർത്താവ് തിരികെ പോയതും യാത്രയാക്കി തിരികെ വന്നയുടൻ രേവതിചേച്ചിയുടെ വിളി വന്നു:
“നീയിതെവിടാ….? അങ്ങേര് പോയി!”
“ഞാൻ ടൌണിലാ ചേച്ചീ!”
“ഇന്ന് വൈകുന്നേരം കടേൽ കാണില്ലേ! ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്!”
“പിള്ളാരവിടില്ലേ ചേച്ചീ? ചേച്ചിയിത്ര ധൈര്യമായി സംസാരിക്കുന്നേ?”
ചേച്ചി ചിരിച്ചു:
“ഇത്രോം ദിവസോം ശ്വാസംപിടിച്ച് നിന്നേന്റെ കേട് തീർക്കാൻ രണ്ടൂടെ സിനിമയ്കെന്നും പറഞ്ഞ് വണ്ടീമെടുത്ത് പാഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്!”
“ഞാനെന്നാ കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാം ചേച്ചീ! നോക്കിയിരുന്ന ആള് ദാ വന്നു”
ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതും വണ്ടിയുമെടുത്ത് പാഞ്ഞു… നേരേ രേവതിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്..!
വണ്ടി ഞാൻ അഡ്വാൻസ് കൊടുത്ത സ്ഥലത്തേയ്ക് വേലിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് കയറ്റി വഴിയിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധിയ്കപ്പെടാത്ത രീതിയിൽ ഒതുക്കിയിട്ടിട്ട് രേവതിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക് നടന്നു….
കോളിംഗ്ബെല്ലിന്റെ നാദം നിലച്ചിട്ടും അകത്ത് ആളനക്കമൊന്നും കേട്ടില്ല!
രണ്ട് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വാതിൽ തഴുതെടുക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു!
അൽപം തുറന്ന വാതിലിലൂടെ രേവതിയുടെ മുഖം പുറത്തേയ്ക് നീണ്ടു!
മുന്നിൽ എന്നെ കണ്ടതും വലിയൊരു ഞടുക്കം ഞാനാ മുഖത്ത് കണ്ടു!
രേവതി ആ ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് മോചിതയാകുന്നതിനും മുന്നേ ഞാൻ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച് കതകടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു!
“ന്റെ മോനേ…. നീ? എന്റെ ഭഗവാനേ വല്ലോരും കണ്ടോടാ നീയീ കേറി വരുന്നേ…?”
കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തിയ സ്വരത്തിൽ ചേച്ചി ചോദിച്ചു. ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ ആപാദചൂഡം ഒന്ന് നോക്കി…..
തത്തപ്പച്ചയിൽ ഖദർഡിസൈൻ പോലെ കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് സ്വർണ്ണ വരകളുള്ള ചുരിദാർ!
ഇറക്കിവെട്ടിയ ചതുരക്കഴുത്തിൽ അരയിഞ്ച് വീതീയിൽ അതേ ഡിസൈൻ നീലത്തുണിയുടെ ബോർഡർ!
ഇറക്കി വെട്ടിയ കഴുത്തിലൂടെ തൂവെള്ള മുലകളുടെ നല്ലൊരു ഭാഗവും തമ്മിൽ തിങ്ങിവിങ്ങി നിൽക്കുന്ന വിടവും നന്നായി പുറത്ത് കാണാം! ഇളംറോസ് ബ്രായും വെളിയിൽ കാണാം!
കൈമുട്ടുകളിൽ നിന്നും അൽപം കൂടി താഴേയ്ക് ഇറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കൈകളുടെ പടികളിലും നീല ബോർഡറുണ്ട്! അതേ നീല പാന്റും.
നീലഷാൾ ഇടാനായി എടുത്തത് ഞാനാണെന്ന് കണ്ടത് കൊണ്ട് ഇടാതെ വലംകൈയിലുമുണ്ട്!
എന്റെ നോട്ടം കണ്ട രേവു ഭയം കലർന്ന വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:
“ന്റെ പൊന്നുമോനേ ന്താടാ നിന്റുദ്ദേശം? എനിക്കാകെ പേടിയാവുന്നു…!”
ഞാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു!
“എന്റെ രേവൂന് എന്നെ പേടിയോ..?”
ആ മാനസികാവസ്ഥയിലും രേവു ചിരിച്ചു:
“പോടാ പോത്തേ! നിന്നെയാണോ! നീയും ഞാനൂടെ അടച്ചുപൂട്ടിയ ആരുമില്ലാത്ത വീട്ടീ! ആരേലുമൊരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞറിഞ്ഞാ പിന്നെ തൂങ്ങിചത്താ മതി!”