“ചില ദിവസങ്ങളിൽ ലേറ്റ് ആകും. പിന്നെ എനിക്ക് ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങളുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാനും എപ്പോഴും കാണണം എന്നില്ല. എങ്കിലും നീ ഇങ്ങനെ തനിച്ചിരിക്കുന്നതിലും ഭേദമല്ലേ അത്,” വിനോദ് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഊണ് കഴിഞ്ഞു വിനോദ് കൈ കഴുകാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ സ്വാതിയും ഒപ്പം എഴുന്നേറ്റു. അവൾ ടേബിളിലെ പാത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അടുക്കിവെക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കുനിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ വടിവ് ആ പാവാടയ്ക്കുള്ളിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വിനോദിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അവൻ വാഷ്ബേസിനിൽ കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് തന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സ്വാതിയുടെ ആകർഷകമായ ആ ശരീരമാണ്.
കൈ കഴുകി തുടച്ച് വിനോദ് വീണ്ടും ഹാളിലെ വലിയ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഊണ് കഴിഞ്ഞതിന്റെ ഒരു ചെറിയ മടി അവനുണ്ടായിരുന്നു. സ്വാതി അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങളെല്ലാം സിങ്കിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ച്, കൈകൾ തുടച്ച് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവൾ വിനോദിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരൊറ്റ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.
“ഒരു ചായ എടുക്കണോ വിനോദേട്ടാ? അതോ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയോ?” സ്വാതി അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ചായ ഇപ്പോ വേണ്ട സ്വാതി, ഊണ് കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ. നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് നന്നായി കഴിച്ചു,” വിനോദ് സോഫയുടെ പിന്നിലേക്ക് അല്പം ചാരിയിരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും സ്വാതിയുടെ മുഖത്തും അവളുടെ ശരീരത്തിലും മാറി മാറി സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹാളിൽ ഫാൻ തിരിയുന്ന ശബ്ദം മാത്രമായി. പുറത്തെ വെയിൽ കൂടുതൽ കനത്തതോടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ചൂടും ശാന്തതയും നിറഞ്ഞു.
“സംഗീത് പോയിട്ട് ഇപ്പൊ എത്ര നാളായി സ്വാതി?” വിനോദ് പതിയെ ചോദിച്ചു. സംഭാഷണം കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
“ഇപ്പൊ രണ്ട് മാസത്തോളമായി വിനോദേട്ടാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ആയിരുന്നല്ലോ. ഇവിടെ അധികം നാളൊന്നും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല,” സ്വാതിയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അത് കഷ്ടമായിപ്പോയി. പുതിയ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ തനിച്ചാക്കി അവൻ പോകേണ്ടിയിരുന്നില്ല,” വിനോദ് അവളെ നോക്കി കുറച്ചുകൂടി താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “സ്വാതിക്ക് നല്ല വിഷമം കാണും അല്ലേ?”
“പിന്നെ… വിഷമം ഇല്ലാതിരിക്കുമോ? ഇവിടെ എനിക്ക് ആരെയും അത്ര പരിചയവുമില്ല. അമ്മയും അച്ഛനും നല്ല സ്നേഹമുള്ളവരാ, പക്ഷെ അവരോട് നമുക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുറന്നു പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. സംഗീത് അവിടെ ചെന്നൈയിൽ റൂമിൽ ഒക്കെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നാണ് പറയുന്നത്,” സ്വാതി കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് തറയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“സംഗീതിന്റെ ഒരു കാര്യം… ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയെ വീട്ടിൽ നിർത്തിയിട്ടാണല്ലോ അവൻ അവിടെ പോയി കിടക്കുന്നത്,” വിനോദ് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആ വാചകത്തിൽ വെറുമൊരു തമാശ മാത്രമായിരുന്നില്ല, ഒരുതരം പുകഴ്ത്തലും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
വിനോദേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്വാതിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു. അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. വിനോദിന്റെ കണ്ണുകൾ തന്റെ മാറിലേക്കാണ് നീളുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കറുത്ത ടീഷർട്ടിന്റെ അരികുകൾ ഒന്ന് താഴ്ത്തി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. പക്ഷേ, അവളിൽ നിന്നും ഒരു അകൽച്ചയോ ദേഷ്യമോ ഉണ്ടായില്ല. പകരം, ആൺതുണയില്ലാത്ത ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യവും അവന്റെ ശ്രദ്ധയും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സുഖം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“വിനോദേട്ടൻ വെറുതെ പറയുകയാണ്. ഞാൻ അത്ര സുന്ദരി ഒന്നും അല്ല,” സ്വാതി നോട്ടം മാറ്റി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അല്ല സ്വാതി, ഞാൻ ശരിക്കും പറഞ്ഞതാ. കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് സാരിയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ട് നിന്നെ ഈ വേഷത്തിൽ കാണാൻ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും നീ കൂടുതൽ മെലിഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ല, നല്ല ശരീരപ്രകൃതിയാ നിന്റേത്,” വിനോദ് തന്റെ നോട്ടം ഒട്ടും മാറ്റാതെ, കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.