മാളവിക 11

Malavika Part 11 | Author : Abhisha

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

ബാത്റൂമിലെ വാഷ്ബേസിനു മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്ന മാളവികയുടെ കൈകളും കാലുകളും വല്ലാതെയുറഞ്ഞു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ചിലെ മിടിപ്പ് അത്രയധികം ഉയർന്നിരുന്നു. അച്ഛൻ തന്നെ ആ കോലത്തിൽ കണ്ടതിന്റെ ഞെട്ടൽ അവളുടെ തലച്ചോറിനെ പിടിച്ചുലച്ചു.

അവൾ പതുക്കെ വാഷ്ബേസിനിലെ ടാപ്പ് തുറന്ന് ആ വെള്ളത്തിൽ കൈകൾ കോരിയെടുത്ത് മുഖത്തേക്ക് ഒഴിച്ചു. വിറയാർന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് മുഖവും കഴുപ്പും തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ സ്വയം പിറുപിറുത്തു:”അയ്യോ…

ദൈവമേ… ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും? ഞാൻ… ഞാൻ അർജുനോട് സംസാരിച്ചതും എന്റെ നഗ്നത അവന് കാണിച്ചു കൊടുത്തതുമെല്ലാം അച്ഛൻ കണ്ടു കാണുമോ?..ഭയം കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുടുത്തു..

പെട്ടെന്ന് താൻ കട്ടിലിൽ ഊരിയിട്ടിരുന്ന ആ നൈറ്റി ഓർമ്മവന്ന അവൾ, വിറയാർന്ന കൈകളോടെ അത് തലവഴി വലിച്ചിട്ടു. ആ നൈറ്റി ധരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ ബാത്റൂമിന്റെ കോർണറിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്നു.

മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആപത്തുകളെക്കുറിച്ചും, ഇനി വീട്ടിൽ എന്തൊക്കെ നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ആലോചിച്ച് മാളവികയുടെ നെഞ്ച് തകർന്നുപോയി. “അച്ഛൻ ഇത് അമ്മയോടോ മറ്റോ പറയുമോ?

ഇനി എന്റെ ജീവിതം എന്താകും? സ്കൂളിൽ ആളുകൾ അറിയുമോ? അർജുനോടൊപ്പം ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാം അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ പെട്ടുപോയല്ലോ…” ആ ചിന്തകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നുകയറി.

കരച്ചിൽ അടക്കാനാവാതെ അവൾ തന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു വിറച്ചു.

കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ നിന്നശേഷം, ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്ന് അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. വീടാകെ കനത്ത നിശബ്ദതയിലായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ഫോൺ വീണ്ടും റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു; അർജുന്റെ കോൾ ആണ്!

മാളവിക വേഗത്തിൽ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് അർജുന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു. മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന

ഫോണിൽ അർജുൻ തുടർച്ചയായി വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആ ഫോൺ എടുക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് പേടിയോ മടിയോ തോന്നി.

ആ കോൾ കട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൾ വിറയാർന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് അർജുന് ഒരു വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്ത് അയച്ചു:

“അർജുൻ… പെട്ടെന്ന് കോൾ കട്ട് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. അച്ഛൻ മുറിയിലേക്ക് കയറിവന്ന് എന്നെ ആ കോലത്തിൽ കണ്ടു! എനിക്ക് പേടിച്ചരണ്ട് നിൽക്കാൻ വയ്യ.

അച്ഛൻ കണ്ടു… ഇനി എന്താകും എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നറിയാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥയിലാണ്. ഞാൻ ഒന്ന് താഴേക്ക് ചെന്ന് എന്താണ് അവസ്ഥയെന്ന് നോക്കട്ടെ…”

ആ മെസ്സേജ് അയച്ചതിനു ശേഷം ഫോൺ കട്ടിലിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് മാളവിക ആ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

ഹാളിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ആ ഭാഗത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, സ്വീകരണമുറിയിലെ ടിവിയുടെ വെളിച്ചമാണ് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

അമ്മയും അമ്മായിയും സോഫയിലിരുന്ന് ഏതോ സീരിയൽ കണ്ട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ആ ടിവി സ്ക്രീനിലാണ്. മാളവിക ആദ്യം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആ ഹാളിലാകെ പരതി—അച്ഛൻ അവിടെയെങ്ങും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, അച്ഛനെ അവിടെയൊന്നും കണ്ടില്ല.

തൊണ്ട വരളുന്നത് പോലെ തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവൾ വേഗത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിലെ ലൈൻ ഇട്ടു, ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും തണുത്ത വെള്ളം എടുത്ത് ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് ഒഴിച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് അത് കുടിച്ചുതീർത്തു.

എങ്കിലും ഉള്ളിലെ ആ തീ അണഞ്ഞിരുന്നില്ല. നെഞ്ചിലെ ഭാരം കുറയാതെ അവൾ പതുയെ തിരിച്ച് ഹാൾ ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു.

അമ്മയുടെയും അമ്മായിയുടെയും അരികിലേക്ക് ചെന്ന്, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം പുറത്തുകാണിക്കാതിരിക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് അവൾ

അമ്മയോട് ചോദിച്ചു:

“അമ്മേ… അച്ഛൻ എവിടെ? അച്ഛനെ ഇവിടെയൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ…”

അമ്മ ടിവിയിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ, യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു: