അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ആ നേരിയ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾ ചലിക്കുന്നത് ജയചന്ദ്രൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നു. സ്വാതി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി കൗണ്ടറിൽ ചാരിനിന്ന് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അപ്പോഴും വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു. പുറത്തു കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും, ജയചന്ദ്രന്റെ ഓരോ വാക്കും തന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആവേശം അവൾ പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.
അടുക്കളയിലെ കൗണ്ടറിൽ ചാരിനിന്ന് ഒന്നു മനസ്സ് ശാന്തമാക്കിയ ശേഷമാണ് സ്വാതി ഗ്ലാസ്സിൽ വെള്ളവുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നത്. അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, മുഖത്ത് അതൊന്നും കാണിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
വെള്ളം ടേബിളിലേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ നേരിയതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രൻ സോഫയിലിരുന്ന് കൊണ്ട് ആ നോട്ടീസ് ഫോൾഡ് ചെയ്ത് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു.
“ഇതാണ് അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവത്തിന്റെ നോട്ടീസ്. മാധവേട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഒന്നു ഏൽപ്പിച്ചേക്ക് കേട്ടോ സ്വാതി,” ജയചന്ദ്രൻ വെള്ളമെടുത്ത് ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരി ജയേട്ടാ, ഞാൻ ഏൽപ്പിച്ചേക്കാം,” സ്വാതി സോഫയ്ക്ക് അല്പം മാറി നിന്നു. ലൂസായ ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ശരീരവടിവുകൾ ഇപ്പോഴും ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് വരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുകയാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ… കമ്മിറ്റി ഓഫീസിൽ ചിലർ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ജയചന്ദ്രൻ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. വെള്ള മുണ്ട് ഒന്നു കുടഞ്ഞുടുത്ത് അയാൾ മുൻവശത്തെ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു.
സ്വാതിയും അയാൾക്കൊപ്പം സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് നല്ല വെയിൽ വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുറ്റത്തെ കറുത്ത പൾസർ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ജയചന്ദ്രൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനിന്നു.
“പിന്നെ സ്വാതി… ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതൊന്നും ഒരു തെറ്റായ അർത്ഥത്തിൽ എടുക്കരുത് കേട്ടോ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കൊച്ചുപെണ്ണ് ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ഒരു സങ്കടം കൊണ്ടാ. എന്തായാലും നോട്ടീസിൽ എന്റെ ഫോൺ നമ്പറുണ്ട്… എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കാൻ മടിക്കരുത്,” അയാൾ ഒരു പ്രത്യേക നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഏയ്… എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല ജയേട്ടാ. നോക്കാം…” സ്വാതി താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി നൽകി.
ജയചന്ദ്രൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത്, ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നതുവരെ സ്വാതി സിറ്റൗട്ടിലെ തൂണും ചാരി നോക്കിനിന്നു. ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം അകന്നുപോയതോടെ ആ വലിയ വീട്ടിൽ വീണ്ടും പഴയ നിശബ്ദത വന്നു നിറഞ്ഞു.
പക്ഷേ, ഇത്തവണ ആ നിശബ്ദതയിൽ സ്വാതിക്ക് വിരസത തോന്നിയില്ല. അവൾ നേരെ ഹാളിലേക്ക് വന്ന് ടേബിളിപ്പുറത്തിരുന്ന ആ നോട്ടീസ് കയ്യിലെടുത്തു. അതിന്മേൽ ജയചന്ദ്രന്റെ പേരും വലിയ അക്ഷരത്തിൽ അയാളുടെ മൊബൈൽ നമ്പറും അച്ചടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ആ നമ്പറിലേക്ക് നോക്കി സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ജയചന്ദ്രന്റെ ആ തഴമ്പിച്ച പുരുഷത്വമുള്ള രൂപവും അയാളുടെ വാക്കുകളും തന്നെയായിരുന്നു. പുറമേ ഒന്നും കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും, അയാളുടെ നമ്പർ തന്റെ കയ്യിൽ ഭദ്രമായി ഇരിപ്പുണ്ടെന്ന ചിന്ത സ്വാതിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷയുടെ കനലുകൾ ബാക്കിവെച്ചു.
ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള സമയം സ്വാതിക്ക് ഒട്ടും പോയില്ല. കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ വിരലുകൾ ആ നോട്ടീസിലെ ജയചന്ദ്രന്റെ നമ്പറിലൂടെ വെറുതെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ മടുപ്പും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷയും തോന്നിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവിൽ അവൾ ഫോണെടുത്ത് രാധാമണിയെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു.