അത് വാങ്ങി പാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ച് തിരികെ കൊടുക്കാന് നേരം ഞാനാ ഇടത്തെ മുല നന്നായൊന്നു പിഴിഞ്ഞെടുത്തു. ചേച്ചി ചുണ്ടുകള് കടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ശീല്ക്കാരമുയര്ത്തി.
പിന്നെ അധികം കേളികള്ക്കൊന്നും മുതിര്ന്നില്ല. അധികമായാല് അമൃതും വിഷമാണ്.
സാധാരണത്തേതിലും പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് കറവ കഴിഞ്ഞത്.മുക്കാല് മണിക്കൂര് കൂടെ കഴിഞ്ഞേ സൊസൈറ്റിയില് പാലെടുക്കുന്ന വണ്ടി എത്തുള്ളൂ..അത് കൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല.
ഞങ്ങള് രണ്ടുപേരും ചേര്ന്ന് പാല്പാത്രങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു ഉമ്മറത്ത് കൊണ്ടുവച്ചു. പക്ഷെ അപ്പോഴും മേമയെ അവിടൊന്നും കണ്ടതേയില്ല.
എനിക്ക് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെ ഉറങ്ങിപ്പോയാലും ഇത്ര നേരമൊന്നും സാധ്യതയില്ല.
ഞാന് വേഗം കോണിപ്പടി കയറി നേരെ മേമയുടെ മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തി. അത് ചാരിയിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…അപ്പൊ അവര് എണീറ്റ് കാണണം.
വാതിലില് രണ്ടു തവണ മുട്ടി വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും മറുപടിയില്ല. ഞാന്
വേഗം വാതില് തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.
കട്ടിലില് കമ്പിളിയൊക്കെ പുതച്ച് ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുകയാണ് മേമ.
“മേമേ..!”
ഞാനവരുടെ തോളില് പിടിച്ചു കുലുക്കി വിളിച്ചു.
അവര് ഒരു ഞരക്കത്തോടെ മലര്ന്നു കിടന്നെങ്കിലും കണ്ണുകള് തുറന്നില്ല.
എന്തോ അവശതയുണ്ടെന്നു ആ കിടപ്പ് കണ്ടാല് തന്നെ അറിയാം.
ഞാന് മെല്ലെ ആ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ കൈ വച്ച് നോക്കി. നല്ല ചൂടുണ്ട്.
“മനുഷ്യനെ കിടത്തിക്കളഞ്ഞിട്ട് അന്വേഷിക്കാന് വന്നതാണോ..!”
കണ്ണുകള് തുറക്കാതെ ഒരു ഞരക്കം പോലൊരു ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവരാ ചുണ്ടുകളുടെ കോണില് ഒരു നേരിയ ചിരിയുടെ നിഴല് പരത്തി.
“നല്ല ചൂടുണ്ടല്ലോ മേമേ…പ്രശ്നായോ..?”
ഞാനൊരു വേവലാതിയോടെയാണ് ചോദിച്ചത്.
“ഭയങ്കര ക്ഷീണം..എണീക്കാനൊന്നും തോന്നുന്നില്ലെടാ..പറ്റുന്നുമില്ല..!”
“നല്ല പനിയുണ്ട് മേമേ…!”
ഞാനാ ചങ്കിലേക്ക് വീണ്ടും കൈപ്പടം വച്ചു.
“ഇന്നലെ ഓര്ക്കണായിരുന്നു..ഐസിട്ട് മൂടുമ്പോ..!”
കണ്ണുകള് തുറക്കാതെ തന്നെ അവരെന്റെ കയ്യില് കയറിപ്പിടിച്ചു.
“നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക് കണ്ണാ…നിന്റെ കൈക്ക് നല്ല ചൂടുണ്ട്.!”
അവര് മെല്ലെ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് കൈപ്പടം പിടിച്ചു തലയിണയില് വച്ചശേഷം അതിലേക്ക് കവിള് ചേര്ത്തു.
ഞാന് അവരുടെ അടുത്തായി കട്ടിലില് ഇരുന്നു.
“സോറി മേമേ..!”
എന്റെ ശബ്ദം താണുപോയി. അവരുടെ ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം ഞാനാണെര്ത്തപ്പോള് മനസ്സിലൊരു വല്ലാത്ത വിഷമം വന്നുപോയിരുന്നു.
“അതങ്ങ് പള്ളീപ്പോയി പറഞ്ഞാമതി..!”
ഒരു ഞരക്കംപോലെ പതിഞ്ഞ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവര് കണ്ണുകള് തുറന്നു.
“എന്നെ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ച് ഐസ് വെള്ളത്തില് കുളിപ്പിച്ച വഞ്ചകാ…സോറി ഈ കടയില് എടുക്കൂല്ല..!”
തമാശ പറയുകയാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും എനിക്കതില് പങ്ക് ചേരാന് കഴിയുന്നില്ല. മനസ്സില് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം.
എന്റെ മുഖത്ത് ആ വിഷമം നിഴലിച്ചു കണ്ടപ്പോള് മേമയുടെ ചിരി മാഞ്ഞു. ആ
കണ്ണുകള് എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് കൊരുത്തു നിന്നു.
“ചില സമയങ്ങളില് പനി വരുമ്പോ അതൊരു സുഖാടാ..!കുറെ വര്ഷങ്ങള് അറിയാതെ കടന്നുപോയിരുന്നെന്ന് ഞാനറിയുന്നത് നീ വന്ന ശേഷമാ..! ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും മാത്രമറിഞ്ഞിരുന്ന കുറെ വര്ഷങ്ങള്..!! അത് കൊണ്ടാവാം കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി എനിക്ക് സംഭവിക്കുന്നതെന്തും അത്രമേല് ഞാന് എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്..ആ ഐസ് വെള്ളമടക്കം..!അതുകൊണ്ട് ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോന്നോര്ത്ത് എന്റെ മോന് വിഷമിക്കണ്ട..കേട്ടോ..!”
അവരുടെ കവിള് എന്റെ കൈപ്പടത്തിലേക്ക് കൂടുതലമര്ന്നു.
ഞാന് വെറുതെയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.
“സൊസൈറ്റിയില് പോവാറായില്ലേ…ചങ്കിനെ വിളിക്കുന്നില്ലേ..?”
ആ തളര്ന്ന കണ്ണുകളില് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി പടര്ന്നു.
ആ പരാമര്ശം മായേച്ചിയെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണെന്ന് എനിക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലായി.