“നന്ദു…. ”
“എന്താ ചേച്ചി.. ”
“നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ… ”
വളരെ ഉറച്ച ശബ്ദമായിരുന്നു ദേവൂചേച്ചിയുടേത്..
ചേച്ചിയെ കണ്ടാൽ അറിയാം ചേച്ചി കാര്യമറിയാതെ പിന്മാറില്ല എന്ന്…
അതും നന്ദു ചേച്ചിക്കും മനസ്സിലായി കാണണം…
“ചേച്ചി… അത്… ”
ചേച്ചിയുടെ മറുപടിക്കായി ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കാതോർത്തു..
“മ്മ്… അന്ന്… ”
“അന്ന് ഞാൻ നമ്മുടെ സിദ്ധുനെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടിരുന്നു…പക്ഷേ വെറുമൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല അത്..”
“പിന്നേ… ”
“അന്ന് ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നില്ലേ സിദ്ധു ചോരയിൽ കുളിച്ചുകിടക്കുന്നത്… അത് ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തായിരുന്നു… ”
നന്ദു ചേച്ചി ആ വീടിനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു പറഞ്ഞു… പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും കല്ല്യാണി എന്റെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു.. ഞാൻ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്… അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നി മറയുന്ന ഭാവ വ്യത്യാസം ഞാൻ കണ്ടു
“പക്ഷേ അന്ന് കണ്ടതുപോലെയായിരുന്നില്ല… സിദ്ധു രക്ഷക്കായി…. എന്നേ വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….സ്വപ്നമാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും സിദ്ധുന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ നിന്നും പോയില്ല….ഉള്ളിലെ പേടി സഹിക്കാൻ വയ്യാതെയായപ്പോൾ ഞാൻ സിദ്ധുനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു… പക്ഷേ റിങ് ചെയ്യുന്നു എന്നല്ലാതെ ആരും ഫോൺ എടുത്തില്ല… അതുംകൂടെയായപ്പോൾ ഉള്ളിലെ പേടി വർധിച്ചു വന്നു… ഇവിടേ വന്ന് എല്ലാം ഒരിക്കൽ കൂടി സ്വപ്നമാണ് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താതെ എനിക്ക് സമാധാനം വരില്ലായിരുന്നു.. നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങളും സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് തോന്നി അതാ ഞാൻ…”
എല്ലാം പറഞ്ഞ ശേഷം ചേച്ചി തലകുനിച്ചു….
ഞാൻ അന്ന് ഫോൺ എടുത്തായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു….
“നിനക്ക് എന്നോടെങ്കിലും പറയാമായിരുന്നില്ലേ നന്ദു…. നിങ്ങടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ എപ്പോഴെങ്കിലും റിസ്ക് എടുത്തിട്ടുണ്ടോ….”
ദേവുചേച്ചി വളരേ ദയനീയമായാണ് അത് പറഞ്ഞത്…..
“സോറി ചേച്ചി… ഇനി അങ്ങനെയൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല…. സത്യം… ”
അതും പറഞ്ഞു നന്ദു ചേച്ചി ദേവൂചേച്ചിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു….
“പോട്ടെ… സാരല്ല….. ഇവിടേ വന്നതിന് ശേഷം പിന്നേ എന്താ ഉണ്ടായത്….”
ദേവുചേച്ചി നന്ദു ചേച്ചിയേ തന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്നും അടർത്തിമാറ്റി വീണ്ടും തിരക്കി….
“ഞാൻ… ഞാൻ.. ഇവിടേ വന്നപ്പോൾ അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു.. ആ വീട്.. എല്ലാം എന്റെ തോന്നലാണ് എന്ന് മനസിലായപ്പോൾ… മനസ്സിന് വല്ലാതെ ആശ്വാസം തോന്നി…. അങ്ങനെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ നിന്നപ്പോൾ ആണ്…..”
ചേച്ചി അതു പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ടു….
അത്രയും നേരം ശാന്തമായിരുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ പൊടുന്നനെ… പല പല ശബ്ദങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടു…. കാക്കയും വവ്വാലും പട്ടിയും പൂച്ചയും.. എല്ലാ മൈരും ഒച്ച ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഇവറ്റകളുടെ ശബ്ദം ഓക്കേ കേട്ട് മനസ്സിൽ പ്രാകുമ്പോൾ ആണ് സൈഡിൽ നിന്നും ഒരു തോണ്ടൽ..
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി കല്യാണിയാണ്..
“എന്താടി.. ”
ഞാൻ അവളോട് കണ്ണുരുട്ടി പറഞ്ഞു…
“നമ്മുക്ക് ഇവിടേ നിന്നും പോയാലോ… എനിക്ക് മനസ്സിന് എന്തോപോലേ തോന്നുന്നു… ”
ഈ ശബ്ദങ്ങൾ ഓക്കേ കേട്ട് പേടിച്ചിണ്ടാവും പാവം… പിന്നേ ഇരുട്ടും കൂടി കൂടി വരുവാണ്..
“ശൂ… ”
ഞാൻ അവളോട് ചുണ്ടിൽ കൈവച്ചു മിണ്ടരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു…
പിന്നേ അവളും ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല.. എന്റെ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നു… ഞാനും അവളേ ചേർത്ത് പിടിച്ചു…
“തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ നിന്നപ്പോൾ ആണ്…..”
നന്ദു ചേച്ചി നിർത്തിയവിടം നിന്നും ദേവു ചേച്ചി പിന്നെയും ചോദ്യം ചോദിച്ചു… വീണ്ടും എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ നന്ദുചേച്ചിയിലേക്കായി…