അവൾ തന്റെ വലിയ മാറിടങ്ങളെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ഗോൾഡൻ ബ്ലൗസിലേക്ക് വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കി. ഈ ചെറുപ്പകാലത്ത്, ശരീരത്തിൽ ഇത്രയേറെ ഭംഗിയും യൗവനവുമുള്ളപ്പോൾ, അത് ആസ്വദിക്കാനോ പുകഴ്ത്താനോ ഭർത്താവ് അടുത്തില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ മോഹത്തിന് വഴിതുറന്നു. ‘രാധാമണി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, എപ്പോഴും ഏകാന്തതയിൽ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ, ഒരു പുരുഷൻ നമ്മളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ശരീരത്തെ നോക്കുന്നതും ഒരു തെറ്റാണോ?’ അവൾ ഉള്ളാലെ ചിന്തിച്ചു.
തന്റെ ശരീരത്തിലെ വടിവുകൾ മറ്റുള്ളവരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചലനങ്ങൾ അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള സുഖവും ആത്മവിശ്വാസവും നിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തനിക്കും ആരോടെങ്കിലും ഒക്കെ കൂടുതൽ അടുക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു നേരിയ ഭയം കലർന്ന മോഹം സ്വാതിയുടെ മനസ്സിൽ പതിയെ മൊട്ടിട്ടു.
“നീ എന്താ സ്വാതി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആലോചിച്ചു നടക്കുന്നത്?” രാധാമണി ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്.
“ഏയ്… ഒന്നുമില്ല അമ്മേ, ഞാൻ വെറുതെ ഓരോന്ന് ഓർത്തതാ,” സ്വാതി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവർ രണ്ടുപേരും പതിയെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിനടുത്തേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.
വീടിന്റെ ഗേറ്റിനടുത്ത് എത്തിയിട്ടും രാധാമണിക്ക് സംസാരിച്ചു മതിയായിരുന്നില്ല. അവർ റോഡരികിലെ ആ വലിയ മരത്തണലിൽ ഒന്നു നിന്നു. ഇരുട്ട് വീണ ആ വഴിയിൽ നേരിയ നിലാവെളിച്ചം പടർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ ചോദിച്ചില്ലേ സ്വാതി, എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നാറില്ലേ എന്ന്…” രാധാമണി ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി താഴ്ത്തി, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സ്വാതിയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ജയേട്ടൻ അങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു സുഖമാ. പുള്ളിയുടെ ആ ഒരു നോട്ടം ഉണ്ടല്ലോ… അത് പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള നോട്ടമാ.”
സ്വാതി കയ്യിലെ പ്രസാദപ്പൊതി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് രാധാമണി പറയുന്നതെല്ലാം അതീവ താല്പര്യത്തോടെ കേട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ പോയപ്പോൾ ഓഫീസിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു,” രാധാമണി ഓർത്തെടുത്ത് പറയുന്നതുപോലെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. “ഞാൻ അവിടെ ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ജയേട്ടൻ പതിയെ പുറകിലൂടെ വന്നു. എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു, ‘എന്താ രാധാമണി, ഈ ഇടയായിട്ട് നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമാണല്ലോ, വീട്ടിൽ രാഘവൻ നിന്നെ ഒന്നു നോക്കുന്നു പോലുമില്ലേ’ എന്ന്. അതും പറഞ്ഞ് പുള്ളി എന്റെ സാരിത്തലപ്പിൽ വെറുതെ ഒന്നു പിടിച്ചു വലിച്ച് തമാശ കാണിച്ചു. എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ആകെ ഒരു വിറയലായിരുന്നു സ്വാതി.”
രാധാമണി ആ കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഇരുപതുകാരിയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അത് കേട്ടതോടെ സ്വാതിയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ടൈറ്റായ ആ ഗോൾഡൻ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉയർന്നുതാഴാൻ തുടങ്ങി. അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് ജയചന്ദ്രൻ തന്റെ മാറിടങ്ങളിലേക്കും പാവാടയ്ക്കുള്ളിലെ ഇടുപ്പിലേക്കും നോക്കിയ ആ കട്ടി നോട്ടം അവൾ വീണ്ടും മനസ്സിൽ കണ്ടു.
“എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് അമ്മ എന്ത് ചെയ്തു?” സ്വാതി അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ മോഹം ആ ചോദ്യത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.
“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ… ‘ആളുകൾ കാണും ജയേട്ടാ വിട്’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നിന്നു. പക്ഷെ പുള്ളി വിട്ടില്ല, എന്റെ അരയിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് ഒന്നു ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ ഒരു സ്പർശനം ഉണ്ടല്ലോ സ്വാതി… അത് തരുന്നൊരു സുഖം അത് അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം. നമ്മുടെ ഭർത്താക്കന്മാർക്കൊന്നും ഇപ്പൊ അതിനുള്ള താല്പര്യമില്ല. പക്ഷെ ജയേട്ടൻ അങ്ങനെയല്ല, ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന് പുള്ളിക്ക് നന്നായി അറിയാം. നിന്നെ പുള്ളിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, നോക്കിക്കോ… ഇനി പുള്ളി നിന്നെ വെറുതെ വിടില്ല.”