“നല്ല ചൂടാണല്ലേ പുറത്ത്…” ജയചന്ദ്രൻ ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ഒന്നു ലൂസാക്കി. “സ്വാതിക്ക് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ ബോറടിക്കാറില്ലേ?”
“പിന്നെ… നല്ല ബോറടിയാ ജയേട്ടാ. ടിവി കാണും, കിടക്കും… ഇതൊക്കെത്തന്നെ പരിപാടി,” സ്വാതി സോഫയ്ക്ക് അല്പം മാറി ഒരു കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. നൈറ്റി കുറച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറി അവളുടെ വെളുത്ത കാൽക്കുഴകൾ പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു.
“അതിന് നീ ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ അടങ്ങിയിരുന്നാൽ മതിയോ? ഇടയ്ക്കൊക്കെ പുറത്തേക്കൊക്കെ ഇറങ്ങണ്ടേ? നിന്നെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണ് ഇങ്ങനെ മുറിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നാൽ ഈ നാടിന് തന്നെ അതൊരു നഷ്ടമല്ലേ?” ജയചന്ദ്രൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, താല്പര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അയാളുടെ ആ നേരിട്ടുള്ള പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടതും സ്വാതിയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അവൾ തലതാഴ്ത്തി ഒന്നു ചിരിച്ചു. ജയചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയെ തൊട്ടുണർത്തുന്നവയായിരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അത്രയും നേരിട്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്വാതിക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടച്ചിൽ തോന്നി. ഒരു പുരുഷന്റെ അടുത്തുനിന്നുള്ള ഇത്തരം പുകഴ്ത്തലുകൾ കേൾക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് കൊതിച്ചിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. എങ്കിലും, ജയചന്ദ്രൻ വീട്ടിലേക്ക് കയറിവന്ന് മിനിറ്റുകൾക്കകം ഇത്രയും അടുത്ത രീതിയിൽ സംസാരിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല.
അവൾ പതിയെ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ നൈറ്റിയുടെ അരികുകൾ ഒന്നുകൂടി താഴേക്ക് വലിച്ച് ശരീരത്തോട് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു:
“ജയേട്ടൻ ഇരിക്ക്, ഞാൻ കുടിക്കാൻ കുറച്ചു വെള്ളം എടുക്കാം.”
“വെള്ളമൊക്കെ പിന്നെയാകാം സ്വാതി, നീ ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്. ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ വിചാരിച്ചതേയുള്ളൂ, നീ വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരിക്കുമെന്ന്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ നിന്റെ ഈ മുഖം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും പോകുന്നില്ല,” ജയചന്ദ്രൻ ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ, കസേരയിലിരിക്കുന്ന സ്വാതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അയാളുടെ നോട്ടം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും പതിയെ താഴ്ന്ന്, നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഒന്നുയർന്നു താഴുന്ന അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് ചെന്നു നിന്നു.
അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ സ്വാതി ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിടെത്തന്നെ ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രന്റെ ആ ശബ്ദവും, അയാൾ തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രയധികം കൊതിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവും അവൾക്ക് വലിയൊരു സുഖം നൽകി. ‘ഇയാൾ ഇപ്പൊ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്നെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ…’ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ഉള്ളാലെ മോഹിച്ചുപോയി.
പക്ഷേ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ പുറത്തുകാണിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. വളരെ നാടകീയമായി പ്രതികരിക്കാനോ, അയാളെ വഴക്കുപറയാനോ അവൾ തുനിഞ്ഞില്ല. പകരം ഒരു സാധാരണ വീട്ടമ്മയുടെ പക്വതയോടെ, ഉള്ളിലെ വിറയൽ പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു നേരിയ ചിരി പാസ്സാക്കി.
“ജയേട്ടൻ വെറുതെ തമാശ പറയാതെ… രാധാമണി അമ്മ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, ജയേട്ടൻ കാണുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ പുകഴ്ത്തി കയ്യിലെടുക്കുമെന്ന്,” സ്വാതി ഒരു കുസൃതി ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഓഹോ… അപ്പൊ രാധാമണി നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് ക്ലാസ്സ് എടുത്തു തന്നിട്ടുണ്ടല്ലേ?” ജയചന്ദ്രൻ ഉച്ചത്തിൽ ഒന്നു ചിരിച്ചു. “അവൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കാം സ്വാതി. പക്ഷേ, എല്ലാവരോടും ഞാൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാറില്ല. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ… എനിക്കെന്തോ ഒരു പ്രത്യേക താല്പര്യം തോന്നി. അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിയോ?”
“ഏയ്… ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ല ജയേട്ടാ. ഞാൻ വെള്ളം എടുക്കാം,” സ്വാതി ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിക്ക് പിന്നിൽ ഒതുക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.