“തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ നിന്നപ്പോൾ ആണ്…..വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു വിളിക്കേട്ടത്… അത് എന്റെ തോന്നലാവും എന്ന് വിചാരിച്ചു പിന്നേയും നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഒരു വിളി കേട്ടു.. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു അത്… അവർ രക്ഷക്ക് വിളിക്കുന്നപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്…..”
“എന്നിട്ട്… ”
ഇപ്രാവശ്യം അരുൺ ആയിരുന്നു അത് ചോദിച്ചത്… അവനേ കണ്ടാൽ അറിയാം ത്രില്ല് അടിച്ചു ഇരിക്കാണ് എന്ന്…
“ഞാൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് പതുക്കെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി… പേടി തോന്നിയെങ്കിലും… ഞാൻ യാന്ദ്രികമെന്നോണം നടന്നു… ഓരോ ചുവടു വാക്കുമ്പോഴും… ആ സ്ത്രീയുടെ.. രക്ഷിക്കണേ… രക്ഷിക്കണേ.. എന്നുള്ള ശബ്ദം കൂടി വന്നു… ഞാൻ ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു എത്തിയതും ആ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതില്ലേക്ക് നോക്കി..ആരോ പൂജിച്ചു കെട്ടിയ കുറേ ചരടുകൾ കാണാം…. ഇത്രമാത്രമേ എനിക്ക് ഓർമ്മയുള്ളൂ ബാക്കി ഒന്നും എനിക്ക് ഓർമയില്ല….”
ചേച്ചി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും വീണ്ടും ചുറ്റുപാടിൽ നിന്നും ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരൻ തുടങ്ങി… പക്ഷേ മുന്നത്തേതിനേക്കാൾ കുറച്ചുകൂടി ശബ്ദം കൂടിയിരുന്നു….
“ദേവു ചേച്ചി നമ്മുക്ക് ഇവിടേ നിന്നും പോവാം… ”
കല്ല്യാണിയാണ്… അവൾ ഒരുതരം പേടിയോടെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്… പക്ഷേ എല്ലാവർക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു… ഇവിടേ നിൽക്കുന്നത് അത്ര നല്ല കാര്യമല്ല എന്ന്…..
“മ്മ്… പോട്ടെ സാരല്ല…. ഇനി ഇത്പോലെ എന്തെങ്കിലും നീ ചെയ്യ്… കാണിച്ചു തരാം ഞാൻ… നടക്ക്…. ”
ചേച്ചി ഒരു താക്കീത് എന്നപോലെ പറഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
പോവുന്നതിനു മുന്പേ ഞാൻ ആ വീടും പരിസരവും ഒന്ന് നന്നായി വീക്ഷിച്ചു…
ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് നടന്നുകൊണ്ട് ഓടുന്നതാണ്…
ആ കാട് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ആ പാടത്തു എത്തി.. എല്ലാവരും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോവുന്നതിരക്കിൽ ആണ് നല്ല തിരക്ക് കാണാം…
ബാക്കി എല്ലാവരും ഉത്സവ പറമ്പിൽ ഞങ്ങളേം കാത്ത് നിൽക്കുകയാണ്… കൂടേ മാണിക്യനും ഉണ്ട്….
എന്ന പോയാലോ…. ഞങ്ങൾ അവരുടെ അടുത്ത് എത്തിയതും അമ്മ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു…. ക്ഷേത്രത്തിന് ഉള്ളിലേക്ക് പോവുന്ന കാര്യമാണ്..
“ഞാനൊന്നും വരുന്നില്ല… ”
ഞാൻ എടുത്തടിച്ചത് പോലേ പറഞ്ഞു…
അമ്മ മുഖം തിരിച്ചു ദേവുചേച്ചിയെ നോക്കി… ചേച്ചി അപ്പോൾ തന്നെ മുഖം തിരിച്ചു… ചേച്ചിയുടെ മറുപടിയും അമ്മക്ക് കിട്ടി…
അമ്മ ദയനീയമായി മാണിക്യനെ നോക്കി…
“അത്.. സാരല്ല്യ… വരുന്നവർ വന്നാൽ മതി… എല്ലാവരും ഇവിടേ തന്നെയുണ്ടല്ലോ… കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല…”
അയാൾ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു…
ഓ പിന്നേ….ഇനി അയാൾ കുഴപ്പം ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോലും ഞാൻ പോവില്ല… 😏
ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് കണ്ടതുകൊണ്ടാവണം എല്ലാവരും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു…
ഞാനും ദേവുചേച്ചിയും.. കുറച്ചു മാറിയുള്ള ആ ആൽമരത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള ഇരിപ്പിടത്തേക്കും…. അവിടേ ആകെ രണ്ട് ചെറിയ ചെക്കന്മാരെ ഉള്ളു. അവരെകൊണ്ട് ഉപദ്രവമൊന്നുമുണ്ടാവില്ല.. സമാധാനമായി ഇരിക്കാം…
ഞങ്ങളുടെ കാലൊച്ചയല്ലാതെ വേറേ ആൾക്കാരുടെ കാലൊച്ചയും പിറകിലായി കേൾക്കാം…
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത്.. അരുണിനെയും കല്ല്യാണിയെയുമാണ്…
കല്ല്യാണിയുടെ കാര്യം ഓക്കേ അവൾ എനിക്ക് ഒപ്പം തന്നെയാണ് എപ്പോഴും… പക്ഷേ അരുണിന് എന്താ… അവന്റെ ചാട്ടം ഓക്കേ എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്.. എന്റെ കൊക്കിനു ജീവൻ ഉള്ളടത്തോളം കാലം അത് നടക്കില്ല… 😤
“അഹ്… നിങ്ങൾ അപ്പോ അവരോടൊപ്പം പോയില്ലേ…. ”
ചേച്ചി അവരോടായി ചോദിച്ചു…
“ഇല്ലേച്ചി…അവിടേ പോയാൽ ബോറടിച്ചു ചാവും… ”
കല്ല്യാണി എന്റെ കയ്യിൽകൂടേ കൈ കോർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
അവളുടെ കാട്ടികൂട്ടൽ ഓക്കേ കണ്ടിട്ട് ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി വിരിയുന്നത് കാണാം…