“ഡാ..ഡാ..അടി..അടി..!”
അവര് ആ തമാശ ആസ്വദിച്ചിട്ടെന്ന പോലെ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ചുണ്ടുകള് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ നേരെ കയ്യുയര്ത്തി.
ഞാന് പല്ല് മുഴുവന് വെളിയില് കാണും വിധം ഇളിച്ചു കാണിച്ചു.
“അപ്പൊ എങ്ങനാ കഴുകുന്നെ..!”
അതേ ഭാവത്തില് തന്നെ എന്നെയും ഇളിച്ചു കാണിച്ച ശേഷം അവര് ചോദിച്ചു.
‘പശുക്കളെ തല്ക്കാലം പുറത്തേക്ക് കെട്ടാം. ക്ലീനാക്കിയ ശേഷം കയറ്റിയാ മതിയല്ലോ..നമ്മളെപ്പോലെ തന്നെ അതുങ്ങള്ക്കും തണുപ്പൊക്കെ ഉണ്ടാവും..!”
എന്റെ നിര്ദ്ദേശം മേമ അംഗീകരിച്ചു.
“ഇന്നലെ കണ്ട ആളേയല്ല…ആ കലിപ്പ് മോന്തയൊക്കെ എവിടെപ്പോയി… ഞാന് കരുതി നേരം വെളുക്കുമ്പോത്തന്നെ പെട്ടിയെടുക്കുമെന്ന്..!”
പശുക്കളെ അഴിച്ചു പുറത്തേക്ക് കെട്ടുന്നതിനിടയില് മേമ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അയ് ശരി…എന്നാ ആ കലിപ്പ് മോന്ത തന്നെയെടുക്കാം..എന്തേ..!”
ഞാന് ഒന്ന് ഗൗരവം നടിച്ചു.
“അയ്യോ വേണ്ടായേ…എനിക്കിത് മതി..എന്റെ മോനെ എനിക്കിങ്ങനെ കണ്ടാ മതി…മറ്റേതൊരു തരം മരമോന്ത..!”
ആ പ്രയോഗം കേട്ട് ഞാന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.
“എന്താ ഒരു ചിരിയൊക്കെ കേക്കുന്നെ..!”
ഒരു ചെറിയ ടോര്ച്ചും തെളിച്ചുകൊണ്ട് ലിസിച്ചേച്ചി അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു.
“ചേച്ചി ശരിക്കൊന്നു നോക്കിക്കേ…ഇവിടെ ആര്ക്കേലും എന്തേലും മാറ്റം കാണാനുണ്ടോന്ന്..!”
മേമ ചിരിയമര്ത്തിക്കൊണ്ട് ലിസിച്ചേച്ചിയുടെ നേരെ നോക്കി കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
“മാതാവേ..ചാണകം അലര്ജിയാണെന്നും പറഞ്ഞു പോയ കൊച്ചനാണല്ലോ.. ഇതെന്നാ പറ്റി..തലയില് വെള്ളക്കാ വല്ലതും വീണോ..!”
ലിസിച്ചേച്ചിയുടെ കളിയാക്കലില് ഞാന് ചെറുതായൊന്നു ചൂളി.എന്നാല് അത് മേക്കപ്പ് ചെയ്യാന് വേഗം ചാണകം നീക്കുന്ന ജോലിയിലേക്ക് കടന്നു.
മേമയും ലിസിച്ചേച്ചിയും അത് കണ്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
പത്തു മിനിട്ട് കൊണ്ട് തൊഴുത്ത് വൃത്തിയാക്കി പശുക്കളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി കെട്ടിയ ശേഷം ഞാന് പുറത്തിറങ്ങി ടാപ്പില് നിന്നും കാലും കയ്യുമൊക്കെ ഒന്ന് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി.
“ഞാന് എന്നാ അടുക്കളയിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ…പുട്ട് കഴിക്കില്ലേ കണ്ണാ..?”
മേമ എന്റെ നേരെ നോക്കി.
“ചാണകമൊഴികെ എന്തും..!”
എന്റെ മറുപടി മേമയെ പിന്നെയും ചിരിപ്പിച്ചു. അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ നടന്നു പോകുന്ന അവരെ ഞാന് നിര്ന്നിമേഷം നോക്കി നിന്നു.
ഇത്രെയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളോ…ഒരു മുയല്ക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഇത്രയും സോഫ്റ്റായിരുന്നോ എന്റെ മേമ. ഇതൊന്നുമറിയാതെ ഞാന്എന്തൊക്കെയാ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത്.
“എന്നാ പറ്റി..പെട്ടെന്നൊരു മനം മാറ്റം…ഇന്നലെ ഒറ്റക്കാലില് ആയിരുന്നല്ലോ..!”
പശുവിനെ കറക്കാനുള്ള ചെരുവവും നെയ്യുമായി തൊഴുത്തിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടയില് ലിസിച്ചേച്ചി എന്നെ അര്ത്ഥം വച്ചൊന്നു നോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിന്റെ അര്ത്ഥം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചു.
“ചേച്ചിയല്ലേ പറഞ്ഞത് പോകണ്ടാന്ന്..!”
അവരൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“അതൊന്നൂടെ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി കൂടെ പറയാവോ..!”
ആ കളിയാക്കലിന്റെ ധ്വനി മനസ്സിലായപ്പോള് ഞാന് ഒരു കള്ളച്ചിരി പാസാക്കി.
“ഞാന് പാത്രമെടുത്തു വരാം..!”
കൂടുതല് ചോദ്യങ്ങള് ഒഴിവാക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയോടെ ഞാന് വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. നേരം നല്ലോണം വെളുത്തിട്ടുണ്ട്. മൂടല് മഞ്ഞിനൊക്കെ അല്പം ശമനം വന്നിരിക്കുന്നു.അടുക്കളപ്പുറത്തുള്ള ക്ലോക്ക് നോക്കിയപ്പോള് സമയം ആറേകാല് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മേമ അപ്പോഴേക്കും പാല് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള പാത്രമൊക്കെ കഴുകി വച്ചിരുന്നു.
അതുമെടുത്ത് തിരികെ എത്തിയപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച്ച എന്റെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വരെ വറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു.
ലിസിച്ചേച്ചി പശുവിനെ കറക്കാനിരിക്കുകയാണ്. ഒരു പരിധി വരെ എനിക്ക്
പുറം തിരിഞ്ഞാണെങ്കിലും ഒരു തുട ശരിക്കും എനിക്ക് കാണാവുന്ന തരത്തില് അല്പം ചെരിഞ്ഞുള്ള പോസ്സിലാണ് ഇരിപ്പ്. അവരുടെ കാപ്പിക്കളര് നൈറ്റി മുട്ടിനും മേലെ കയറ്റി വച്ച് ആ കൊഴുത്ത തുടയുടെ പാതിയും പുറത്തു കാണിച്ചാണ് ഇരിപ്പ്.