വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ഏകാന്തമായ സ്ഥലത്താണെങ്കിൽ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു.”
വിനോദ് സാർ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് യാചിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു:
“പ്ലീസ് മാളു… എന്റെ ഒരു ആഗ്രഹം അല്ലേ?
ഇനിയിപ്പോ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ നമുക്ക് തമ്മിൽ കാണാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ? അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് പെട്ടെന്ന്, വെറും ഒരു 10 മിനിറ്റത്തെ കാര്യമല്ലേ ഉള്ളൂ…..”
മാളവിക ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ, അവന്റെ വാശിക്ക് വഴങ്ങുന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഈ സാറിനോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല!ആകെ 10 മിനിറ്റ്, അതിൽ കൂടുതൽ സമയം എടുക്കാൻ പാടില്ല കേട്ടോ! ഇനി വേറെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും ഇതിനിടയിൽ പറയരുത്…”
അതുകേട്ട് വിനോദ് സാർ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണുകൾ തിളക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഓഹ്, ദൈവമേ! എങ്കിൽ പിന്നെ നമുക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി പിൻസീറ്റിലേക്ക് മാറി ഇരുന്നാലോ മാളു?”
മാളവിക പെട്ടെന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“അയ്യോ, വേണ്ട! ബാക്ക് സീറ്റിലേക്ക് ഒന്നും പോയിരിക്കേണ്ടതില്ല, ഇവിടെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി. ബാക്ക് സീറ്റിൽ പോയിരുന്നാൽ സാറിന്റെ കുറുമ്പും ആവേശവും അതിരുകവിഞ്ഞ് പോകും!
പിന്നെ എനിക്ക് സമയത്തിന് വീട്ടിൽ പോകാനും പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി, ഇതിൽ കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് മാറാൻ നിൽക്കണ്ട.”
വിനോദ് സാർ അല്പം കുസൃതിയോടെയും എന്നാൽ ആശങ്കയോടെയും ചോദിച്ചു:
“അതൊക്കെ ശരിയാണ് മാളു, പക്ഷെ നമ്മൾ ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്താൽ, പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും ഇതുവഴി വന്നാലോ? എന്റെ മാളുവിന്റെ ആ വെളുത്ത പാൽമുലകൾ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?”മാളവിക ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ, യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ മറുപടി നൽകി:
“അതിന് ഒത്തിരി നേരം ഒന്നുമില്ല ആകെ 10 മിനിറ്റേ ഉള്ളൂ! ഒരുവട്ടം ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് വന്നാൽ തന്നെ ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ അതൊക്കെ എടുത്ത് ഉള്ളിലേക്ക്
വെച്ച് ശരിയാക്കി വെച്ചോളാം, ഓക്കേയല്ലേ?
ഇനി അഥവാ അങ്ങനെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ, അത് ആ മനുഷ്യന്റെ വലിയൊരു ഭാഗ്യമാണെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചോളാം, പോരെ?”
മാളവികയുടെ ആ കള്ളത്തരവും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ട് വിനോദ് സാർ വല്ലാതെയൊന്ന് പുളകം കൊണ്ടു. അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ കൈകൾ കൂപ്പി മുകളിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഹോ… എന്നെപ്പോലെയൊരു ഭാഗ്യവാനായ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ ഈ വരല്ലേ ദൈവമേ!”
അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, മാളവിക പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് വിനോദ് സാറിന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് അടങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഛെ… ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്ക് സാറെ!… വേഗം പെട്ടെന്ന് ചെയ്തേ, എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് വീട്ടിൽ പോകണം!”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മാളവിക തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി ഭാഗം ബ്ലൗസ്സിൽ കുതിരിക്കുന്ന പിന്ന് പതിയെ ഊരി മാറ്റി. അതുകഴിഞ്ഞ് മുന്താണി ഇടുത്തു കാലിന്റെ ഭാഗത്തേക് വച്ചു.അവൾ തന്റെ ഇരു കൈകളും പിറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ബ്ലൗസിന്റെ പിന്നിലെ ആ ചെറിയ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവൾ തപ്പിയെടുത്തു. ആദ്യം താഴത്തെ ഹുക്ക് ഊരിമാറ്റി, പിന്നീട് മുകളിലത്തെ ഹുക്കുകളും ഓരോന്നായി അഴിച്ചെടുത്തു.
ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ പൂർണ്ണമായി അഴിഞ്ഞതോടെ ആ മുറുക്കം മാറി,അതിനുശേഷമാണ് അവൾ തന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ഡാർക്ക് ബ്ലൂ കളർ ബ്രായുടെ പിന്നിലെ കൊളുത്തിലേക്ക് കൈ കൊണ്ടുചെന്നത്.
ആ കൊളുത്ത് അമർത്തി വേർപെടുത്തിയതോടെ ബ്രായും പൂർണ്ണമായി അയഞ്ഞു.
മാളവിക തന്റെ ബ്ലൗസും ബ്രായും മുൻപോട്ടേക്ക് പതുക്കെ അയച്ചുകൊണ്ട്, വലിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ തന്റെ രണ്ട് കൈകളും കൊണ്ട് ബ്രായും ബ്ലൗസും ഒരുമിച്ചു പൊക്കി.
അവൾ പുറത്തെടുത്ത ആ
വെളുത്ത രണ്ട് മുലകൾ പൂർണ്ണമായും നഗ്നമായി വിനോദ് സാറിന് മുന്നിൽ വിരിഞ്ഞുനിന്നു. മുലകളുടെ നടുവിലായി, ഇരുണ്ട കറുപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ആ വലിയ മുലക്കണ്ണുകൾ കുർത്തു നിന്നു.വിനോദ് സാർ നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയി.