തുടർന്ന് മാളവിക തന്റെ സാരിയും മുടിയും ഒക്കെ ഒന്ന് ശരിയായി ഒതുക്കിവെച്ചു.സാർ അല്പം നിരാശയോടെയും എന്നാൽ നിറഞ്ഞ കാമത്തോടെയും പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
തുടർന്ന് മാളവിക തന്റെ സാരിയും മുടിയും ഒക്കെ ഒന്ന് ശരിയായി ഒതുക്കിവെച്ചു.അതിനുശേഷം രണ്ടുപേരും കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ പാടവരമ്പിലൂടെ തിരിച്ച് പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന കാർ കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു.അപ്പോഴാണ് ആ നാട്ടിലെ ഒരു പ്രായമായ ചേട്ടൻ അവിടേക്ക് കയറി വന്നത്.ആ പ്രദേശം നന്നായി അറിയുന്ന ആ
ചേട്ടൻ, ദൂരെ നിന്നുതന്നെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചും വരുന്ന മാളവികയെയും വിനോദ് സാറിനെയും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവർ അടുത്തേക്ക് എത്തിയതും ആ ചേട്ടൻ മുഖത്തൊരു നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ അവരുടെ വഴിക്ക് കുറുകെ നിന്നു. എന്നിട്ട് അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:
“മക്കളേ… നിങ്ങളെ ഇങ്ങനെ ഈ പാടവരമ്പിലൂടെ ഒരുമിച്ച്
കൈകോർത്ത് സ്നേഹിച്ചു നടന്നു വരുന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് എന്തൊരു കുളിർമയാ എന്നറിയാമോ!
സത്യം പറയാല്ലോ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആ പഴയ പ്രണയമൊക്കെ എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നതാ നമ്മൾ കാണുന്നത്. പക്ഷെ നിങ്ങളെ കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും പറയുമോ നിങ്ങൾ വിവാഹം കഴിഞ്ഞവരാണെന്ന്?
പുതിയതായി പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്ന കാമുകി-കാമുകൻമാരെപ്പോലെയല്ലേ നിങ്ങൾ നടക്കുന്നത്!”
പെട്ടെന്ന് അപരിചിതനായ ആ ചേട്ടൻ തങ്ങളെക്കുറിച്ച് അങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിച്ചതും, മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരുകണക്കിന് ഭയവും നാണവും ഒരുപോലെ ഇരച്ചുകയറി. ‘ഇയാൾ നമ്മളെപ്പറ്റി എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്?
നമ്മൾ അധ്യാപകരും സഹപ്രവർത്തകരുമാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ എന്താകും സ്ഥിതി?’—എന്ന ചിന്ത അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടി. എങ്കിലും ആ ചേട്ടന്റെ സംസാരം കേട്ട് വിനോദ് സാർ വളരെ കൂളായി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു.
അവൾ സാരിയുടെ തുമ്പ് കയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണ് താഴ്ത്തി നിന്നു. വിനോദ് സാർ ആ ചേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ശരിയാണ് ചേട്ടാ, ഇങ്ങനെയുള്ള ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളല്ലേ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭംഗി…”അവർ എത്രത്തോളം ഇണങ്ങിയ ഒരു ജോഡിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വിനോദ് സാർ തന്റെ ഒരു കൈകൊണ്ട് മാളവികയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
മാളവികയും യാതൊരു മടിയും വിമുഖതയും കൂടാതെ, തന്റെ ഒരു കൈ വിനോദ് സാറിന്റെ പുറകിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒന്നായി ചേർന്നുനിന്നു.
മാളവികയും വിനോദ് സാറും തിരിച്ച് കാറിനടുത്തേക്ക് വന്നു. വിനോദ് സാർ തന്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് എടുത്തു. മാളവിക പാസഞ്ചർ സീറ്റിലിരുന്ന് സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ധരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ചില്ലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.
കുറച്ചുദൂരം വണ്ടി ഓടിച്ചതിനു
ശേഷം വിനോദ് സാർ ഒരുകൈ സ്റ്റിയറിംഗിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ മാളവികയോട് പറഞ്ഞു:
“കണ്ടില്ലേ മാളവിക… ആ കടയിലെ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ? നമ്മൾ രണ്ടുപേരും നല്ല കിടിലൻ ജോഡികളാണെന്നല്ലേ അയാൾ പറഞ്ഞത്!നമ്മളെ കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും നമ്മൾ തമ്മിത് അധ്യാപക-അധ്യാപിക ബന്ധമാണെന്ന് വിചാരിക്കുമോ?”
മാളവിക ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി മറുപടി നൽകി:
“ആഹാ, പിന്നെ പറയാതിരിക്കാനാ സാറെ! അയാൾക്ക് എങ്ങനെയറിയാം നമ്മൾ ഏത് സ്കൂളിലെ സാറും ടീച്ചറുമാണെന്ന്… അതുകൊണ്ട് അയാൾ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു, അത്രയേ ഉള്ളൂ!”
അങ്ങനെ വർത്തമാനം പറഞ്ഞു സംസാരിച്ച് വിനോദ് സാർ കാർ മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.സാർ വണ്ടിയുടെ ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ, തന്റെ ഒരു കൈ മാളവികയുടെ തുടയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് പതുക്കെ നീക്കിവെച്ചു.
ആ ഇറുകിയ സാരിക്ക് പുറത്തുകൂടി സാർ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മാളവികയുടെ തുടയിലും തുട തുടർന്ന് മാളവികയുടെ പൊക്കിളിന്റെ ഭാഗത്തേക്കും പതിയെ തടവാൻ തുടങ്ങി.അവൾ ഒട്ടും വൈകാതെ സാറിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറുതല്ല് വെച്ചുകൊടുത്തു. എന്നിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെയല്ലെങ്കിലും ഒരല്പം പേടിയോടെ പറഞ്ഞു: