ആ കിടപ്പിലാണ് അഭിരാമി അജയ് നേയും വിനയചന്ദ്രനേയും ട്രീസയേയുമൊക്കെ വിളിച്ചിരുന്നത് …
മതിൽക്കെട്ടിനപ്പുറം അടുത്തടുത്തായി വീടുകളുണ്ട് …
ഇന്നലെ വരെ ആരും കൊല്ലുമെന്ന ഭയം അവൾക്കില്ലാത്തതിനാൽ ആ വലിയ വീട്ടിൽ പേടി തോന്നിയിരുന്നില്ല … പക്ഷേ ഇന്നു മുതൽ വല്ലാത്തൊരു ഭയം തന്നെ പിടികൂടിയത് അവളറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു …
പാതിരാത്രി വരെ ആലോചിച്ചിട്ടും വിനയചന്ദ്രന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല …
വിനയേട്ടൻ മാത്രമേ തന്നെ രക്ഷിക്കുവാനുള്ളൂ …
മദ്യപാനിയാണെങ്കിലും ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചവനാണെങ്കിലും ഒരു പുരുഷൻ തരുന്ന കരുതലിന്റെ വില അവൾ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.
വിനയേട്ടൻ ചതിക്കില്ല ….
അഥവാ ചതിച്ചാൽ തന്നെ തന്റെ മകനുണ്ടല്ലോ കൂടെ ….
ആ ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ മയങ്ങിപ്പോയ അഭിരാമി ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഉണർന്നത് ….
അജയ് …!
അവനിത്ര പെട്ടെന്ന് എത്തിയോ …?
അവൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി …
ഒരു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ..
അവൾ ഫോണെടുത്തു …
“അമ്മാ… ഞാൻ പുറത്തുണ്ട് … ”
അജയ് യുടെ സ്വരം അവൾ കേട്ടു.
ഫോണുമായി അവൾ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു…
തുറന്ന വാതിലിനപ്പുറം തന്റെ മകനെ അവൾ കണ്ടു …
ഒരു വല്ലാത്ത ധൈര്യം തന്നിലേക്ക് പൊടുന്നനെ ആവേശിച്ചു കയറിയത് അവളറിഞ്ഞു.
“എന്താമ്മാ … ആദ്യം കാണുമ്പോലെ ….”
അവളെ കടന്ന് അവൻ ഹാളിലേക്ക് കയറി. വാതിലടച്ച് അവൾ പിന്നാലെ ചെന്നു..
“ഇതാണോ പതിനൊന്നര…?”
” ഞാനൊരു ഏകദേശ സമയം പറഞ്ഞതല്ലേ മ്മാ …”
” എങ്ങനെ വന്നു …?”
” ടാക്സി … ” പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ തോളിലിരുന്ന ബാഗ് ഊരി സെറ്റിയിലേക്കിട്ടു.
“നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ…?”
“കഴിച്ചു … അമ്മയോ …?”
” നീ വന്നിട്ട് കഴിക്കാമെന്ന് കരുതിയിരുന്നതാ… ഉറങ്ങിപ്പോയി ….”
” ഞാനൊന്നു കുളിക്കട്ടെയമ്മാ … എന്നിട്ടു കഴിക്കാം … ”
അജയ് കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ ഭക്ഷണമെടുത്തു വെച്ചിരുന്നു …
” അസമയത്തെ ഭക്ഷണം അത്ര നല്ലതല്ല … ” കസേരയിലേക്ക് ഇരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ പറഞ്ഞു …
” അജു ഡോക്ടറല്ലല്ലോ … നഴ്സല്ലേ ….?”
ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
” ഇതൊന്നും പഠിക്കാൻ ഡോക്ടറാകണമെന്നൊന്നുമില്ല … ”
അവൾ അവന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ചോറ് വിളമ്പി ….
” അമ്മിണിയമ്മ മെയ്ഡ് ആയിരിക്കും ല്ലേ ….?” കറികളിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു.
” അല്ലാതെ പിന്നെ ….?”
” ഞാൻ വരുമ്പോഴെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടാക്കി തന്നുകൂടെ…?”
അവന്റെ സ്വരത്തിലെ സങ്കടവും വിഷമവും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ..
“നാളെയാവട്ടെ ടാ ….” അവനോട് ചേർന്നു നിന്ന് അവളവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി.
“അമ്മയും ഇരിക്ക് … ”
അവൾ മറ്റൊരു പാത്രത്തിലേക്ക് ചോറും കറികളും എടുത്ത് അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു.
“എന്താമ്മാ പെട്ടെന്നൊരു കോൾ ….?”
“പറയാടാ ….”
അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാര്യമത്ര ഗൗരവമുള്ളതല്ലെന്ന് അവന് തോന്നി.
കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളെല്ലാം സിങ്കിലിട്ട് അവൾ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അവൻ ഫോൺ നോക്കി സെറ്റിയിലിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവളും അവനടുത്തായി സെറ്റിയിൽ വന്നിരുന്നു …
” ഗേൾഫ്രണ്ടാ ….?”
“പിന്നേ ….. സ്ടിക്റ്റായിട്ടുള്ള കോളേജിൽ കൊണ്ടാക്കിയതും പോരാ … അവിടെ മരുന്നിനു പോലും ഒറ്റയൊന്നിനെ കാണാൻ കിട്ടില്ലമ്മാ….”
ചെറിയ ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു …
“നീ എന്തിനാ ഈ ഡ്രസ്സെല്ലാം എടുത്തു വന്നത് ? ഇവിടെയില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ?”
“ചുമ്മാ ഇരിക്കട്ടേന്ന് കരുതി ….”
അതിനൊരു കാരണമുണ്ട് … കുറച്ചുകാലം മുൻപ് അവൻ ട്രെയിനിൽ വരുന്ന സമയത്ത് അടുത്തിരുന്ന ഒരാൾ ഛർദ്ദിച്ചത് അജയ് യുടെ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കായിരുന്നു .. ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സുമായി മാത്രം വന്ന അവൻ അന്നനുഭവിച്ച ഈർഷ്യയും മാനസികാവസ്ഥയും കണക്കിലെടുത്ത് പിന്നീട് എവിടെപ്പോയാലും ഒന്നോ രണ്ടോ ജോടി ഡ്രസ്സുമായേ പോകാറുള്ളൂ …
“അമ്മ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല … ”
” തിരക്കു പിടിക്കാതെടാ …”
“എന്താണിത്ര സസ്പെൻസ് ….?” അവൻ ഫോൺ ടീപോയിലേക്ക് വെച്ചിട്ട് കാൽ മടക്കി അവളുടെ മടിയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു .