നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 12 65അടിപൊളി  

Kambi Kadha – നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 12

( അങ്ങനെ മേമയുടെ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വീകരണം തന്നെയാണ് കിട്ടിയത്. ഇത്രയും വലിയ ഒരു സപ്പോര്‍ട്ട് എഴുത്തുകാര്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന സ്വര്‍ഗം തന്നെയാണ്. എല്ല്ലാ വായനക്കാരോടും ഒരുപാടൊരുപാട് നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.)

* * * * തുടര്‍ന്നു വായിക്കുക.

………………………………………………………………………………..

ഇതെന്താ ഒരു അടയാളം..?!!

ബ്രഷ് വായില്‍ കോര്‍ത്തുവച്ച് ഞാന്‍ ബേസിന് മുകളിലെ കണ്ണാടിയുടെ നേരെ നീങ്ങി നിന്നു.

ഇടത്തെ നെഞ്ചില്‍ നേര്‍ത്ത വരപോലെ ചെറിയ നീറ്റലുള്ള ഒരു ചുവന്ന മാര്‍ക്ക് കാണാം. കൂടുതല്‍ നീങ്ങിനിന്നുകൊണ്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി. രാത്രിയില്‍ അവസാന പരാക്രമത്തിനിടയില്‍ മേമയുടെ നഖം വരച്ചു ചേര്‍ത്ത ചിത്രമാണ്..!

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍…ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റ് അരമണിക്കൂറോളമായിട്ടും ഇപ്പോഴും അങ്ങോട്ട്‌ വിശ്വാസമാകുന്നില്ല. ഒന്നും സ്വപ്നമായിരുന്നില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ മുറിയിലെ മൂലയില്‍ അപ്പോഴും ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന മേമയുടെ ഷഡ്ഡിയിലെ കൊഴുത്ത നനവ്‌ തൊട്ടറിയേണ്ടി വന്നു.

എന്തൊരു മനോഹരമായ ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു…!!

സ്വന്തം മേമയുടെ പൂര്‍ണനഗ്നമായ മാംസളമേനിയില്‍ ഒരു രാത്രി മുഴുവന്‍ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുക…! ആ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും നക്കി നുണയാനും മൊത്തിക്കുടിക്കാനും ഭാഗ്യം ലഭിക്കുക..! പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്ന് കിടന്നുകൊണ്ട് രതിസംഭോഗത്തിന്റെ പതഞ്ഞൊഴുകുന്ന ലഹരി മുകരുക..! എത്ര പേര്‍ക്ക് ലഭിക്കും ഇതുപോലൊരു ഭാഗ്യം..!!

വായിലെ പേസ്റ്റ് പത ബേസിനിലേക്ക് തുപ്പുമ്പോള്‍ അറിയാതെ ഒരു രോമാഞ്ചമുണര്‍ന്നു. ഇതുപോലല്ലേ ഇന്നലെ ആ ചക്കപ്പൂറിലേക്ക് പാലൊഴിച്ചു കൊടുത്തത്..!!

ഹോ…ആ സമയത്ത് എന്തൊരു ആവേശമായിരുന്നു മേമയ്ക്ക്..! എലിക്കെണിയില്‍ പെട്ടപോലെ എന്നെയാകെ പൂട്ടിക്കളഞ്ഞിരുന്നു. ആദ്യം കണ്ട ചമ്മലും നാണവുമൊക്കെ പിന്നെ ഏതുവഴിക്ക് പോയെന്നറിയില്ല. വല്ലാത്തൊരു അഭിനിവേശമായിരുന്നു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്..!

പാല് പോയിട്ടും കുണ്ണ ഊരാനോ ആ മേനിയില്‍ നിന്നിറങ്ങാനോ സമ്മതിക്കാതെ ഏറെ നേരം എന്നെ വരിഞ്ഞു പുണര്‍ന്നുകൊണ്ട് കിടന്നു കളഞ്ഞു.

ആ ഓര്‍മ്മയില്‍പോലും ശരീരമാകെ രോമാഞ്ചംകൊണ്ട് മൂടുകയാണ്. വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ചൂടുള്ള മാംസളതയെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ മനസ്സ് കുതിച്ചു ചാടുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ സാമീപ്യം അനുഭവിക്കണം. ആളിപ്പോ അടുക്കളയില്‍ തകൃതിയായ പണിയിലാവും.
ഞാന്‍ ആവേശത്തോടെ പ്രഭാതചര്യകളെല്ലാം വേഗത്തില്‍ തീര്‍ത്തു.‍ മുറിയില്‍ ചെന്ന് ഒരു ടീഷര്‍ട്ട് വലിച്ചു കേറ്റി തിടുക്കത്തില്‍‍ കോണിയിറങ്ങി.

അമ്മച്ചനും അമ്മമ്മയും പതിവ് പോലെ ടീവിയുടെ മുന്നിലിരിപ്പുണ്ട്. സൂര്യാ ടീവിയില്‍ മേലെപ്പറമ്പില്‍ ആണ്‍വീട് ടൈറ്റില്‍ കാര്‍ഡ് കാണിക്കുകയാണ്.

നിഴലനക്കം കണ്ടതും രണ്ടു മുഖങ്ങളും എന്നിലേക്ക് നീണ്ടു.

“നേരത്തിനൊക്കെ വല്ലതും കഴിക്ക് കണ്ണാ…വയറ്റില്‍ പാമ്പന്‍ കിടന്നു കരയും..!”

അമ്മമ്മ സ്നേഹമശ്രുണമായ ശാസനയോടെ കയ്യിലൊരു ചെറിയ തല്ല് തന്നു.

“ഹാ..സമരം കഴിയുന്നത്‌ വരെയല്ലേ…ചെക്കന്‍ ശരിക്കൊന്നു ഉറങ്ങട്ടെടി..!”

അമ്മച്ചന്‍ സപ്പോര്‍ട്ട് ഡയലോഗടിച്ച ശേഷം ടീവിയിലേക്ക് ദൃഷ്ടി മാറ്റി.

“ഓ..വയറ്റില്‍ കിടക്കുന്ന പാമ്പനോട് പറഞ്ഞാ മതി..സമരാന്ന്‍..!”

അമ്മച്ചനെ ഈര്‍ഷ്യയോടെ ഒന്ന് നോക്കിയശേഷം അമ്മമ്മ പിറുപിറുത്തു.

അമ്മമ്മയുടെ വായീന്ന് പണ്ടുമുതലേ കേള്‍ക്കുന്നതാണീ ‘പാമ്പന്‍’ കഥ. സത്യത്തില്‍ എനിക്കിപ്പോഴും ഒരു പിടിയുമില്ല…മൂപ്പര്‍ എന്ത് തേങ്ങയാണ് പറയുന്നതെന്ന്.!

“ങ്ഹാ…വന്നോ…ഞാന്‍ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങായിരുന്നു..!!”

അടുക്കളയില്‍ നിന്നും എത്തി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ മേമ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പക്ഷെ ആ നോട്ടം എന്റെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നില്ല. കണ്ണുകള്‍ തമ്മില്‍ ഇടയാതിരിക്കാന്‍ പണിപ്പെടുന്നതുപോലൊരു നേരിയ വിളറിയ ഭാവമായിരുന്നു ആ ചിരിയ്ക്കും.