മുഖം ചുളിച്ച് കോക്രി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് വേഗം നോട്ടം മാറ്റി.
ഒരു പത്തുമിനിറ്റ് കൂടെ കഴിഞ്ഞതോടെ ടീവിയില് ഏതോ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ഇന്ട്രോ ദൃശ്യമായി.
ഇന്നത്തെ ഷോ കഴിഞ്ഞ മരവിപ്പോടെ രണ്ടുപേര് മൂട്ടിലെ വേര് ചെത്തിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. അമ്മച്ചന്റെ കയ്യിലെ കഞ്ഞിപ്പാത്രം കൂടെ വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് നിരങ്ങി.
അമ്മച്ചന് മുറിയിലേക്ക് വച്ച് പിടിക്കുകയാണ്. കുറെ നേരമായി പിടിച്ചുവച്ച മൂത്രം കളയാനുള്ള വെപ്രാളത്തിലാണ് മൂപ്പര്.
ക്ലോക്കില് മണി എട്ടടിച്ചു.
ഇനി അധികം വൈകാതെ എല്ലാ പണിയും തീര്ത്ത് മേമ വരും. അതിനു മുമ്പായി ചില കാര്യങ്ങള് നേരയാക്കാനുണ്ട്.
ഞാന് വേഗം മുകളിലേക്ക് ചെന്നു.
എന്റെ മുറി അടച്ചു പൂട്ടണം..! ഇന്നലത്തെപ്പോലെ എന്തെങ്കിലും തരികിട കാണിച്ചാല് ഇതിനകത്തോട്ട് കയറാന് പറ്റരുത്.
പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടാനായി ഓടാമ്പലുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ താക്കോല് എവിടെയാണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. മുറി മുഴുവന് തിരഞ്ഞ് ഒടുക്കം അലമാരയുടെ മുകളില് നിന്നും സാധനം കിട്ടി.
മൊബൈലുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷം അതടച്ചു പൂട്ടി. ഇനി ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല.
ഞാനൊരു നിശ്വാസത്തോടെ ബാല്ക്കണിയുടെ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിലേക്ക് ചാരി. വരട്ടെ…കാണാല്ലോ ഇന്നെങ്ങനെ കബളിപ്പിക്കുമെന്ന്..!
മിനിട്ടുകള് കടന്നുപോയി.
ആ സമയം മുറ്റം നിറഞ്ഞു നിന്ന പ്രകാശം അണഞ്ഞു. ഉമ്മറത്തെ വാതില് അടയുന്ന ശബ്ദം കേള്ക്കാം…മിനിട്ടുകള്… ഹാളിലെ ലൈറ്റണഞ്ഞു.
താഴേയ്ക്ക് മെല്ലെ ഒന്നെത്തി നോക്കിയപ്പോള് കോണിപ്പടികയറാന് തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു മേമ.
മാര്ജ്ജാര പാദങ്ങളോടെ ഞാന് വേഗം മേമയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. ശേഷം ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ തലയണയെടുത്ത് ക്രാസിയില് വച്ച് അതിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്ന് മൊബൈലെടുത്ത് നോക്കാന് തുടങ്ങി.
സെക്കന്റുകള് കഴിഞ്ഞപ്പോള് വാതില്ക്കല് ഒരു നിഴല് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
“ആഹ്..വന്നോ..?!!”
അപ്പൊ മാത്രം കണ്ടപോലെ ഞാനൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.
“നീ ഇന്നും ഇവിടെയാണോ..?”
മേമയുടെ മുഖത്തൊരു ചെറിയ പരിഭ്രമമുണ്ട്.
“ആഹ്…എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും കിടക്കാല്ലോ..!”
കള്ളത്തരം കാണാതിരിക്കാന് ഞാന് വേഗം മൊബൈലിലേക്ക് ദൃഷ്ടി മാറ്റി.
“എന്നാ മിണ്ടീം പറഞ്ഞുമിരുന്നോ…ഞാന് അപ്രത്ത് കാണും..!”
ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ മേമ എന്റെ മുറിയുടെ നേരെ നടന്നു.
ചിരി കടിച്ചമര്ത്തിക്കൊണ്ട് ഞാനവരുടെ തിരിച്ചു വരവിനായി കാത്തു.
നിമിഷങ്ങള്ക്കകം മേമ വീണ്ടും വാതില്ക്കല് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഞാന് കണ്ടഭാവം നടിക്കാതെ മൊബൈലില് തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നു.
അവര് മെല്ലെ അകത്തു കയറി.
“നീയെന്തിനാ ആ മുറി പൂട്ടിയേ..?”
മൊബൈല് പിടിച്ച കൈ തട്ടിക്കൊണ്ടു അവരെന്നെ നോക്കി.
“അതുശരി..എന്റെ മുറി എനിക്ക് പൂട്ടിക്കൂടെ..!”
പിറുപിറുക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
“അപ്പൊ എനിക്ക് കിടക്കണ്ടേ..?”
ആ സ്വരം ഒരിത്തിരി കനത്തു.
“മേമയ്ക്ക് ഇവിടെ കിടക്കാല്ലോ..ഇത് മേമയുടെ മുറിയല്ലേ..!!”
അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനവര്ക്ക് കിടക്കാനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്യുന്നപോലെ കട്ടിലിന്റെ വെളുമ്പിലേക്ക് നിരങ്ങി.
“കൊള്ളാം..നിന്റെ കൂടെയോ..?!!”
കൈ എളിയില് കുത്തിക്കൊണ്ട് അവരൊന്നു ചിരിച്ചു.
“…എന്നിട്ട് വേണം ഇന്നലത്തെപ്പോലെ പാതിരാത്രി ഇവിടൊക്കെ ഇട്ടോടിക്കാന്..!!”
“അതിനു ഇന്നലെ എന്തുണ്ടായെന്നാ..??!”
ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പാളി നോക്കി.
“അയ്യോ പാവം…ഒന്നുമറിയാത്ത ഇള്ളക്കുഞ്ഞ്..! ഒന്നെണീറ്റു മാറിക്കെ.. എനിക്ക് കിടക്കണം..!!”
അവരെന്റെ കയ്യില് കയറിപ്പിടിച്ചു.
“നമുക്കൊന്നിച്ച് കിടക്കാം മേമേ…ഒരു പ്രശ്നോം ഉണ്ടാക്കില്ല..!”
ഞാന് കൈ കുതറിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“എന്റെ പോന്നു കണ്ണാ…അത് മാത്രം വേണ്ട..എനിക്ക് നിന്നെ ഒട്ടും വിശ്വാസമില്ല..!”
Miss you lal