ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ – 2 35അടിപൊളി 

 

 

“കാമവെറി പൂണ്ട കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് കഴപ്പ് മൂത്ത മുഖഭാവത്തോടെ, ആദിലക്ഷ്മി അയ്യർ, എന്റെ കുണ്ണ കുലുക്കി വാണമടിച്ചു തരുന്നു

 

ആദിലക്ഷ്മിയുടെ സ്വന്തം അനുജന് ആദിത്യന്റെ കുണ്ണ

 

കുലുക്കി കുലുക്കി വാണമടിച്ചു തരുന്നു “

 

“എന്റെ ചേച്ചി എന്തൊരു കഴപ്പി ആണു

 

ചേച്ചി ഇതുപോലെ എത്ര പേർക്ക് വാണമടിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവും

 

ഹോ”

 

ആ ഒരു ചിന്തയോടെ എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു

അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നു പാൽ ചീറ്റി തെറിച്ചു

ഒന്നല്ല, രണ്ടല്ല, മൂന്നല്ല നാല് സ്ഖലനങ്ങൾ

 

എന്റെ കയ്യും കുണ്ണയും കുണ്ണയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള രോമക്കാടും കുണ്ണപ്പാലിൽ കുതിർന്നു

ജീവിതത്തിൽ ഇത്രത്തോളം പാല് ഇത്രയും ആർജ്ജവത്തോടെ എന്റെ കുണ്ണ തെറിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാദ്യം

സ്വയംഭോഗത്തിന്റെ പല തരം ഭ്രാന്തൻ ചിന്താധാരകളിലൂടെ പലപ്പോഴും ഞാൻ സുഖം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയേറെ സുഖം സമ്മാനിച്ച ഒരു സ്വയഭോഗനിമിഷം ഉണ്ടായിട്ടില്ല

കാലുകൾ തളരുന്നു

 

കുണ്ണ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വലിയുന്നു

വൃഷണങ്ങൾ അയയുന്നു

അവാച്യമായ ആ അനുഭൂതിയുടെ നിർവൃതി ആസ്വദിച്ചു ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കിടന്നു

ഉള്ളിൽ അതുവരെ തിങ്ങി നിന്നിരുന്ന പിരിമുറുക്കവും അടക്കി വെച്ചിരുന്ന ചിന്തകളും കണ്ട കാഴ്ചകളും ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളും അതിലേറെ ആ കണ്ട സ്വപ്നവും എല്ലാം കൂടെ കെട്ടുവിട്ടു പുറത്തേക്ക് പോയതാവണം

 

 

 

പക്ഷെ ആ ആനന്ദം അധികനേരം നീണ്ടു നിന്നില്ല

കർകിടകത്തിലെ ആകാശത്തു മഴമേഘങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വന്നു മൂടും പോലെ എവിടെ നിന്നോ കുറ്റബോധത്തിന്റെയും നൈരാശ്യത്തിന്റെയും ശൂന്യതയുടെയും ഒരു നിഴൽ എന്നെ വന്നു മൂടി

ആ കരിനിഴൽ എന്റെ മനസ്സിൽ മാത്രമല്ല ശരീരത്തിന് ചുറ്റും വലയം ചെയുന്നത് പോലെയൊരു തോന്നൽ

ഒരു ദുരാത്മാവിനെ പോലെ അതെന്നെ ആകരണം ചെയുന്നു

എനിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ഈർഷ്യ അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി

 

 

 

“ഛെ

 

ഞാൻ ഇതെന്താണ് കാണിച്ചത്

എന്താണിപ്പോ വരേയ്ക്കും എന്റെ മനസ്സിൽ കൂടെ പോയ്കൊണ്ടിരുന്നത്

സ്വന്തം ചേച്ചി, അതും പൊന്നുപോലെ തന്നെ കുഞ്ഞുനാളിലെ മുതൽക്കേ താലോലിച്ചു കൊണ്ടുനടന്ന എന്റെ ചേച്ചി

 

ആ ചേച്ചിയെ പറ്റിയാണ് ഞാനിത്രയും നേരം കമ്പി കഥയിലെ നായകന്മാരുടെ രീതിയിൽ ചിന്തിച്ചത്

 

എനിക്കാകെ വല്ലാതെ തോന്നി

കയ്യിൽ പറ്റിയ ശുക്ലം മുണ്ടിൽ തുടച്ചു ഞാൻ കട്ടിലിൽ ചെറുതായി എഴുനേറ്റിരുന്നു

കാലുകൾ ഇപ്പോളും കമ്പിളിയുടെ ഉള്ളിലെ ഇളംചൂട് ആസ്വദിക്കുകയാണ്

 

 

 

വേണ്ട, ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിച്ചത് തന്നെ തെറ്റ്

 

ഇനിയൊരിക്കലും മനസ്സിനെ അനുവദിച്ചുകൂടാ ഈ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ

ഞാൻ അതോർത്തു കൊണ്ട് ജനാലയ്ക്കലേക്ക് നോക്കി

 

 

 

പുറത്തു മഴ കനക്കുകയാണ്

കോവിലകത്തിന്റെ ഓടിട്ട മേല്കൂടരയില്‍ തുമ്പിക്കൈ വണ്ണത്തില്‍ പതിച്ച മഴത്തുള്ളികള്‍ ഒത്തുകൂടി ചാലുകളിലൂടെ ഒഴുകി ജലനൂലുകലായി താഴേ മുറ്റത്തെക്ക് പതിച്ചു

കാറ്റത്ത്‌ ഒരു ജനാലപ്പാളി വീശിയാടി ജന്നാല കട്ടളയില്‍ തല്ലുന്നു

കൊളുത്ത് പറിഞ്ഞു പോയി എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്

കമ്പിളി തെറുത്തു കൂട്ടി കാലിന്റെ ഭാഗത്തേയ്കു വെച്ചിട്ട ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ജന്നാലയ്കു അടുത്തേക്ക് പതിയെ നീങ്ങി

ജന്നാലയ്കു അടുത്തേക്ക് എതുംതോറും തണുപ്പ് അരിച്ചരിച് കയറുന്നുണ്ട്

തുറന്നു വെയ്കാനുള്ള കൊളുത്ത് പറിഞ്ഞു പോയത് തന്നെ

ഞാന്‍ ജന്നാല അടയ്കാമെന്നു ഉറച്ചു പുറത്തെയ്ക് കയ്യിട്ടു ജന്നാല പാളിയില്‍ പിടിച്ചതും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടൊരു മിന്നല്‍ അടിച്ചതും ഒന്നിച്ചാരുന്നു

ഒരു നിമിഷം ഞാനൊന്നു കിടുങ്ങി പോയി

തട്ടിന്പുചറത്ത് തേങ്ങ പെറുക്കി ഇടും പോലെ ട്ടമാര്‍ പടാര്ര്‍ എന്ന് ഇടിയും മുഴങ്ങി

ജന്നലിലൂടെ ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ തെക്കേ തൊടിയിലെ പാല മരം കണ്ടു

സര്പക്കാവില്‍ മഞ്ഞളനീരട്ടു നടക്കുമ്പോള്‍ മുടിയാട്ടം നടത്തുന്ന സ്ത്രീകളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം പാലമരം കാറ്റത്ത്‌ ആടി ഉലയുന്നു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *