കനി – 1

Kani | Author : RT

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

കഥയെ കഥയായി കാണുക. ഒരു ലവ് ആഫ്റ്റർ മാര്യേജ് ആണ് തീം. കമ്പിയെക്കാളും പ്രണയകഥ ആയിട്ട് വായിക്കാം.

സുബഹി ബാങ്കിന്റെ നേരം.
ഹന്ന കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തലയ്ക്ക് ആകെയൊരു മന്ദത. ഇടത് കവിളിന് വല്ലാത്ത ഭാരം.
ഇരുട്ടിൽ താനെവിടെയാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എന്നും താനുറങ്ങാറുള്ള കിടക്കയല്ല ഇതെന്ന് ആദ്യം ബോധ്യപ്പെട്ടു.

പിന്നീടാണ് തലേന്നത്തെ ഓരോ സംഭവങ്ങളും ഓർമയിലേക്ക് വന്നത്.

തലയ്ക്കടിയേറ്റത് പോലെ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു പോയി.

തലേദിവസം ഓർക്കാൻ അവൾ ഭയപ്പെട്ടു. തന്റെ ജീവിതം മാറിമറിഞ്ഞെന്ന യാഥാർഥ്യം അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.

ആ നേരം കൊണ്ട് മുറിയിലെ ഇരുട്ടുമായി കണ്ണുകൾ സമരസപ്പെട്ടു.

കൺപീലികൾ നിറഞ്ഞ നീളൻ മിഴികൾ കൊണ്ട് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.

അയാളെവിടെ?
ഈ കിടക്കയിൽ അയാളില്ലേ?

അതൊരു ചെറിയ മുറിയായിരുന്നു. രണ്ട് പേർക്ക് കിടക്കാവുന്ന കട്ടിലും ഒരു മേശയും ഒരു സ്റ്റീൽ അലമാരിയും ഉണ്ട്. മേശയ്ക്ക് പുറത്തിരിക്കുന്ന ജഗ്ഗും സ്റ്റീലിന്റെ ഗ്ലാസും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ദാഹം കലശലായി. കിടക്കയിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ നോട്ടം ദേഹത്തേക്കും എത്തി. ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്ത് ഇറങ്ങി ക്‌ളീവേജ് കാണാം. ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് ചുരിദാർ വലിച്ചിട്ട് മെത്തയിൽ ഊർന്നു കിടന്ന ഷാളെടുത്ത് മാറ് മറച്ചു.

കുറച്ചു നിമിഷത്തേക്ക് മറന്നു പോയ അയാളെ വീണ്ടും ഹന്നയ്ക്ക് ഓർമ വന്നു. അയാൾ ഈ മുറിയിലാണോ കിടന്നത്?
എപ്പോഴായിരിക്കും എഴുന്നേറ്റ് പോയിട്ടുണ്ടാവുക?
വല്ലതും കണ്ടു കാണുമോ?

ക്‌ളീവേജ് കാണിച്ച് ആയിരിക്കില്ലേ താൻ കിടന്നിട്ടുണ്ടാവുക. വീട്ടിൽ അൻസിയയുടെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ താൻ ഉണരുന്ന സമയത്ത് കാണാറുള്ളതാണ് ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളുടെ കാൽ ഭാഗവും. അതുപോലെ അയാളും കണ്ടു കാണില്ലേ?

തല പെരുത്തു ഹന്നയ്ക്ക്.

തന്റെ വിധി ഇതാണ്.
പക്ഷെ പൊരുത്തപ്പെടാൻ ആവുന്നില്ല.
ആഗ്രഹിച്ചു മോഹിച്ച് വിവാഹം കഴിക്കുന്ന പുരുഷൻ ശരീരം കാണുന്നത് പോലാണോ മറ്റൊരുവൻ!

എഴുന്നേറ്റ് ഗ്ലാസിൽ വെള്ളം പകർന്നെടുത്ത് ദാഹമകറ്റി.

സമയം എന്തായിക്കാണും?

ജനാലയുടെ ഒരു പാളി തുറന്ന് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. കിഴക്ക് വെള്ളി കീറുന്നു. നമസ്കാര സമയം കഴിഞ്ഞു കാണും. ഇന്നലത്തെ സുബഹിയാണ് അവസാനമായി നമസ്കരിച്ചത്. ഇത് വരെ മുടക്കിയിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും പടച്ചവൻ കൈ വിട്ടു കളഞ്ഞില്ലേ എന്നെ? അവൾക്ക് താൻ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവത്തോട് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ദേഷ്യം തോന്നി.

ജനൽ അടച്ച് തിരിച്ചു വന്ന് ചാരി വച്ച വാതിൽ തുറന്നു നോക്കി. ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ നേരിയ വെളിച്ചം വീണിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലൈറ്റ് ഇട്ടില്ല. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ ഒരു വാതിലും മറ്റൊരു വാതിലും കണ്ടു പിടിച്ചു. എന്നിട്ടാണ് ദിവാൻ കോട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ടത്.

ഹന്ന അടിമുടി വിറച്ചു പോയി.

“അല്ലോഹ്! ഇയാളിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

അയാളെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഹന്നയ്ക്ക് കൈയും കാലും വിറയ്ക്കും. അതുപോലെയായിരുന്നു ഇന്നലത്തെ പെർഫോമൻസ്.

കൈലാസ് എന്നാണ് അയാളുടെ പേര്.
ജോലി അങ്ങനെ ഇന്നത് എന്നൊന്നുമില്ല.
ടൈൽസ്, പ്ലമ്പിങ്, മേസ്തിരിപ്പണി, കൃഷിപ്പണി, ഡ്രൈവിംഗ് അങ്ങനെ എന്തും ചെയ്യും.

ഹന്ന അയാളെ ഇതിന് മുന്നേ എപ്പോഴൊക്കെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവൾ ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഒരു കവറുമായി അയാൾ നടന്നു പോകുന്നത് കാണും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ബുള്ളറ്റിലും.

അവളുടെ കൂട്ടുകാരി രഹന കൈലാസ് ദൂരെ നിന്ന് വരുന്നത് കാണുമ്പോഴേ കൊക്കി തുടങ്ങും.

അയാൾ കാണെ വായിനോക്കാനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും രഹനയ്ക്ക് ഇല്ല.

‘എന്തൊരു ഗ്ലാമറാടി.

എന്തൊരു ബോഡിയാ.. ഉരുക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു..

കൈയിലെ മസിലൊക്കെ നോക്കിക്കേ, ഞരമ്പ് ഒക്കെ പിടച്ചു നിൽക്കുന്നത്..

ഷേവ് ചെയ്തിട്ട് മൂന്നാല് ദിവസമായെന്ന് തോന്നുന്നു. താടി മുളച്ചു വരുന്നേ ഉള്ളൂ..