“നീ വന്നോ…മോൾക്ക് വിശക്കുന്നെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്നെ നോക്കി ഇരുന്നില്ല ഞാൻ തന്നെ അങ്ങ് കൊടുക്കാം എന്ന് വച്ചു…” അമ്മ അമ്മൂട്ടിയുടെ വായിലേക്ക് ഒരുരുള ചോറ് വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ശാലിനിയോട് പറഞ്ഞു.
“ഹാ അത് നന്നായി അമ്മേ…” ശാലിനി തിരിച്ചും മറുപടി നൽകി.
അതുകേട്ടുകൊണ്ട് ആര്യനും അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.
“ആഹാ മോനും ഉണ്ടായിരുന്നോ…?” ആര്യനെ കണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ഹാ അമ്മേ…ചേട്ടൻ്റെ അമ്മൂട്ടി ചോറ് കച്ചുവാണോടീ…” ആര്യൻ അമ്മയ്ക്ക് മറുപടി കൊടുത്ത ശേഷം അമ്മുവിനോട് കൊഞ്ചി.
അമ്മു ചോറ് വായിലിട്ട് ചവച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ആര്യനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തല കുലുക്കി കാണിച്ചു.
“മ്മ്…കച്ചോ കച്ചോ…” ആര്യൻ അവളുടെ തലയിൽ തലോടി വീണ്ടും കൊഞ്ചിച്ചു.
“മോൻ കഴിച്ചോ…” ചോദ്യം അമ്മയുടെ വക ആയിരുന്നു.
“ഇല്ലമ്മേ ചെന്നിട്ട് വേണം…”
“കഴിച്ചിട്ട് പോകാം എങ്കിൽ…?”
“വഴിയിൽ നിന്ന് മാറി നിക്ക് ചെക്കാ…” അതിനിടയിൽ ശാലിനി ആര്യനോടായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇടനാഴി വഴി നടന്ന് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.
“അയ്യോ വേണ്ടമ്മേ…ലിയ ചേച്ചിയും ഉണ്ടല്ലോ…അവിടെ ഒറ്റയക്കല്ലെ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങിയേക്കുവാ…” ശാലിനിയുടെ ആ നടപ്പ് തെല്ലൊന്ന് നോക്കി നിന്ന ശേഷം ആര്യൻ സൗമ്യമായി അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
“ഹാ എങ്കിൽ ശരി മോനെ…”
“അമ്മൂട്ടി ചേട്ടൻ പോയിട്ട് നാളെ വരാമേ…ടാറ്റ തന്നേ…”
“താത്താ…” മറ്റൊരു ഉരുള കൂടി ഇറക്കുന്നതിനടിയിൽ അമ്മു അവനെ നോക്കി കൈ വീശി പറഞ്ഞു.
ആര്യൻ അവിടുന്ന് നടന്ന് ശാലിനിയുടെ മുറിയുടെ വാതിക്കൽ ചെന്നുനിന്നുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കി. ശാലിനി കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന തുണികൾ മടക്കി വയ്ക്കുക ആയിരുന്നു. ആര്യൻ മെല്ലെ മുറിയുടെ അകത്തേക്ക് കയറി.
“എന്താ പറ്റിയത്…?” ആര്യൻ പതുക്കെ അവളോട് ചോദിച്ചു.
“കുന്തം…” ശാലിനി തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ തന്നെ കനത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു.
“ചേച്ചിക്ക് എന്തോ ഒരു വിഷമം ഉള്ളപോലെ തോന്നുന്നല്ലോ…!”
“വിഷമമോ എന്തിന്?…നിനക്ക് വിഷമവും ദേഷ്യവും കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവില്ലേ…!” ശാലിനി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയ ശേഷം വീണ്ടും പിന്തിരിഞ്ഞ് നിന്നു.
“ദേഷ്യം ഇത് അഭിനയിക്കുന്നതല്ലേ…?”
“പിന്നേ…ഞാൻ നാളെ സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ വേണ്ടി പഠിക്കുവാണല്ലോ…!” ശാലിനി അവനെ കളിയാക്കുന്ന രീതിയിൽ ചോദിച്ചു.
ആര്യൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് കുറച്ച് കൂടി അടുത്ത് നിന്ന ശേഷം അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് തിരിച്ച് അവന് നേരെ നിർത്തി.
“എന്തിനാ എന്നോട് കള്ളം പറയുന്നത്…?” ആര്യൻ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“കള്ളമോ!…എന്ത് കള്ളം…?” അവൾ ചോദിച്ചിട്ട് മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു.
“ഈ ദേഷ്യം ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടം എന്നെ അറിയിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി കാണിക്കുന്നതല്ലേ…?” ആര്യൻ അവളുടെ മുഖം താടിയിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് സങ്കടം ഒന്നുമില്ല…” ശാലിനി മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവും ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“സങ്കടം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ഈ മുഖം വാടി ഇരിക്കുന്നത്…?”
ആര്യൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് ശാലിനി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“ഞാൻ ലിയ ചേച്ചീടെ മുൻപിൽ വച്ച് കളിയാക്കിയത് വിഷമം ആയല്ലേ…?” ആര്യൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“ഓ അതോ…അത് നീ എന്നെ എപ്പോഴും കളിയാക്കുന്നതാണല്ലോ…നീ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നുമില്ല…” ശാലിനി സൗമ്യതയോടെ തന്നെ മറുപടി നൽകി.
“തമാശക്കായിരുന്നു…പക്ഷേ അത് ചേച്ചിക്ക് നല്ല പോലെ വിഷമം ആയി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി…സോറി…” ആര്യൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ല…ഞാൻ നിന്നെയും കളിയാക്കിയില്ലേ…” ശാലിനി അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം പറഞ്ഞു.
“അതുപോലെ അല്ല ഇത്…ഇത്തവണ ഞാൻ കുറച്ച് കടന്ന് പോയി…എനിക്കത് മനസ്സിലായി…സോറി ചേച്ചീ…” ആര്യൻ വീണ്ടും ക്ഷമാപണം നടത്തി.