“ആഹാ അതേതായാലും നന്നായി…ഇതിന് മുന്നേ ഇവിടെ താമസിച്ചവൻ പത്ത് മണി ആയാലും എഴുന്നേക്കില്ലായിരുന്നന്നേ…അവൻ പോസ്റ്റ് ഓഫീസിൽ ചെല്ലുന്നത് തന്നെ പതിനൊന്ന് കഴിയുമ്പോൾ ആയിരുന്നു…ഒരു കണക്കിന് അവൻ പോയത് നന്നായി.”
“അത് ശരി…പോസ്റ്റ്മാൻ്റെ വർക്കിംഗ് ടൈം രണ്ട് മണി ആകുമ്പോ കഴിയുകയും ചെയ്യുമല്ലോ ഇവിടെ.”
“അതാണെന്നെ പറഞ്ഞത്…ശരിയാ ഇവിടെ അങ്ങനെ വലിയ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലാ എന്നാലും നമ്മൾക്ക് ഒരു വർക്ക് എത്തിക്സ് ഇല്ലേ…പോട്ടെ ഒരു പത്ത് മണിക്കെങ്കിലും ഇവനൊക്കെ ചെന്നൂടെ…അതിനുപോലും വയ്യാത്തവൻ ഒക്കെ ജോലിയും നിർത്തി പോണത് തന്നെയാ നല്ലത്.”
“അതേ അതേ…”
“എന്തായാലും നടക്കട്ടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ…പിന്നെ എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും പറയാൻ മടിക്കേണ്ട കേട്ടല്ലോ ആര്യാ.”
“ശരി തോമാച്ചാ…”
“ശരി എന്നാൽ കാണാം ഓക്കേ…”
തോമാച്ചൻ്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും ആള് ഒരു ഹാർഡ് വർക്കർ ആണെന്ന് ആര്യന് ബോധ്യമായി. ഇന്നലെ തന്നെ ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലായ കാര്യം ആണെങ്കിലും ഇപ്പൊ നടന്ന സംഭാഷണം അത് ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ. എന്തായാലും താൻ രാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചതൊക്കെ കണ്ടപ്പോ പുള്ളിക്ക് തന്നിൽ ഒരു മതിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി എന്ന് ആര്യന് തോന്നി.
ആര്യൻ തിണ്ണപ്പടിയിൽ കണ്ട പാൽ നിറച്ച കുപ്പി കണ്ട് ഒന്ന് ആശ്വസിച്ചു. തോമാച്ചൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ആളൊരു മടിയൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അയാള് കൃത്യമായി പറഞ്ഞ് ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ പഴയ പോസ്റ്റ്മാനോട് ആര്യന് കടപ്പാട് തോന്നി.
ആര്യൻ പാലും എടുത്തുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. തുണി വിരിക്കാനായി പിന്നിൽ അയ വല്ലോം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാനായി പാൽ അവിടെ വച്ച ശേഷം അടുക്കള വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ അവിടെ കണ്ട അയയിലേക്കി തുണികൾ വിരിച്ചിട്ട ശേഷം വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു.
ഉടനെ തന്നെ ഒരു ചായ ഇട്ടു കുടിച്ച ശേഷം ആര്യൻ പ്രഭാത ഭക്ഷണം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാനായി ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ പുറത്തെടുത്ത് ഒരു മുട്ട പൊരിച്ചു. കൂടെ താൻ വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന ബ്രഡിൽ നിന്നും ഒരു ആറെണ്ണം എടുത്തുകൊണ്ട് കല്ലിലിട്ട് ചൂടാക്കിയ ശേഷം മുട്ടയോടൊപ്പം കഴിച്ചു. ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച്ച ഇങ്ങനെ പോകട്ടെ അത് കഴിഞ്ഞ് ടൗണിൽ പോയി കൂടുതൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാം എന്ന് ആര്യൻ മനസ്സിൽ കണക്കുകൂട്ടി.
ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഒക്കെ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഏകദേശം ഒരു എട്ട് മണിയോടെ ആര്യൻ ഒരു ഷഡ്ഡി കൂടി എടുത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട് വീടും പൂട്ടി തൻ്റെ ഓരോരോ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഇറങ്ങി.
ആദ്യം പോയത് തോമാച്ചൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെയാണ്. കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചതും മോളി ചേട്ടത്തി ഇറങ്ങി വന്നു. കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഈറനോടെയാണ് നിൽപ്പ്.
“ഹാ ആര്യനോ…”
“ഹാ ചേട്ടത്തി.”
“വെളുപ്പിനെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കുളത്തിൽ ഒക്കെ പോയി കുളിച്ചു എന്ന് കേട്ടല്ലോ.”
“ഹാ തോമാച്ചൻ പറഞ്ഞതാവും അല്ലേ…ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു രാവിലെ.”
“അതേ പറഞ്ഞിരുന്നു…”
“തോമാച്ചൻ ഉണ്ടോ അകത്ത്?”
“കുളിക്കാൻ കയറിയല്ലോ ആര്യാ…എന്താ എന്തേലും അത്യാവശം ഉണ്ടോ?”
“ഹേയ് ഇല്ല…ഞാൻ നമ്മടെ പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് ഒക്കെ എവിടാണെന്ന് അറിയാനും പിന്നെ എനിക്കൊരു സൈക്കിൾ കിട്ടാൻ ഉള്ള വകുപ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് അന്വേഷിക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നതാ ചേട്ടത്തി.”
“അതിന് തോമാച്ചൻ തന്നെ വേണമെന്നുണ്ടോ ആര്യന് ഞാൻ ആയാലും പോരെ…”
“ഓ മതി…ചേട്ടത്തി ആണേൽ കൂടുതൽ സന്തോഷം ഹഹ…”
“ഹാ ഹഹ…പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാ ആര്യാ…ഇവിടുന്ന് കുളത്തിലേക്ക് നടക്കാൻ ഉള്ള ദൂരം തന്നെ അങ്ങോട്ടേക്കും ഉള്ളൂ…അതും നമ്മടെ കെട്ടിടത്തിൽ തന്നെയാ…ഇവിടുന്ന് ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് നേരെ പോയാൽ മതി വഴി വക്കിൽ തന്നെയാ വലത്തേ സൈഡിൽ. ബോർഡ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആരോടും ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യം പോലും വരില്ല.”