ആ പോക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം ഞാന് അങ്ങനേ നിന്നു. സീറ്റില് പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ കുണ്ടി ഒന്നുകൂടെ വിരിഞ്ഞു വികസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പൊ പിന്നില് നിന്നുള്ള ആ ഷേപ്പ് കണ്ടു ആരുടെയെങ്കിലും ഹാര്ട്ട് അടിച്ചു പോയാലും അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല.
“അല്ലാ..ആരാ ഈ വന്നിരിക്കുന്നേ..സുശീലേ..ഇങ്ങു വന്നെ..!”
തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള് അമ്മച്ചന് ആശ്ചര്യ ഭാവത്തില് അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിക്കുന്നു.
“അമ്മച്ചാ..ഞാന് ഇന്നലെ തന്നെ വന്നതാ…അമ്മച്ചന് മറന്നു പോയതാ..!”
ഈശ്വരാ..ഇതൊരു പാടായല്ലോ എന്ന ചിന്തയോടെ നോക്കുമ്പോഴുണ്ട് തൊഴുത്തിനരികില് നിന്നും ലിസിച്ചേച്ചി മാടി വിളിക്കുന്നു.
മിന്നല് വേഗത്തിലാണ് അവിടെയെത്തിയത്.
“ഞാന് പുല്ലരിയാന് പോകുവാ..വരുന്നോ..?!”
അവരുടെ ചുണ്ടില് അര്ത്ഥമറിയാത്തൊരു പുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പിന്നെന്താ…!”
എന്റെ മനസ്സും കുണ്ണയും ഒരേപോലെ തുള്ളിച്ചാടി.
പശുക്കള്ക്കുള്ള പുല്ലാണ് രണ്ടു പറമ്പുകളിലായി കൃഷി ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കുളത്തിന്റെ താഴെയുള്ള പറമ്പിന്റെ അങ്ങേ കോണില് നിന്നാണ് ആദ്യം മുതലേ അരിഞ്ഞു വരുന്നത്. ആ ഭാഗത്തെ അരിഞ്ഞെടുത്ത പുല്ലിന്റെ കുറ്റിയില് പുതിയ നാമ്പുകള് പൊങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ലിസിച്ചേച്ചി പുല്ലരിയാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ആ കുണ്ടി വിരിയുന്നതും ആസ്വദിച്ച് ഞാന് സമീപത്തെ ഒരു മരക്കുറ്റിയില് ഇരുന്നു.
“ചേച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..!”
ഞാന് ചെറുതായൊരു തുടക്കമിട്ടു.
“അതിനു കണ്ണന് എന്നതാ ചോദിച്ചെ..?”
“അത്..ചേച്ചി കുളിക്കുന്ന സമയം..!”
അത് പറയുമ്പോള് എനിക്ക് ചെറിയൊരു സങ്കോചമുണ്ടായിരുന്നു.
“ചേച്ചി തന്നെ പുറം തേക്കണമെന്ന് എന്നതാ ഇത്ര നിര്ബന്ധം..!”
“അത്..ചേച്ചി ഒന്ന് തൊട്ടാ മതി പെട്ടെന്ന് പോകും..!”
“ഏഹ്…!”
അവര് പെട്ടെന്നു വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.
“അയ്യോ..അതല്ല..ചേറ് പോകുന്ന കാര്യമാ പറഞ്ഞത്..!”
അവര് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു എന്ന വേവലാതിയില് ഞാന് പെട്ടെന്ന് കയറിപ്പറഞ്ഞു.
ലിസിച്ചേച്ചി ഉറക്കെയൊരു ചിരിയായിരുന്നു. ഒച്ച കൂടുതല് പൊങ്ങിപ്പോയെന്നു തോന്നിയത് പോലെ അവര് ചുണ്ടുകള് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടി വന്ന ചിരിയൊതുക്കി.
“ഞാന് വേറെന്നാ പോകുന്ന കാര്യമാ വിചാരിച്ചതെന്നാ കണ്ണന് കരുതിയെ..!”
അവരുടെ നോട്ടത്തില് ഞാന് ശരിക്കും ചൂളിപ്പോയി. മറുപടി പറയാതെ ഞാന് ചിരിച്ചു കളഞ്ഞു.
പുല്ലരിഞ്ഞു കഴിയുന്നത് വരെ അവരുടെ മുഖത്ത് ആ ചിരിയുടെ അലയൊലികള് കാണാമായിരുന്നു.
“വാ.. ഇതൊന്നു കെട്ടാന് സഹായിച്ചേ..!”
ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കയര് നിലത്ത് നീളത്തില് വിരിക്കുന്നതിനിടെ അവരെന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഞങ്ങള് രണ്ടുപേരും ചേര്ന്ന് പുല്ലെല്ലാം കയറിനു മുകളില് അട്ടിയായി വച്ചു വരിഞ്ഞു കെട്ടി.
“പിടിയ്ക്ക്…എന്നിട്ടെന്റെ തലയിലേക്ക് വെക്ക്..!”
അവര് ഒരു തോര്ത്തു മുണ്ട് മടക്കി തലയില് വച്ചു.
“വേണ്ട..ഞാനെടുത്തോളാം..മുടിഞ്ഞ ഭാരമാ..!”
ഞാന് അവരെ വിലക്കി.
“വേണ്ട വേണ്ട..ഞാന് ദിവസവും ചെയ്യുന്ന പണിയാ..!”
അവര് തടഞ്ഞു.
“ആയിക്കോട്ടെ..പക്ഷെ എന്റെ പണി കണ്ടാ ചേച്ചി ഞെട്ടും..!”
ദ്വയാര്ത്ഥം വച്ചാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. അവര്ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല എന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ.
അവിശ്വസനീയമായതെന്തോ കേട്ടപോലെ ആദ്യം ആ കണ്ണുകള് ഒന്ന് പിടഞ്ഞുയര്ന്നു.എന്നാല് എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പൊടുന്നനെ ആ മുഖത്തൊരു നാണത്തില് മുങ്ങിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“വന്നു കേറീട്ട് 24 മണിക്കൂര് തികഞ്ഞില്ല…അപ്പോഴേക്കും..!”
അതേ നാണംപുരണ്ട ചിരിയോടെ അവരെനിക്കു നേരെ കളിയായി കയ്യോങ്ങി.
ആ കൈ തടയാനെന്ന പോലെ അല്പം ഒഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ട് ഞാനവരെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
“ചേച്ചിയും അതോര്ത്താ മതി…വന്നിട്ട് 24 മണിക്കൂറെങ്കിലും തികയട്ടെ എന്ന്..!”
“അതിനു ഞാനെന്തോ ചെയ്തെന്നാ..!”
ആ മുഖത്തൊരു കപടമായ നിഷ്കളങ്കഭാവം നിറഞ്ഞു.