അടുത്ത വീട്ടിലെ അപ്പു ആയിരുന്നു അത്. ഇരുപത് വയസ്സുള്ള ഒരു കോളേജ് പയ്യൻ. അയൽപക്കത്തെ വീട്ടിലെ ആയതുകൊണ്ടും, എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഓടിവരുന്നതുകൊണ്ടും സ്വാതിയുമായി അവൻ നല്ല കമ്പനിയായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത പകലുകളിൽ ഇടയ്ക്ക് അവൻ വന്ന് സ്വാതിയോട് സംസാരിച്ചിരിക്കാറുണ്ട്.
“സ്വാതിച്ചേച്ചി…” ഹാളിലേക്ക് കയറിവന്നുകൊണ്ട് അപ്പു വിളിച്ചു.
അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോഴാണ് സോഫയിൽ വിനോദ് ഇരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടത്. വിനോദിനെ കണ്ടതും അപ്പുവിന്റെ ഭാവം ഒന്ന് മാറി, അവൻ പതിയെ ഒന്നു ചിരിച്ചു.
“ആഹ് അപ്പുവാണോ, വാ… അകത്തേക്ക് ഇരിക്ക്,” സ്വാതി പരമാവധി സാധാരണ മട്ടിൽ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല.
“ഇല്ല ചേച്ചി, ഞാൻ അമ്മ ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഏൽപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് വന്നതാ. അമ്മ വൈകുന്നേരം അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നുണ്ട്, കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു,” അപ്പു വിനോദിനെ ഒന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതോ… ഞാൻ അമ്മ (അമ്മായിയമ്മ) വന്നതിന് ശേഷം ചോദിച്ചിട്ട് പറയാം അപ്പു,” സ്വാതി പറഞ്ഞു.
“ശരി ചേച്ചി. പിന്നെ… ചേട്ടൻ എപ്പോഴാ വന്നത്?” അപ്പു വിനോദിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ചോദിച്ചു. വിനോദിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത പ്രകടമായിരുന്നു. തന്റെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തിയതിലുള്ള ദേഷ്യം അവൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കുകയായിരുന്നു.
“ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ വന്നതാ. ഇപ്പൊ ഇറങ്ങും,” വിനോദ് ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് സമയം നോക്കിക്കൊണ്ട് അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ആണോ… ശരി ചേച്ചി, ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ. വൈകുന്നേരം വിളിച്ചാൽ മതി കേട്ടോ,” അപ്പു സ്വാതിയെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. അവൻ വന്ന സമയത്തെ അന്തരീക്ഷവും, സ്വാതിയുടെ വേഷവും, വിനോദിന്റെ ഇരിപ്പും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അപ്പുവിന് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നിയിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ സ്വാതിയുടെ ആ ഭംഗിയുള്ള ചന്തികളിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കാൻ മറന്നില്ല. സ്വാതി അത് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ നിന്നു.
അപ്പു മുറ്റം ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതുവരെ ഹാളിൽ ഒരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞതും വിനോദ് എഴുന്നേറ്റു.
“സ്വാതി, എന്നാൽ ഞാനും ഇറങ്ങുകയാണ്. സമയം കുറെയായി, ഓഫീസിൽ ഒന്നു കയറണം,” വിനോദ് പറഞ്ഞു.
“ശരി വിനോദേട്ടാ…” സ്വാതി അവനെ ഗേറ്റ് വരെ യാത്രയാക്കാൻ കൂടെ നടന്നു.
വിനോദ് കാറിൽ കയറി പോകുന്നതും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വാതിയുടെ മനസ്സിൽ അപ്പുവിന്റെ നോട്ടവും വിനോദിന്റെ സ്പർശനവും മാറി മാറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിനോദ് പോയതിനുശേഷം സ്വാതിക്ക് ഒട്ടും സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. ഹാളിലെ സോഫയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും വിനോദേട്ടൻ തൊട്ടതും സംസാരിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാതെ അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അപ്പുവിന്റെ അമ്മ രാധാമണി ഗേറ്റിനടുത്തുനിന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചത്.
“സ്വാതി… നീ ഒരുങ്ങിക്കോ, നമുക്ക് അഞ്ചരയോടെ ഇറങ്ങാം.”
അപ്പോഴാണ് അമ്പലത്തിൽ പോകുന്ന കാര്യം സ്വാതി ഓർത്തത്. വിരസത മാറ്റാൻ അതൊരു നല്ല അവസരമായി കരുതി അവൾ കുളിക്കാൻ കയറി. കുളി കഴിഞ്ഞ് അലമാര തുറന്നപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു മാറ്റം വരുത്താൻ അവൾക്ക് തോന്നിയത്. എപ്പോഴും ഉടുക്കുന്ന സാധാരണ സാരിയോ ചുരിദാറോ മാറ്റി, തന്റെ കല്യാണത്തിന് എടുത്ത ഗോൾഡൻ നിറത്തിലുള്ള നല്ലൊരു പട്ടുപാവാടയും ബ്ലൗസും അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഒരുങ്ങി കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ സ്വന്തം ശരീരത്തോട് ഒരു വല്ലാത്ത ഭംഗി തോന്നി. കട്ടിപ്പട്ടു തുണിയായതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ ഗോൾഡൻ ബ്ലൗസ് അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ വളരെ ടൈറ്റായിട്ടാണ് ഇരുന്നത്. ശരീരം അല്പം വിരിഞ്ഞതുകൊണ്ട് ബ്ലൗസിന്റെ പുറകിൽ ബ്രായുടെ ലൈനുകൾ കൃത്യമായി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ആ പാവാടയും അവളുടെ വീതിയുള്ള ഇടുപ്പിലും വലിയ ചന്തികളിലും നന്നായി ഒട്ടിക്കിടന്നു. ഒട്ടും വണ്ണമില്ലാത്ത വയറിന്റെ ഭാഗം ആ വേഷത്തിൽ കൂടുതൽ എടുത്തുകാണിച്ചു.