ഞാൻ S.S.L.C എഴുതിയ വർഷം HM ആയിരുന്ന പിറ്റേവർഷം പെൻഷനായ പിഷാരടി മാഷ് ഇപ്പോളും എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ള ആ നോട്ടം ആ വാത്സല്യം
ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നാണ്!
ഇന്നത്തെ പോലെ കൂണ് പോലെ ഇംഗ്ളീഷ് മീഡിയം സ്ക്കൂളുകൾ മുളച്ച് പൊന്താത്ത കാലം! നാല് ഡിവിഷനുകളിലായി 163 കുട്ടികളാണ് പൊതുപരീക്ഷ എഴുതുന്നത്!
അദ്ധ്യാപന ജീവിതം ഒരു തപസ്യയായി എടുത്ത പിഷാരടിമാഷ് അന്നത്തെ കാലത്ത് അത്ര സാധാരണമല്ലാത്ത ഗവ:സ്ക്കൂളിൻറെ നൂറുമേനി വിജയം എന്ന സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിച്ച് പടിയിറങ്ങണം എന്ന വാശിയിൽ നൂറുശതമാനവും വിജയപ്രതീക്ഷ ഇല്ലാത്ത 30 കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ തന്നെ രാത്രി കിടത്തി പഠിപ്പിയ്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
അത്ര മണ്ടനൊന്നും അല്ലെങ്കിലും എന്നെയും സാറ് ആ 30ൽ പെടുത്തി!
പരീക്ഷ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു. റിസൽട്ട് അറിഞ്ഞു 163ൽ മോഡറേഷനും ഒക്കെ വാങ്ങി 162ഉം ജയിച്ചു! ഞാൻ മാത്രം പൊട്ടി!
പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് തൊഴുകൈകളോടെ പിഷാരടിമാഷ് പറഞ്ഞ വാചകങ്ങൾ ഇന്നും കാതിലുണ്ട്!
“പൊന്നുമോനേ ഇതിലും വലിയൊരു ഗുരുദക്ഷിണ ജീവിത്തിലിനി കിട്ടാനില്ല. ഞാനീ ഉപകാരം മരിച്ചാലും മറക്കില്ല”
എന്നാണ്!
വർഷം ഇരുപത് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ആ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണുമ്പോഴും മാഷിൻറെ മുഖത്തുണ്ട് താനും!.
പത്താം തരത്തിൽ എട്ടുനിലയിൽ പൊട്ടിയ ശേഷം ഞാൻ അന്തസായി തേരാപാരാ നടന്ന് കാലം കഴിച്ചു.
പശുവിന് പുല്ലുപറിയ്കണം ഊമ്പാൻ വല്ലതും വേണേൽ എന്നുള്ള അമ്മയുടെ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനത്തിന് ഞാൻ പുല്ലുവില പോലും കൽപ്പിച്ചില്ല!
അമ്മ വിളമ്പിത്തന്നില്ലെങ്കിലും വിശപ്പിൻറെ അസുഖമുള്ള ഞാൻ സമയാസമയങ്ങളിൽ ആഹാരം സ്വയം വിളമ്പിക്കഴിച്ചു!
ഗാന്ധിജിയുടെ പോലുള്ള എൻറെ സഹനസമരത്തിന് മുന്നിൽ നാണംകെട്ട് തോറ്റ് പിൻവാങ്ങി അമ്മ ശാപവചനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു!
വിയർപ്പിൻറെ അസുഖമുള്ളത് കൊണ്ട് മേലനങ്ങി പണിയെടുക്കില്ലെങ്കിലും മണിചെയിൻ പോലുള്ള ഉടായിപ്പുകളും പശു, തടി, വസ്തൂ ബ്രോക്കറിങ്ങുകളിലൂടെയും ഞാൻ അന്നന്നത്തെ ജവാനുള്ള വകയുണ്ടാക്കി!
ഒരു മണി ചെയിൻ പൊട്ടി തൽക്കാലം നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക് മുങ്ങി!
എല്ലാ പ്രമുഖ വ്യക്തികളേയും പോലെ എനിക്കും ഇടയ്കിടയ്ക് ഇങ്ങനെ ഒളിവ് ജീവിതം പതിവുള്ളതാണ്!
“ടാ ആ ഷിബൂന്റടുത്തോട്ട് വല്യ ചങ്ങാത്തത്തിന് പോണ്ടാട്ടോ! അവളാ പൂലോകരംഭ കുവൈറ്റ്കാരി വന്നിട്ടൊണ്ട്! എനിക്കിനീ ആ വൃത്തികെട്ട ജന്തൂമായി വഴക്കിന് വയ്യ!”
എൻറെ തലവെട്ടം കണ്ടതും ചേച്ചി ചാടിക്കടിക്കാൻ വന്നു!
“ഇപ്രാവശ്യോം നാട്ടാര് ഇവിടെ തപ്പിവരുവോടാ ശവമേ! മേലനങ്ങി ജീവിക്കാമ്മേലാത്ത ജന്തു!”
“വെശക്കുന്നെടീ ചേച്ചീ നീ വെല്ലോം വെളമ്പീട്ട് നിന്ന് തൊള്ള തൊറക്കടീ!”
തീറ്റയും കഴിഞ്ഞ് നല്ലൊരേമ്പക്കവും വിട്ട് ഞാൻ പതിയെ പുറത്തേയ്കിറങ്ങി.
ചേച്ചി എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഷിബൂനെ കാണാതെ പറ്റില്ലല്ലോ അര ലിറ്റർ ജവാൻ രണ്ടാക്കാൻ അളിയൻ കൂടില്ലല്ലോ!
ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ കുവൈറ്റ്കാരി ഷിബുവിൻറെ പെങ്ങൾ അശ്വതി വാതിൽക്കലുണ്ട്!
ആളനക്കം കേട്ട് തിരിഞ്ഞ ആ മുഖവും രൂപവും കണ്ട ഞാൻ ഞെട്ടി…!
എൻറെ ചേച്ചി നന്നായിത്തന്നെ അശ്വതിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ ഇത്ര പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു..!
ഇന്ത്യൻ രൂപ രണ്ടരലക്ഷം പ്രതിമാസ ശന്പളം വാങ്ങുന്ന ആ മുതലിനെ ഞാൻ ആകമാനം ഒന്ന് ചുഴിഞ്ഞ് നോക്കി!
നീല ജീൻസും വെള്ള ടീഷർട്ടും വേഷം! ആനക്കാല് പോലുള്ള തുടകൾ ജീൻസിനുള്ളിൽ ഞെരുങ്ങി നിന്നു!
അസാമാന്യ വണ്ണമുള്ള കാലുകൾ മുകളിലേയ്കുള്ള ശരീരവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈർക്കിൽ പോലെ തോന്നിച്ചു!
അത്ര വലുതായിരുന്നു വല്ലാതെ വയറ് ചാടിയ മുകളിലോട്ടുള്ള ഭാഗം!
വരിക്കച്ചക്കയുടെ വലുപ്പമുള്ള മുലകൾ ചാടിയ വയറുമായി ഒരേ ലവലിൽ നിന്നു!
അതിശയിപ്പിച്ച പ്രത്യേകത അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു…. ഈ ഭീമാകാരമായ ശരീരത്തിൽ കുണ്ടി എന്നൊരു സാധനം ഇല്ലായിരുന്നു! കാലുകൾ വരുന്നത് ഹംബ് ഒന്നുമില്ലാതെ നേരേ അങ്ങ് പുറത്തേയ്ക് കയറിപ്പോകുന്നു….!