നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 5 14

എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം തോന്നി. ഞാന്‍ കൈകള്‍ മെല്ലെ അല്പം താഴേക്ക് നിരക്കിയിരക്കി. ലെഗ്ഗിങ്സിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കും കഴിഞ്ഞ് തുടകള്‍ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചെന്നുചേരുന്നതിനു തൊട്ടു മുകളില്‍ വരെ അത് ചെന്നെത്തി.

ആ വെണ്ണ തോല്‍ക്കുന്നത്ര മൃദുവായ നാഭീപ്രദേശത്ത്‌ വിരലുകള്‍ മെല്ലെ പതിഞ്ഞിറങ്ങി. ചൂണ്ടുവിരല്‍ കൊണ്ട് ഞാനവിടെ മെല്ലെ ഒന്ന് ഉരസി നോക്കി.

ആ ഉരസലില്‍ എന്തോ ഒരു വടു പോലോന്നില്‍ വിരല്‍ തടഞ്ഞു. ഒന്ന് കൂടെ വിരല്‍ അനക്കി നോക്കി..അതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലായതും പൊടുന്നനെ എന്റെ തലച്ചോറിലെക്കൊരു വൈദ്യുതപ്രവാഹമുണ്ടായി. പാന്റി.. മായേച്ചിയുടെ പാന്റിയുടെ മുകളിലത്തെ ഇലാസ്റ്റിക്കാണത്..!! അപ്പൊ എന്റെ ചെറുവിരല്‍‍ അതിനും താഴെ ആ പൂറിനോട് വളരെ അടുത്തായാണ്‌ തൊട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്..!!

എലിക്കുഞ്ഞ് വിറക്കുന്നതുപോലെ എന്റെ ശരീരമാകെ വൈബ്രേറ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. കുണ്ണ ആ നെയ്‌കുണ്ടിയുടെ തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന മാംസത്തിലേക്ക് കുത്തിക്കൊണ്ടു വെട്ടിപ്പുളയാന്‍ തുടങ്ങി.

എന്റെ രണ്ടു കൈകള്‍ക്കുള്ളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കാനും മാത്രം നെയ്യുണ്ടായിരുന്നു അവരുടെ നാഭിയില്‍..! കൂവപ്പൊടി കുഴച്ചു വച്ചത് പോലെ ബോധംകെടുത്തിക്കളയാന്‍ പോന്ന മാര്‍ദ്ദവം..! കൈകള്‍ കുഴിച്ചു പിടിച്ച് അത് കോരിയെടുക്കാന്‍ പോലും തോന്നിപ്പോയി.

“ദേ..എത്തി..ഈ വീടാ..!”

മായേച്ചിയുടെ ശബ്ദം എന്നെ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും വലിച്ച് താഴേക്കിട്ടു. ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കൈ പിന്‍വലിച്ചു കളഞ്ഞു.

ഒരു ചെറിയ ഓടിട്ട വീടിനു മുന്നില്‍ അവര്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി.

“നീ വരുന്നോ..?”

വണ്ടി സ്റ്റാന്റില്‍ ഇട്ടു കൊണ്ട് അവര്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല..മായേച്ചി പോയി വാങ്ങിയാ മതി.

മുണ്ടിനുള്ളില്‍ മുഴച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കാളക്കൂറ്റനെ അടക്കി നിര്‍ത്താന്‍ പാടുപെട്ട് കൊണ്ട് ഞാന്‍ മറുത്തു.

“എന്നാ നിക്ക്…ഞാന്‍ വേഗം വരാം..!”

വീടിനു നേരെ രണ്ടു ചുവട് വച്ച ശേഷം അവര്‍ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി.

“ദേ..ആ വീട് കണ്ടോ..!”

ഒരു അമ്പതു മീറ്റര്‍ അകലെയുള്ള ഒരു ഒറ്റ നില കോണ്‍ക്രീറ്റ് വീടിനു നേരെ
ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അവരൊന്ന് ചിരിച്ചു.

“അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കി നിന്നോ…ബോറടിക്കില്ല..! മ്മടെ കാവ്യേടെ വീടാ…!”

ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കിയ ശേഷം അവര്‍ അതേ ചിരിയോടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

ഇത്രനേരം അനുഭവിച്ച സുഖത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിന് ഞാനാ വീടിനു നേരെ ഒന്ന് നോക്കി. കൊള്ളാം…നല്ല വൃത്തിയും വെടിപ്പുമൊക്കെ ഉള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്. ബേബി മെറ്റല്‍ വിരിച്ച മുറ്റം..അതിന്റെ മൂന്ന് അതിരിലും വീതി കുറഞ്ഞ നീളത്തിലുള്ള പൂന്തോട്ടവുമൊക്കെയായി കൊള്ളാവുന്ന ഒരു വീട്.

വീടും പരിസരവുമൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അല്പ സമയത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ മായേച്ചി തിരികെയെത്തി.

“അപ്പം മാത്രേ ഉള്ളൂ…അത് പോരേ..!”

അവരൊരു കടലാസ് പൊതി എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

“അല്ലേലും എനിക്ക് അപ്പം കഴിഞ്ഞേ വേറെ എന്തുമുള്ളൂ..!”

ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനത് വാങ്ങി നോക്കി.

മായെച്ചിയുടെ മുഖത്തു ഗൂഡമായൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“എന്തേ..?”

ഞാന്‍ തെല്ലൊരു ആശ്ചര്യത്തോടെ അവരെ നോക്കി.

“ഒന്നൂല്ല…!”

അവര്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ഉള്ളിലേക്ക് മടക്കി നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.

എന്തോ ഒന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അല്ലാതെ ഇങ്ങനൊരു ചിരിയുടെ ആവശ്യമില്ല.

സീറ്റ് തുറന്ന് പൊതി ഉള്ളില്‍ വെക്കുംപോഴാനു പെട്ടെന്നെനിക്ക് കത്തിയത്.
ഒരു വിളറലോടെ ഞാനവരെ നോക്കി.

വെള്ളപ്പത്തിന്റെ കാര്യമാണ് ഞാനുദ്ദേശിച്ചതെന്ന് പറയണമെന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ അത് പിന്നെയും നാണംകെടുത്തുമെന്നറിയാവുന്നതിനാല്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ദേ..ദേ വരുന്നു നിന്റെ മൈന..!”

മായേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ഒരു പിങ്ക് കളര്‍ സ്കൂട്ടിയില്‍ കാവ്യ വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.

“ദേ മായേച്ചീ…എന്നെ ഇവിടുന്നു ഓടിക്ക്യോ..?”

“നീ ധൈര്യായി നോക്കെടാ കണ്ണാ..മായേച്ചിയില്ലേ ഹെല്‍പ്പിന്..!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *