വളകിലുക്കം പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മേമ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
“എന്തൊരു ഗതികേടാ ഈശ്വരാ…ഇങ്ങനെ വിശ്വാസമില്ലാതായാ എന്ത് ചെയ്യും..!”
ഞാനൊരു കപടമായ ദയനീയത മുഖത്തു പടര്ത്തി.
“ഒന്നും ചെയ്യണ്ട..മോനങ്ങ് എണീറ്റ് പോയാ മാത്രം മതി..! പകല് വെട്ടത്തു തന്നെ മനുഷ്യനെ വെറുതെ വിടുന്നില്ല..പിന്നെങ്ങനാ വിശ്വസിക്ക്യാ..!!”
“അത് സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ മേമേ…!!”
“അതേ..അറിയാം..പക്ഷേ രാത്രീല് ആ സ്നേഹം കൂടിയാലോ.. ഇന്നലത്തെപ്പോലെ..!”
ആ ചിരി പിന്നെയും ഉയര്ന്നു.
“ഇന്നലത്തെപ്പോലെ എന്തായാലും സംഭവിക്കില്ല…ഉറപ്പു തരാം..! പൊന്നു മേമയല്ലേ..ഒന്ന് വിശ്വസിയ്ക്ക്..!!”
ഞാന് കൈവിടുവിച്ച് അവര്ക്ക് കയറിക്കിടക്കാനായി എഴുന്നേറ്റു മാറി.
ചിന്താക്കുഴപ്പത്തില് പെട്ടതുപോലെ ആ മുഖത്തൊരു നിഴല് വീണു. ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാന് കഴിയാതെയെന്നവണ്ണം എന്റെ മുഖത്തേക്കും കിടക്കയിലേക്കുമൊക്കെയായി ആ കണ്ണുകള് പരതി വീണു.
“ഇങ്ങനെ കാടുകയറി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല..ന്റമ്മോ…ദെന്തൊരു ജാടയാ..!”
ഞാനൊരു തമാശപോലെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ ചിന്തകള്ക്കിടയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. ഒരുപാട് നേരം ചിന്തിക്കാന് അവസരം കൊടുത്താല് ചിലപ്പോ പണിപാളാന് സാധ്യതയുണ്ട്. കുളത്തില് നിന്ന് കുണ്ടി പിടിച്ചതും ലിപ്പടിച്ചതുമൊക്കെ കാരണമാണ് ഈ ഒരു മടി എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു. മേമ കുറച്ചൊക്കെ അതാസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നത് നേര് തന്നെ. എങ്കിലും എന്തുതന്നെ ആയാലും ഉള്ളില് മേമയെന്ന സ്ഥാനം തികട്ടി നില്പ്പുണ്ടാവില്ലേ..!
“നിക്ക്…ശരിക്കൊന്നാലോചിക്കട്ടെ..!”
മേമയുടെ മുഖത്തൊരു കുസൃതിച്ചിരി പടര്ന്നു.
“എന്നാ വേഗം ഒന്നാലോചിയ്ക്ക്…!”
ഞാനൊരു അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിച്ചു. അത് കണ്ടതോടെ ആ ചിരി കൂടുതല് വിടര്ന്നു.
“ഓക്കേ..എന്നാ ഇനി ആലോചിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ എന്റെ മേത്ത് തൊടാന് പാടില്ല..സമ്മതിച്ചോ..?!”
കൂര്ത്ത നോട്ടത്തോടെ അവര് ആദ്യത്തെ ഉപാധി മുന്നോട്ടു വച്ചു.
അതിത്തിരി കടുത്തതായിരുന്നെങ്കിലും മുന്നില് വേറെ വഴിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കിടന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യമല്ലേ…അതാപ്പോ നോക്കാം..!
ഞാന് സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി.
“ഉം…പിന്നെ..കെട്ടിപ്പിടിക്കണം ഉമ്മ വെക്കണം എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞു വന്നാ..അറിയാല്ലോ..!!”
താക്കീത് പോലെ ആ വിരല് വിറച്ചു.
“ഓ…നമ്മളൊന്നിനും വരുന്നില്ലേയ്..!”
ഞാന് വിനീത ഭാവത്തില് മാറിനിന്നു.
“ശരി..എന്നാ ചാവി താ..അല്ലെങ്കില് അത് തുറന്നിട്..എന്നാ ഞാന് കിടക്കാം..! അഥവാ എണീറ്റ് ഓടേണ്ടി വന്നാലും കിടക്കാനൊരിടം വേണ്ടേ..!!”
അമര്ത്തിപ്പിടിച്ച ഒരു ചിരിയോടെ അവര് കൈ നീട്ടി.
“എന്റെ മേമേ..ഇതൊക്കെ കുറച്ചോവറല്ലേ….ഞാന് സമ്മതിച്ചതല്ലേ തൊടില്ലെന്ന്..!”
ഞാന് പരിഭവത്തോടെ മുഖം ചുളിച്ചു. മേമ അതൊന്നും മൈന്ഡ് ചെയ്യാതെ കൈ നീട്ടിയപടി നില്പാണ്.
“ഉം..താ…ചാവി താ..!”
“താക്കോല് പുറത്താ…ബാല്ക്കണിയുടെ ഡോറിന്റെ താഴെ..!”
ഞാന് സ്വല്പം കനപ്പിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു.
മേമ ചുണ്ടുകള് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു ചിരിയൊതുക്കിക്കൊണ്ട് വാതിലിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.
എങ്ങാനും അകത്തു കയറി വാതിലടച്ചു കളഞ്ഞാലോ എന്നൊരു പേടിയില് ഞാനും കൂടെച്ചെന്നു.
എന്നാല് അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒന്നും നടന്നില്ല. ചാവിയെടുത്ത് വാതില് തുറന്നിട്ട ശേഷം മേമ എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ വന്നു.
“വാ…വന്നു കിടന്നുറങ്ങാന് നോക്ക്..!”
ആക്കുന്നപോലൊരു ചിരിയോടെ അവര് അകത്തേക്ക് കയറി.
ഞാന് കതകടച്ചു കുറ്റിയിടുമ്പോഴേക്കും അവര് കിടക്കയില് കയറി ചുമരിനരികിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“അതേയ്..ചിലപ്പോ മേമയുടെ മണം ശ്വാസത്തിന്റെ കൂടെ മൂക്കില് കേറാന് ചാന്സുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് മൂക്കില് പഞ്ഞിയോ തുണിയോ മറ്റോ തിരുകി വെക്കണോ..?!!”
ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് കിടക്കയിലേക്കിരുന്നു.
മുടി വാരിപ്പിടിച്ച് ഉച്ചിയില് കെട്ടി വെക്കുകയായിരുന്ന മേമ എന്നെയൊന്ന് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. ഞാന് അരിശം തീര്ക്കുകയാണെന്നു മനസ്സിലായപോലൊരു ഭാവമാണാ മുഖത്ത്.
Miss you lal