തന്നെ കൂട്ടി വന്ന അമ്മാവൻ ഓടി അരുകിൽ എത്തി….
“നീ ..ചാരുവിന്റെ മോനാണോ ?”
ആ ചോദ്യത്തിൽ ആകാംക്ഷയും ,വെപ്രാളവും കണ്ടു …..
” മ്മ് ” മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു ….
പെട്ടെന്നായിരുന്നു അമ്മാവൻ തന്നെ ചേർത്തു
പിടിച്ചത് ..അമ്മാവന്റെ കണ്ണുനീര് തന്റെ
നെറുകിൽ പതിയുന്നത് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..
“ന്റെ, കുഞ്ഞോടെ മോനെ തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്ക്
പറ്റിയില്ലല്ലോടാ..”
മർദ്ദനം പ്രതീക്ഷിച്ച തനിക്ക് തെറ്റി… എല്ലാവരും
അടുത്തുവന്നു ..അമ്മാവന്മാർ സ്നേഹം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു…..
“എന്നിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോവാൻ നിനക്ക്
എങ്ങിനെ മനസ്സുവന്നെടാ കുഞ്ഞേ..?”
കുഞ്ഞമ്മാവന്റെ ചോദ്യം ചങ്കിൽ തറച്ചു ….
അളവില്ലാത്ത ഈ സ്നേഹമാണ് അമ്മ
വേണ്ടന്ന് വച്ചത്.. ഈ സൗഭാഗ്യമുപേക്ഷിച്ചാണ് അച്ഛന്റെ സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടിമാത്രം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത് ….
അതാണ് പ്രണയത്തിന്റെ ശക്തി എന്ന് ഞാൻ
തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു …..
മുത്തച്ഛാ…..
എന്റെ അമ്മയൊരു പാവമാണ്……
നിങ്ങളെയെല്ലാം ഓർത്ത് ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു അമ്മ എപ്പോഴും കരയും.. അച്ഛൻ മരിച്ചു , ഞങ്ങൾക്കാരുമില്ലാണ്ടായി..
“അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റിന് ഞാൻ മുത്തച്ഛനോട് മാപ്പ്
ചോദിക്കുന്നു ..”
മുത്തച്ഛന്റെ കാലിൽ വീണ് കരയുമ്പോൾ പല കണ്ണുകളും ഈറൻ തുടയ്ക്കുന്നത് കണ്ടു ….
“ന്റെ , മോനെ ..” മുത്തച്ഛന്റെ വിറയാർന്ന കൈകൾ തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു …..
*******************
തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഇരുൾ വീണ്
കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത് അമ്മ
വാതിൽപ്പടിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു…
എന്നെ കണ്ടതും ഒരാശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം അമ്മയിൽ നിന്നുയർന്നു …
ഇന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ അമ്മയിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ചു ….
“എന്താമ്മേ നമുക്ക് മാത്രം ആരുമില്ലാത്തത് ..?”
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്റെ ചോദ്യം
കേട്ടു വിളറിയ അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടില്ലെന്നു
നടിച്ചു….
“നമുക്ക് ആരുമില്ല മോനെ,… ഉണ്ടായിരുന്നവർ
ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ അങ്ങുപോയി..!”
അമ്മ കരച്ചിലടക്കാൻ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
“അതല്ലമ്മേ, അച്ഛനും, അമ്മയ്ക്കും ബന്ധുക്കൾ ആരുമില്ലേ….?”
ഇത് വരെ കേൾക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ തന്നിൽ
നിന്നു കേട്ടത് കൊണ്ടാവും അമ്മ തന്നെ
ഉറ്റുനോക്കിയിരുന്നു…
“ആരുമില്ല…” ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞു തീർത്തു അമ്മ എഴുന്നേറ്റു…
“അമ്മേ..അമ്മയ്ക്ക് ഞാനൊരു സമ്മാനം കരുതി
വച്ചിട്ടുണ്ട്..”
“എന്ത് സമ്മാനം.?”എന്ന ചോദ്യം കേട്ടു.
“അതെക്കെയുണ്ട് …ആ സമ്മാനം കണ്ടു അമ്മ
ഞെട്ടും… നോക്കിക്കോ..”
വെറുതെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അമ്മ കിടക്കാൻ പായവിരിച്ചു….
ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കൊഴിഞ്ഞ് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു….
അന്ന് പണിക്ക് പോയ അമ്മ ഉച്ചയ്ക്ക്
മുന്നെ തിടുക്കപ്പെട്ട് പണിചെയ്യുന്ന വേഷത്തിൽ തന്നെ ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു ….
പിന്നാലെ രാധചേച്ചിയും ഉണ്ടായിരുന്നു …
അമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ..പടിയിലിരുന്ന അമ്മയുടെ കിതപ്പലിന്റെ താളം മാത്രം ഉയർന്നു കേട്ടു …
പതിവ് പോലെ പണിക്ക് ചെന്ന അമ്മയെ
കമ്പനിയുടെ MD ക്യാബിനിലേയ്ക്ക് വിളിപ്പിച്ച ശേഷം അയാളുടെ കസേരയിൽ ബലമായി
പിടിച്ചിരുത്തി.. കമ്പനി അമ്മയുടെ പേരിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞുവെന്നും.
ഇനിമുതൽ കമ്പനി അമ്മയുടെതാണെന്നും
മറ്റും എന്തെക്കെയോ പറഞ്ഞത്രെ …
രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത പേപ്പറുകളുംഅമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു.. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ, പേടിച്ചു അമ്മ
അവിടെ നിന്ന് ഓടി വരികയായിരുന്നു …
ഈ സമയം രണ്ട് കാറുകൾ
വീട്ടുവളപ്പിലേയ്ക്ക് സാവധാനം വന്നു നിന്നു ..
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നവരെ കണ്ടു ,
അമ്മ ഞെട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് നോക്കി നിന്നു…
കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന അമ്മാവന്മാരെ
നോക്കി അമ്മ ശ്വാസം നിലച്ചപോലെ നിന്നു.
പോയി.. പതിയെ ആ മുഖഭാവം മാറിവന്നു…
അണകെട്ടിവച്ച സങ്കടങ്ങൾ കണ്ണീരായി
കുത്തിയൊലിച്ചിറങ്ങി.. വീടിന്റെ തൂണിൽ തലതല്ലി അമ്മ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു…