അവൾ തന്റെ വാട്സാപ്പ് എടുത്ത് രാഹുലിന് ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
“രാഹുൽ… നീ എവിടെയാ തിരക്ക് ആണോ.”
പെട്ടെന്ന് തന്നെ രാഹുലിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് റിപ്ലൈ വന്നു:”മാളു… ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഓഫീസിൽ ആണ്, കുറച്ചു തിരക്കിലാണ്, ഞാൻ നാളെ വിളിക്കാം കേട്ടോ…”
ആ മെസ്സേജ് കണ്ടതും മാളവിക ചെറിയൊരു നിശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചു.
അടുത്തതായി അവൾ നോക്കിയത് അർജുന്റെ ഫോൺ ആയിരുന്നു. അർജുൻ അപ്പോൾ തന്നെ അവളെ വാട്സാപ്പിൽ പലതവണ മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്തായി സ്ഥിതി എന്ന് അറിയാൻ വെപ്രാളപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്ന അർജുന് അവൾ തിരിച്ച് മെസ്സേജ് അയച്ചു:
“എടാ… ഞാൻ താഴെ പോയി നോക്കിയിരുന്നു. അച്ഛനെ എവിടെയും കണ്ടില്ല, ബാത്റൂമിൽ ഒക്കെയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. അമ്മയും അമ്മായിയും ഒക്കെ താഴെ വന്നിരുന്ന് സാധാരണ പോലെ ടിവിയും സീരിയലും ഒക്കെ കാണുന്നുണ്ട്.
അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല എന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഇത്. എങ്കിലും അച്ഛന്റെ ആ മുഖത്തെ ഞെട്ടൽ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നുണ്ട്…
ഇനി നാളെ രാവിലെ എന്താകും എന്നൊക്കെ നാളെയേ അറിയാൻ പറ്റൂ…”
അർജുന് ആ സന്ദേശം അയച്ചതിനു ശേഷം അവൾ ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ, സ്കൂളിലെ വിനോദ് സാറിന്റെ രണ്ടുമൂന്ന് മിസ്ഡ് കോളുകളും വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജുകളും കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
എന്നാൽ അവൾക്ക് അതിലൊന്നും
മറുപടി കൊടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല; ആകെ മാനസികമായി തളർന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അവൾ വിനോദ് സാറിന്റെ മെസ്സേജുകൾ കണ്ടതായി നടിക്കാതെ അവഗണിച്ചു.
തുടർന്ന് അവൾ ഫോൺ സൈലന്റാക്കി മേശപ്പുറത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ചു. എന്നിട്ട് ആ കിടക്കയിലേക്ക് പതിയെ കിടന്നു.
പക്ഷേ, ആ രാത്രി അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഉറക്കം കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കിടക്കയിൽ കമിഴ്ന്നും മലർന്നും കിടന്നുകൊണ്ട് അവൾ ആ രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം ഓരോന്നായി മനസ്സിൽ കൂട്ടിവായിച്ചു.
അച്ഛൻ തന്നെ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, പൂറ് തുറന്നുകാട്ടി അർജുനുമായി വീഡിയോ കോളിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന നിമിഷം അവളുടെ തലച്ചോറിൽ ആവർത്തിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
‘നാളെ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ എന്നോട് എന്തായിരിക്കും ചോദിക്കുക? —ഈ ചിന്തകൾ അവളുടെ ഉറക്കം പൂർണ്ണമായി കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു.ആ ഭയവും പിരിമുറുക്കവും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ട് മണിക്കൂറുകളോളം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന അവൾ, ഒടുവിൽ മാനസികമായ തളർച്ച കാരണം എപ്പോഴോ അഗാധമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയി.പുലർച്ചെയുടെ ശാന്തതയിലേക്ക് വെളിച്ചം പരന്നുകയറുന്ന
മനോഹരമായൊരു പ്രഭാതമായിരുന്നു അത്.എന്നാൽ മാളവികയുടെ മനസ്സിൽ ആ പ്രഭാതത്തിന്റെ ഭംഗിയേക്കാൾ ഭാരമുണ്ടായിരുന്നത് ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു.
കട്ടിലിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റ അവൾ, അഴിച്ചിട്ടിരുന്ന തന്റെ നീളമുള്ള മുടി വാരിപ്പിടിച്ച് ഒരു കൊച്ചുകൂട്ടമായി മുകളിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ചു. ഉറക്കച്ചടവ് മാറ്റാനായി കൈകൾ രണ്ടും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി ഒന്ന് നന്നായി സ്ട്രെച്ച് ചെയ്തു.
എന്നിട്ട് കട്ടിലിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി, അർധരാത്രിയിലെ കോളിനിടയിൽ ചാർജ് തീർന്നു കിടന്ന ഫോൺ എടുത്തു ചാർജറിലേക്ക് കുത്തിവെച്ചു.
അതിനുശേഷം അവൾ നേരെ അലക്കിവെച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണങ്ങാൻ ഇടുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു.
ഇന്നലെ നനഞ്ഞുകുതിർന്ന
തന്റെ പാന്റിയുയും ബ്രായും, അടിപ്പാവാടയുമെല്ലാം അവിടെ ഉണങ്ങാൻ ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവയെല്ലാം നന്നായി ഉണങ്ങിയോ എന്ന് അവൾ കൈകൊണ്ട് തൊട്ട് ഒന്നു പരിശോധിച്ചുനോക്കി.അവൾ പതിയെ പടിയിറങ്ങി താഴത്തെ നിലയിലുള്ള അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അച്ഛൻ വീണ്ടും എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയാനുള്ള ഒരു ചെറിയ ഭയത്തോടെയാണ് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.എന്നാൽ അവിടെയെങ്ങും അച്ഛനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.