നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 11 97അടിപൊളി  

മേമ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ശേഷം കണ്ണാടിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കണ്ണെഴുത്ത് തുടര്‍ന്നു.

“നിനക്കിപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ..?”

മഷി പുരണ്ട വിരല്‍ത്തുമ്പ്‌ കണ്‍പോളയിലൂടെ മെല്ലെ ഓടിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചോദ്യം. കുളത്തില്‍ വച്ച് നടന്നതൊന്നും ഓര്‍മ്മയില്ലെന്ന മട്ടിലാണ് മുഖഭാവം.

“ഒന്നുല്ല…ശരിക്കൊന്ന് കാണാന്‍ വന്നതാ..!!”

ഞാനാ സൗന്ദര്യം കണ്ണുകളാല്‍ ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു.

കണ്ണെഴുത്ത് പൂര്‍ത്തിയാക്കി വിരലില്‍ പുരണ്ട കണ്മഷി മുടിയില്‍ തേച്ചു കളഞ്ഞുകൊണ്ട് മേമ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. നിഗൂഢമായൊരു തിളക്കം ആ കണ്ണുകളില്‍ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

“എന്താ മോന്റെ ഉദ്ദേശം…ഉം..?!”

“എന്തുദ്ദേശം…ഈ കളറില്‍‍ കണ്ടപ്പോ ഒടുക്കത്തെ ലുക്ക്..അതൊന്നു അടുത്തു കാണാന്ന് വച്ച് വന്നതല്ലേ..!!”

കള്ളത്തരം ഒരു നേര്‍ത്ത ചിരിയായി എന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

“ഉംമ്..ഉം..!”

‘എനിക്കെല്ലാം മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്’ എന്നൊരു ഭാവത്തോടെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് മേമ കണ്ണാടിയില്‍ ഒട്ടിച്ചു വച്ചിരുന്ന ചെറിയ സ്റ്റിക്കര്‍ പൊട്ടെടുത്തു നെറ്റിയില്‍ പതിപ്പിച്ചു.

“നോക്കട്ടെ..!!”

പൊട്ടുവച്ച മുഖം കാണാനുള്ള കൊതിയോടെ ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റ് ആ തോളില്‍ പിടിച്ച് മെല്ലെ തിരിച്ചു. പ്രതിഷേധങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അവര്‍ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“എന്റെ പള്ളീ…!!”

ആ നിറസൗന്ദര്യത്തില്‍ മുഴുകിപ്പോയ എന്നില്‍ നിന്നും ഒരു ആശ്ചര്യസ്വരം പുറത്തു ചാടി. ശരിക്കും അതിനും മാത്രമുണ്ടായിരുന്നു ആ കാഴ്ച.. നിറനിലാവത്ത് നൂലിഴപോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്ന ശീതമഴ കാണുമ്പോഴുള്ള ഒരു സുഖം..!

“…ഒന്നും പറയാനില്ല…കെട്ടിപ്പിടിച്ചൊരുമ്മ തരാനാണ് തോന്നുന്നത്..!”

കൊതി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ മനസ്സിലുള്ളത് അതേപോലെ പുറത്തോട്ടിട്ടു.

“മതി…ചാട്ടമൊക്കെ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്..!”

മേമയുടെ മുഖത്ത് തെല്ലൊരു ഗൗരവം പടര്‍ന്നു.

“പ്രായത്തിന്റെ ബുദ്ധിമോശാണല്ലോന്ന്‍ കരുതിയാണ് അവിടുന്ന് ഞാന്‍ ക്ഷമിച്ചത്‌. ഇത് സ്ഥിരം പണിയാക്കാനാണ് പദ്ധതിയെങ്കില്‍ എന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂട് മോനറിയും.!”

അത് നല്ല അസ്സലൊരു ഉഡായിപ്പ് ഭീഷണിയാണെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാല്‍‍ ഞാന്‍ പതറിയതേയില്ല. മുഖത്തും വാക്കുകളിലും എത്ര തന്നെ കാഠിന്യം നിറച്ചാലും ആ കണ്ണുകള്‍ അതെല്ലാം പുറംപൂച്ച് മാത്രമാണെന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.

അര്‍ത്ഥവത്തായ ഒരു ചിരിയോടെ ഞാന്‍ മെല്ലെ ആ കരം കവര്‍ന്നു.

“കയ്യിന്റെ ചൂടല്ല…കുളത്തീന്ന് തന്ന ആ ചൂടാ വേണ്ടത്…!!”
എന്റെ തുളച്ചു കയറുന്ന നോട്ടത്തില്‍ അവര്‍ തെല്ലൊന്നു ചൂളി. ആ വാക്കുകളുടെ പൂര്‍ണമായ അര്‍ഥം മനസ്സിലായപോലെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു പിടച്ചിലുയര്‍ന്നു.

“നീ..നീ കളിക്കല്ലേ കണ്ണാ..!”

ആ സ്വരം ശരിക്കും പതറി.

കൂടുതലെന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാനവസരം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്നൊരു നീക്കത്തില്‍ ഞാനവരെ മാറിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

“ഇങ്ങു വന്നെ എന്റെ മേമ..ഞാനീ ചൂട് ഒന്നൂടൊന്നറിയട്ടെ..!!”

ഇരു കക്ഷങ്ങളിലൂടെയും കൈ കടത്തിക്കൊണ്ടു ഞാനവരെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നു.

“..മ്ഹാ…എന്താ ഒരു മണം..!!”

മൂക്ക് വിടര്‍ത്തി ആ വാസനസോപ്പിന്റെ ഗന്ധം വലിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് ഞാനാ കവിളില്‍ അമര്‍ത്തിച്ചുംബിച്ചു.

“കണ്ണാ..ഇത് ശരിയല്ലാട്ടോ..ഇങ്ങനെ പാപം ചെയ്യല്ലേ..!!”

മേമയുടെ തളര്‍ന്ന സ്വരം വിറയാര്‍ന്നു.

“ശരിയും ശരികേടുമൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മേമേ..!

പിന്നില് ‍കഴുത്തിനു താഴെ നഗ്നമായ ഭാഗത്തുകൂടെ കയ്യോടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനാ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു.

“….എനിക്കെന്റെ മേമയെ ജീവനാണ്..അത്രയേ എനിക്കറിയൂ..!!”

എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ ആ കാതിലെ ജിമിക്കിയെ തൊട്ടുണര്‍ത്തി.

“ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞാ എന്താവൂന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ..ഞാന്‍ നിന്റെ മേമയാണ് മോനെ..!”

ആ പതറുന്ന സ്വരം വല്ലാതെ താഴ്ന്നു.

ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് മിഴികള്‍ നട്ടു. വല്ലാത്തൊരു വിഭ്രമം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടവിടെ.. അവരെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്ന ചിന്തയെന്താണെന്ന് അവര്‍ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മേമയെന്ന സ്ഥാനം, ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാലോ എന്ന ഭയം…! അത് മാറ്റണം…അല്ലങ്കില്‍ അതിനോടുള്ള പേടി മാറ്റണം..!

1 Comment

Add a Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *