“അച്ചൂസ്.. ഇത് നിന്റെ അമ്മ ഇടില്ല.. ഇത് നിന്നെപ്പോലെ പ്രായം കുറഞ്ഞ സുന്ദരിക്കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്… കേട്ടോ?”
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നാണിച്ചു…
“കോട്ടൺ സാരി ആണ് നിന്റെ അമ്മ ഉടുക്കാറ്…”
അവൾ എന്നെ അതിശയത്തോടെ നോക്കി… ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്നായിരിക്കും.
ഞാൻ തന്നെ ഒരു ഇളം പിങ്ക് സാരി വാങ്ങി… കോട്ടൺ..
“ഇത് നിന്റെ അമ്മക്ക് കൊടുക്കണം.. നേരിട് വേണ്ട.. “എ സ്മാൾ ഗിഫ്റ് ഫോർ യു മം..” എന്ന് എഴുതി ബെഡിൽ വച്ചാൽ മതി….”
അവൾ തല കുലുക്കി.. അവൾ അതുപോലെ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു..
എന്നാൽ അമ്മ അവളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കും നിരാശ ആയി.. പണി പാളിയോ എന്നൊരു തോന്നൽ.. രണ്ടിനും ഈഗോ കൂടുതൽ ആണ്..
പക്ഷെ നിരാശയെ മാറ്റി മറിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അമ്മ ആ സാരിയുമായി വീട്ടിൽ വന്നു. ബ്ലൗസ് അടിപ്പിക്കാൻ..
“എന്റെ മോളു വാങ്ങി തന്നതാണ്…” എന്ന് അമ്മയോട് പറയുന്നത് കേട്ടു..
ഓഫീസിൽ നിന്നും ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്നതേ ഉള്ളു.. ഞാൻ വേഗം അച്ചുവിനെ വിളിച്ചു..
“ഡി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വേഗം വാ.. നിന്റെ അമ്മ ഇവിടെ ഉണ്ട്.. എന്നാൽ നീ ആദ്യം വന്നു എന്റെ അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ വെക്കണം… കേട്ടോ?” വേഗം..”
“അജു ഞാൻ?”
“പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേൽ ചന്തി അടിച്ചു പൊട്ടിക്കും ഞാൻ.. വേഗം വാടീ….”
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..
15 മിനുട് ആയപ്പോഴേക്കും അവൾ എത്തി.. ഞാൻ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഇവർ സംസാരിക്കുന്നതു നോക്കുകയാണ്..
അവൾ അല്പം പേടിയോടെ കയറി വന്നു.. പിന്നെ ഓടി വന്നു..
“അച്ചുവിന്റെ പൊന്നെ….”
എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ അമ്മയെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു..
“ആഹാ മോളോ….” എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മയും അവളെ ഉമ്മവച്ചു..
അതൊക്കെ കണ്ടു ഞെട്ടി തരിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ് അവളുടെ അമ്മ.. അവരുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞതും മുഖം അല്പം അസൂയ കൊണ്ട് നിറയുന്നതും ഞാൻ നോക്കി നിന്നു..
അവർ വേഗം എണീറ്റു…
“സരസ്വതി ഞാൻ പിന്നെ വരാം…”
എന്നും പറഞ്ഞു ഒറ്റ നടത്തം ആയിരുന്നു പുറകോട്ട്.. അവർ വണ്ടിയിൽ കയറി കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തുടച്ചു വണ്ടി തിരിച്ചു എടുത്തു പോയി..
എന്റെ അമ്മ കാര്യം അറിയാതെ അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണ്.. അച്ചു എന്നെ ദയനീകം ആയി നോക്കി.. ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു പുറത്തു കൊണ്ട് വന്നു..
“അജു…”
“നീ ആദ്യം ഇത് കേൾക്ക്.. ഇതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത്.. ഇനി നിന്റെ അമ്മ നേരെ വീട്ടിൽ പോകും.. ഉറപ്പായും അവർ കരയുന്നുണ്ട്.. നീ നേരെ ചെന്നു അമ്മെ എന്ന് പറഞ്ഞു കെട്ടിപിടിക്കണം.. കുതറിയാലും വിടരുത്.. ഒരെണ്ണം തരുകയാണെങ്കിൽ വാങ്ങിക്കോ.. വിടരുത്.. സോറി പറയുക…”
ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞാലും കേൾക്കും എന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്ന അശ്വിനി ഉടനെ ഓടി ചെന്നു വണ്ടിയിൽ കയറി…
***
വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ അശ്വിനിക്ക് നല്ല ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു..
അവൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ വണ്ടി അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ട്.. പാർക്ക് ചെയ്തിട്ട് പോലും ഇല്ല..
അവൾ പേടിയോടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.. ഹാളിൽ അമ്മ ഇല്ല.. അവൾ മെല്ലെ അമ്മയുടെ റൂമിലേക്കു ചെന്നു..
കതക് ചാരിയിട്ടുണ്ട്.. എന്നാൽ അടഞ്ഞിട്ടില്ല.. അവൾ അത് മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കി.. അമ്മ വന്ന വേഷത്തിൽ തന്നെ ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നുണ്ട്.. മുഖം തലയിണയിൽ പൂഴ്ത്തി..
അശ്വിനിക്ക് പേടി തോന്നി.. എന്നാലും ഇതാണ് തന്റെ അവസാന ചാൻസ് എന്ന് തോന്നിയ അവൾ ബെഡിനു നേരെ നടന്നു..
ബെഡിൽ കയറി അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു… അവർ തല പൊക്കി നോക്കി ഇവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. എന്നാൽ അതുപോലെ തല തിരിച്ചു വെച്ച് കിടന്നു..
“അമ്മെ….”
അശ്വിനി പതുക്കെ വിളിച്ചു…
അനക്കം ഒന്നും ഇല്ല..
അവൾ അവരെ ഒന്ന് കൂടി മുറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു… കഴുത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു..
“എന്റെ പൊന്നു അമ്മെ.. ഒന്ന് മിണ്ടുമോ എന്നോട്..? ആരും ഇല്ലല്ലോ എനിക്ക്… അമ്മ അല്ലെ ഉള്ളു? മരിച്ചു പോകും കേട്ടോ ഞാൻ?”