അർത്ഥം അഭിരാമം 1

Ardham Abhiraamam Part 1 | Author : Kabaneenath

[ www.kambi.pw ]

---

 

ഇരുപത്തിനാല് മിസ്ഡ് കോൾസ് ……!

കിടക്കയിൽ സൈലന്റ് മോഡിൽ കിടന്ന ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയിട്ട് അഭിരാമി വീണ്ടും ഫോൺ കിടക്കയിലേക്കിട്ടു …

ആശങ്കയും ദേഷ്യവും വാശിയും സങ്കടവും കൂടിച്ചേർന്ന മുഖഭാവത്തോടെ അവൾ മുറിയിൽ ഉലാത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു …

അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ജനൽപ്പാളികളും വാതിലും ….

ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങുന്ന സീലിംഗ് ഫാൻ…

ഇളം മഞ്ഞ ചുരിദാറിൽ , ആ ഫാനിന്റെ ചുവട്ടിൽ അവൾ വിയർത്തു നിന്നു …

കിടക്കയിൽ കിടന്ന ഫോണിൽ വീണ്ടും ലൈറ്റ് മിന്നിയണയുന്നത് അവൾ കണ്ടു …

അടുത്ത നിമിഷം അടഞ്ഞുകിടന്ന വാതിലിൽ മുട്ടുകേട്ടു …

അവളൊന്നു ഞെട്ടി…

പിന്നെ, ഒരാശങ്കയോടെ അവൾ വാതിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഡോർ തുറന്നു …

വാതിലിനപ്പുറം അമ്മിണിയമ്മയെ അവൾ കണ്ടു …

“സാർ പുറത്തു വന്നു നിൽപ്പുണ്ട് ….”

“ഉം ….” അവളൊന്ന് അമർത്തി മൂളി …

” എന്താ പറയേണ്ടത് ….?”

” വാതിൽ തുറന്നിട്ടേക്ക് ….”

പറഞ്ഞിട്ട് അഭിരാമി തിരിഞ്ഞു …

ഫാൻ ഓഫ് ചെയ്തിട്ട് അവൾ മേശ വലിപ്പ് തുറന്നു …

ഫയലുകൾക്കു താഴെ മറച്ചു വെച്ച , തുകൽപ്പാളിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു കഠാര അവൾ വലിച്ചെടുത്തു …

” കൊന്നേക്കാം ആ നാറിയെ ….”

ഒരു മുരൾച്ചയോടെ അഭിരാമി കഠാര വലം കൈയ്യിൽ പിടിച്ച്, ഇരു കൈകളും പിന്നിൽ കെട്ടി വാതിലിനു പുറത്തേക്ക് വന്നു..

ആ സമയം തന്നെ രാജീവ് മുൻവശത്തെ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറി ..

ലിവിംഗ് റൂം കടന്ന് അയാൾ ഡൈനിംഗ് ഹാളിലേക്ക് വന്നു …

” ഞാൻ കുറേയേറെ വിളിച്ചു … ” അയാൾ പറഞ്ഞു …

” ഞാൻ കണ്ടു … ” പരുഷമായിരുന്നു അവളുടെ സ്വരം ..

“പിന്നെ എടുക്കാതിരുന്നത് ….?” അവളോട് അനുവാദം ചോദിക്കാതെ തന്നെ അയാൾ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിനരുകിൽ കിടന്ന മരക്കസേരയിലേക്കിരുന്നു ..

“ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല, എനിക്കു പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു … ”

” അഭീ … ” അയാൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു.

” നോ …” അവൾ കോപത്തോടെ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി തടഞ്ഞു ..

“നിങ്ങളിനി എന്റെ പേര് ഉച്ചരിക്കരുത് … ”

” അല്ലാതെ ഞാൻ പിന്നെ നിന്നെ എന്തു വിളിക്കണം …?”

” നിങ്ങൾ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു പോകാൻ നോക്ക് … ” ഒരകലം സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് , അഭിരാമി അയാളിലേക്കടുത്തു.

” ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ …, ബിസിനസ്സ് ഡൾ ആയിരുന്നു … അതൊക്കെ ഇൻവെസ്റ്റാണ് … ഒരാറു മാസം കൂടി നിനക്കു ക്ഷമിച്ചു കൂടെ …?”

” നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ തന്ന അവധികൾ ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞതാണ്, ഇനി ആ കാര്യത്തിൽ ഒരു എക്സ്ക്യൂസും എനിക്ക് കേൾക്കണമെന്നില്ല … ”

ഹാളിൽ നിന്നും അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിയുന്ന ഇടനാഴിയിൽ അമ്മിണിയമ്മയുടെ മുഖം ഒന്ന് മിന്നിമറഞ്ഞത് രാജീവ് കണ്ടു.

” ഒരവസരം കൂടി ….” രാജീവിന്റെ സ്വരം ദയനീയമായിരുന്നു …

” നോ കോംപ്രമൈസ്…. ” അഭിരാമി അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ..

” ഞാൻ ലീഗലായിട്ടു മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.. അതിനുള്ള എവിഡൻസ് എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. എനിക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടത് നീ , നീ തിരിച്ചു തന്നേ മതിയാകൂ…”

“അഭീ … ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ….”

“നീ ഒന്നും പറയണ്ടെടാ…”

കോപാകുലയായി അഭിരാമി അയാളുടെ നേരെ ചീറി…

ശാന്തത കൈവിടാതെ തന്നെ , ഇടതു കൈയുടെ ചൂണ്ടുവിരലാൽ മുഖത്തിരുന്ന ഗ്ലാസ്സ് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് രാജീവ് കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ..

“കൂൾ …. കൂൾ … അഭീ … ”

അഭിരാമി മറുപടി പറയാതെ കൈകൾ പിന്നിൽ കെട്ടി അയാളെ നോക്കി കിതച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു …

“ഏതൊരു യുദ്ധത്തിനും ഒരു സന്ധിയും സമാധാന ചർച്ചകളുമൊക്കെയുണ്ട് … ഇതു യുദ്ധമൊന്നുമല്ലല്ലോ ….”

സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് , അയാൾ അവളുടെയടുത്തേക്ക് അടിവെച്ചു …

“നിന്റെ പണം, എന്റെ പണം എന്നൊന്ന് നമുക്കിടയിൽ ഇല്ലായിരുന്നു .. ബട്ട് … ”

” പണം എന്റേതായിരുന്നുവല്ലോ..”

“ശരി തന്നെ, പക്ഷേ ഞാൻ നിന്റെ ആരായിരുന്നു …?”

രാജീവ് ഒന്നുകൂടി അവളിലേക്കടുത്തു ..

“ആരുമല്ലായിരുന്നു … ” അവൾ പുച്ഛത്തിൽ ചിറി കോട്ടി …

” അതേ, ആരുമല്ലായിരുന്നു … പക്ഷേ, ആരുമല്ലാതാകുന്നതിനു മുൻപുള്ള ഞാനാണ് പറയുന്നത് എന്ന് കരുതി , ഒരാറു മാസം കൂടി നീ ക്ഷമിച്ചാൽ ……”