“ഹാ ചേച്ചി നടന്നോ ഞാൻ പിറകെ ഉണ്ട്.”
“അങ്ങോട്ടേക്ക് അല്ലാ…ഈ കനാലിൽ കൂടെ വേണം പോകാൻ.”
“ആണോ ഓക്കെ.”
ശാലിനി വഴിയിൽ നിന്നും കലുങ്കിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ കനാലിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചുകൊണ്ട് ആര്യൻ വരാനായി നോക്കി നിന്നു…
“സൂക്ഷിച്ചു വേണേ വീഴരുത്.”
ആര്യൻ ശാലിനി പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ച് കലുങ്കിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കനാലിലേക്ക് കയറി. ആര്യൻ കയറിയെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം ശാലിനി തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ പിറകെ തന്നെ അവനും നടന്നു.
ചുരിദാറിൽ ശാലിനിയുടെ പിന്നഴക് നല്ലപോലെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആര്യൻ്റെ നടത്തം. അവൾ ഓരോ അടി മുന്നോട്ട് വെക്കുമ്പോളും അവളുടെ ചന്തി പാളികൾ തെന്നി കളിക്കുന്നതും കണ്ട് അവൻ അവയിൽ ഒന്ന് കൈകൾ അമർത്താൻ കൊതിച്ചു. ഏകദേശം രണ്ട് മിനുട്ട് കനാലിലൂടെ അവളുടെ ആകാരഭംഗി ആസ്വദിച്ച് നടന്നപ്പോഴേക്കും അത് അവസാനിച്ചത് കനാലിൽ നിന്നും താഴേക്കുള്ള പടികളിലേക്ക് അവൾ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ്. ആ പടികൾ ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്നത് ഓട് മേഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു വീട്ടിലേക്കാണ്. ഇതായിരിക്കും സുഹറയുടെ വീടെന്ന് ആര്യൻ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ പടികൾ ഓരോന്നായി ഇറങ്ങി.
അവൻ ശാലിനിയുടെ പിറകെ വീടിന് മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു. തയ്യൽ മിഷൻ കിടന്ന് “കട കട കടാന്ന്” അടിക്കുന്ന ശബ്ദം അകത്ത് നിന്നും കേൾക്കാം.
“സുഹറേച്ചി…”
“ആ മോളെ ശാലിനി ആണോ…ഇങ്ങു കേറിപ്പോരെ.”
“ഹാ അതേ.” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാലിനി പടികൾ ചവിട്ടി വീടിന് അകത്തേക്ക് കയറി.”
“എന്തായി ചേച്ചി റെഡി ആയോ?”
“റെഡിയാ ദാ നോക്കിക്കേ” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ കിടന്ന കസേരയിൽ നിന്നും ഒരു ചുവന്ന ബ്ലൗസ് എടുത്ത് ശാലിനിയുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു. ശാലിനി അത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ബ്ലൗസിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം പുറത്ത് കൈയും കെട്ടി നിൽക്കുന്ന ആര്യനെ നോക്കി “അല്ലാ നീയെന്താ അവിടെ തന്നെ നിന്ന് കളഞ്ഞത് ഇങ്ങോട്ട് കേറി വാ” എന്ന് പറഞ്ഞു.
ആര്യൻ ചെരുപ്പ് ഊരിയ ശേഷം പടികൾ കയറി അകത്ത് ചെന്നു.
“ആരാ മോളെ ഇത്?” ചെറിയ ആ ഹാളിൻ്റെ ഒരു മൂലയ്ക്കിരുന്ന് തയിക്കുന്ന സുഹറയുടെ ചോദ്യം.
“ഇതാണ് നമ്മടെ പുതിയ പോസ്റ്റ്മാൻ.”
ആര്യൻ സുഹറയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു…
“ആഹാ ആള് നല്ല ചെറുപ്പം ആണല്ലോ.”
“ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റിംഗ് ഇവിടാണ്.”
“ഹാ അത് ശരി…എന്താ സാറിൻ്റെ പേര്?”
“ആര്യൻ…അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ച മതി എന്നെ.”
“ഹാ…എവിടെയാ ആര്യൻ്റെ വീട്?”
“കോട്ടയം.”
“അത് ശരി.”
“ഇത് കുറച്ച് ചെറുതായിപ്പോയോ ചേച്ചി?” ശാലിനി ബ്ലൗസ് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇടയിൽ കയറി ചോദിച്ചു.
“ഏയ് ഇല്ലല്ലോ അന്ന് വന്നപ്പോ എടുത്ത് അളവ് അനുസരിച്ച് തന്നെ ആണല്ലോ തയിച്ചത്. മോളൊന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി ഒന്ന് ഇട്ടോണ്ട് വന്നേ നോക്കട്ടെ.”
“ശരി ചേച്ചി…” ശാലിനി ഇടനാഴിയിലൂടെ അപ്പുറത്തുള്ള മുറിയിൽ കയറി ബ്ലൗസ് ഇട്ടു നോക്കാനായി പോയി.
“എന്തെങ്കിലും തയിക്കാനോ തുന്നാനോ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങു കൊണ്ടുവരണം കേട്ടോ.” സുഹറ ആര്യനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ഓഹ് അതിനെന്താ ഇത്താ കൊണ്ടുവരാം.”
“എന്താ വിളിച്ചത്?”
“ഇത്താ…ന്ന്…ഞാൻ പെട്ടെന്ന്…”
“ഏയ് അങ്ങനെ വിളിച്ചോ കുഴപ്പമില്ല…എന്നെ കുറെ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ഒരാൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു പോയതാ.”
“ഹാ…ഇത്തേടെ നാടും വീടുംമൊക്കെ?”
“വയനാട്…ഹാ അവിടിപ്പോ വീടുണ്ടോ വീട്ടുകാരുണ്ടോ എന്നൊന്നും അറിയാൻ പാടില്ല…” സുഹറ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മിഷ്യൻ്റെ ഫുട് പെഡിലിൽ ചവിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ആര്യൻ അവരുടെ പറച്ചിലിലുള്ള ആ നിരാശയും സങ്കടവും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന് അവരുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് വല്ലാത്ത സഹതാപവും കഷ്ടവും തോന്നി. എന്നാൽ അത് അവരുടെ കണങ്കാലിലെ നിറവും കൊഴുപ്പും കാണുന്നത് വരെയേ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ളൂ…