“നീ എന്താ ഈ തപ്പുന്നത്…?” ലിയ ചോദിച്ചു.
“അത് പിന്നെ എൻ്റെ ബനിയൻ എന്തിയെന്ന് നോക്കുവായിരുന്നു…” ആര്യൻ തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.
“ദേ ഇതാണോ…?” ലിയ അവിടെ കിടന്ന അവളുടെ സാരിയുടെ മുകളിൽ നിന്നും ബനിയൻ എടുത്ത് ചോദിച്ചു.
“ഹാ അത് തന്നെ…രാത്രിയിൽ ചൂട് കൂടിയപ്പോൾ എപ്പോഴോ ഊരി എറിഞ്ഞതാ…” ആര്യൻ അവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും അത് വാങ്ങി ധരിച്ചു.
“ആരേലും ആവശ്യപ്പെട്ടോ ഇവിടെ കിടക്കാൻ, ഇല്ലല്ലോ…?” ലിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ചേച്ചി നൈറ്റി ഊരി കിടക്കുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ ഞാൻ ബനിയൻ ഊരി കിടക്കുന്നത്…” അതും പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ അവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും കാപ്പി വാങ്ങി.
“ഹാ അത് ശരിയാ…” ലിയ അവൻ്റെ മറുപടി കേട്ട് ചിരിച്ചു.
“അതുപോട്ടെ…ചേച്ചി എന്താ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റത്…?” ആര്യൻ കാപ്പി ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു.
“നേരത്തെയോ…ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പണിയെല്ലാം തീർത്ത്, മോനെയും സ്കൂളിൽ വിടാൻ റെഡി ആക്കി നിർത്തിയിട്ട്, ബസ്സ് കേറി ഇവിടെ ഒമ്പത് മണിക്ക് മുന്നേ വരണമെങ്കിൽ എപ്പോ ഏഴുന്നേൽക്കണമെന്നാ നിൻ്റെ വിചാരം…വീട്ടിൽ ആയിരുന്നേൽ ഞാൻ നാലര കഴിയുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റേനേം…ഇവിടായതുകൊണ്ട് അഞ്ചര കഴിഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ…” ലിയ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഓ അത് ശരിയാണല്ലോ…ഞാൻ അതോർത്തില്ല…” ആര്യൻ കാപ്പി കുടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു.
“കാപ്പി എങ്ങനുണ്ട്…?” ലിയ ചോദിച്ചു.
“ഉം കൊള്ളാം…പക്ഷേ ഇനിയുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം ചേച്ചി ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെടണ്ട…” ആര്യൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“എനിക്കൊരു കഷ്ടപ്പാടുമില്ല…” ലിയ ഉടൻ മറുപടി നൽകി.
“ഹാ എങ്കിൽ ആയിക്കോ…അവസാനം ഞാൻ ഇവിടുത്തെ പണി എല്ലാം ചെയ്യിപ്പിച്ചു എന്ന് പറയരുത്…” ആര്യൻ ചിരിച്ചു.
“അതോർത്ത് നീ പേടിക്കണ്ട…”
“ഉം…ചേച്ചി കുളിച്ചോ ഇല്ലല്ലോ…?”
“ഇല്ലെടാ…”
“കുളത്തിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടോ?”
“നീ കുളത്തിൽ പോയാണോ എന്നും കുളിക്കുന്നത്…?”
“അതേ…രാവിലെ മന്ദാരക്കുളത്തിൽ കുളിക്കുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഒരു ഊർജം ചെറുതല്ല…” ആര്യൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്തൊരു ഉന്മേഷം തോന്നും നമ്മൾക്ക്…പിന്നെ കുളിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഊർജത്തിൻ്റെ കാര്യം പറയണോ…?” ലിയ ചോദിച്ചു.
“അതേ…”
“എനിക്ക് അവിടെ പോയി കുളിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹമൊക്കെയുണ്ടടാ പക്ഷേ എനിക്കൊരു ചമ്മലാ…പിന്നെ എനിക്ക് നീന്താനും അറിയില്ല…” ലിയ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.
“അതിനിപ്പോ നീന്താൻ അറിയണമെന്നൊന്നുമില്ല…പിന്നെ ചമ്മലെന്തിനാ…?” ആര്യൻ കാപ്പി കുടിച്ച ഗ്ലാസ്സ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഒന്നാമത് ഞാനീ നാട്ടുകാരി അല്ലല്ലോടാ…പിന്നെ ഞാൻ അങ്ങനെ കുളത്തിലൊന്നും പോയി കുളിച്ചിട്ടില്ല…അതുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ചമ്മൽ…”
“അതിപ്പോ ഞാനും ഈ നാട്ടുകാരൻ അല്ലല്ലോ…?” ആര്യൻ ചിരിച്ചു.
“നിന്നെപ്പോലെയാണോ ഞാൻ…നീ പിന്നെ ഇപ്പൊ ഇവിടുത്തുകാരൻ ആണല്ലോ…!” ലിയ അവനെ ഒന്ന് പൊക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
“ഓഹോ…എന്തായാലും അടുത്ത തവണ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം…ചമ്മൽ വരാതിരിക്കാൻ നമുക്ക് രാത്രിയിൽ പോകാം എന്താ…?” ആര്യൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
“അതുശരി…ഞാൻ ഇനിയും ഇവിടെ നിൽക്കുമെന്ന് നീ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചോ…?” ലിയ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.
“പിന്നില്ലാതെ…നമ്മൾക്ക് ഇനിയും രാത്രി കഥകൾ പറയണ്ടേ…എന്താ ഇന്നലെക്കൊണ്ട് ചേച്ചീടെ കഥകൾ പറയാനുള്ള കൊതി തീർന്നോ…?” ആര്യൻ കൈലി മടക്കിക്കുത്തി.
“അതീ ജന്മത്തിൽ തീരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…” ലിയ മന്ദഹസിച്ചു.
“ഹാ അതാ പറഞ്ഞത്…എനിക്കിനിയും കേൾക്കണം ഇന്നലത്തെ പോലെ…” ആര്യൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.