ഇത്രയും പറഞ്ഞതും ചേച്ചി കരയാൻ തുടങ്ങി….
“പാറു… നീ കർത്തുനേം വിളിച്ചോണ്ട് ഇവിടുന്ന് പോക്കേ… ”
ചേച്ചി പാറുനോടായി പറഞ്ഞു…
പാറു ചേച്ചിയെയും കൂട്ടി റൂമിന് വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി…ഞാൻ കാരണം ചേച്ചി പിന്നേയും കരഞ്ഞു എന്നത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് നീറാൻ തുടങ്ങി…
“നിനക്ക് ഇപ്പോ അവളേ കരയിപ്പിച്ചപ്പോ സമാധാനമായോ സിദ്ധു…”
ചേച്ചിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു…. തെറ്റ് എന്റെ ഭാഗത്താണ് എന്നേ പോലെ അവർക്കും വിഷമം കാണും എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ല..
“സാരല്ല പോട്ടെ…. നിനക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലേ അവർ തമ്മിലുള്ള ബോണ്ടിങ്… ഇങ്ങ് വന്നേ…”
എന്റെ മുഖം മാറിയത് കണ്ട് ചേച്ചി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം കെട്ടി പിടിച്ചു…
“അരുണിന്റെ കായ്യിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു നന്ദു. മൂക്കിൽ നിന്നും രക്തവും ദേഹത്ത് നിറയെ മണ്ണും പിന്നേ കഴുത്തിൽ ആരോ പിടിച്ചതിന്റെ പാടും ഓക്കേ ഉണ്ടായിരുന്നു..”
അൽപ്പം നേരത്തിനു ശേഷം ദേവുചേച്ചി ബാക്കി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി…
ചേച്ചിയേ ആരോ വേദനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി….
“ആരാ.. അത്… ചേച്ചിയെ വേദനിപ്പിച്ചവൻ ആരാ… ”
അവൻ ഏത് മൈരൻ ആണ് എന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്…
“അത് അറിയുങ്കി ഞാൻ ഇവിടേ വെറുതെ ഇരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്…നന്ദു ഉണരട്ടെ ചോദിക്കാം.. പക്ഷേ നീ ചോദിച്ച പോലേ എടിപിടി എന്നല്ല പതുക്കെ… മനസ്സിലായോ…? ”
“മ്മ്…. ”
“അപ്പോ ചേച്ചിയേ എവിടുന്നാ കിട്ടിയേ… ”
“അതോ.. അത് ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു നിന്നും.. ”
“ഏത്… ”
“ക്ഷേത്രത്തിൽ പോവുന്ന വഴി ആ കാട്ടിലെ വീടില്ലേ… അവിടേ….നിന്നും.. ”
“അവിടെ എങ്ങനെ എത്തി… ”
“അറിയില്ല… ”
ചേച്ചി അവിടേ ഒറ്റക്ക് എന്തായാലും പോവില്ല…. എന്നിട്ടും ചേച്ചി അവിടേ എത്തിയുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ…കൂടേ കഴുത്തിലെ പാടും മൂക്കിലെ രക്തവും…. ദേഹത്തെ മണ്ണും
ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്തോ ഒരു അരുതാത്ത പേടി മനസ്സിനുള്ളിൽ കയറി…
ചേച്ചിക്ക് ലൈംഗികമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ എന്നുള്ള ചിന്ത മനസ്സിൽ നിന്നും പോവുന്നില്ല..
“നന്ദു ചേച്ചിക്ക് വേറേ എന്തെങ്കിലും അരുതാത്തത് സംഭവിച്ചോ..”
ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് അത് ചോദിച്ചത്… എനിക്ക് അതിനുള്ള ഉത്തരം വേണമായിരുന്നു..
“ഏയ് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല… ”
എന്റെ ചോദ്യത്തിലേ അർത്ഥം മനസ്സിലായ ചേച്ചി മറുപടി പറഞ്ഞു…
അതുകേട്ടപ്പോൾ സമാധാനമായെങ്കിലുംസന്തോഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
ഞാൻ നന്ദു ചേച്ചിയുടെ അടുത്തായി പോയി ഇരുന്നു… പതിയേ ചേച്ചിയുടെ തലയിൽ തലോടി…
“അവൾ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ വാ നമ്മുക്ക് പോവാം… ”
ചേച്ചി അതും പറഞ്ഞു കയ്യിൽ പിടിച്ച് റൂമിന് വെളിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും..
നന്ദു ചേച്ചിയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു….
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ഞാൻ കാണുന്നത്.. മയക്കത്തിൽ നിന്നും എണീക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നന്ദു ചേച്ചിയെയാണ്… ആ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ണടച്ചിട്ടാണെങ്കിലും ആ കൃഷ്ണമണിയുടെ ചലനം വളരേ വേഗത്തിൽ ആണ്….
“നന്ദു…. ”
ദേവു ചേച്ചി ചേച്ചിയെ തട്ടിയുണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.. പൊടുന്നനെ ചേച്ചി ഞെട്ടിയുണർന്നു… വിയർക്കുന്നുണ്ട് വിറക്കുന്നുണ്ട്.
പേടിയോടെ ചുറ്റും നോക്കുകയാണ് ചേച്ചി.
ചുറ്റും നടക്കുന്നത് ഓക്കേ മനസിലാക്കാൻ കുറച്ച് നേരം വേണ്ടി വന്നു…
“നന്ദു…….മോളേ… ”
ദേവുചേച്ചി നന്ദു ചേച്ചിയേ കെട്ടിപിടിച്ചു. പക്ഷേ ചേച്ചിയിൽ നിന്നും ഒരു ചലനവുമില്ല എന്തോ ഒരു ഷോക്കിൽ ഇരിക്കുന്നപോലെ… ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വികാരവുമില്ല…