«നിന്റെ സമയം വരും. ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ അവസാനിപ്പിക്കും. ഒരു ദിവസം നീ രക്തം വാർന്ന് കരുണ യാചിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണും.»
ദേവകി അരികിൽ ഉറങ്ങി. ഭാരമുള്ള മുലകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു. ഓരോ ശ്വാസത്തിലും അവ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. മുഖം ശാന്തം. കൈ സാമൂതിരിയുടെ തോളോട് അടുത്ത്. അവൾ കേട്ടില്ല.
മോഹിനി മറ്റേ വശത്ത്. കണ്ണ് അടഞ്ഞിരുന്നു. നിറഞ്ഞ മുലകൾ നെഞ്ചിന് മുകളിൽ. ലിംഗം ഇനിയും പൂർണമായി
താഴാതെ തുടയിൽ കിടന്നു. ശ്വാസം മെല്ലെ. അവളും കേട്ടില്ല.
സാമൂതിരി നടുവിൽ. യുദ്ധമുറിവുള്ള നെഞ്ച് താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. മുഖം ഉറക്കത്തിൽ ശാന്തം. കാവലിന്റെ ഭാരം ഇല്ല. ആജ്ഞയുടെ ഭാരം ഇല്ല.
വിളക്ക് മിന്നി. എണ്ണ കുറഞ്ഞു. അന്തഃപുരം നിശബ്ദമായി. ലക്ഷ്മി മന്ത്രിച്ച ശാപം മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്നു. ആരും ഉണർന്നില്ല
ദേവകി അരികിൽ ഉറങ്ങി. ഭാരമുള്ള മുലകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു. മോഹിനി മറ്റേ വശത്ത്. കണ്ണ് അടഞ്ഞിരുന്നു. സാമൂതിരി കേട്ടില്ല. വിളക്ക് മിന്നി. അന്തഃപുരം നിശബ്ദമായി. ആ ശാപം മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്നു. ആരും ഉണർന്നില്ല. പുറത്ത് കാവൽ നിന്നു. അകത്ത് ഒരു സ്ത്രീ മാത്രം ഉണർന്നിരുന്നു.
ദേവകി വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കണ്ണ് തുറന്നു. ദേവകി ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല , ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞത് കേട്ടിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ വലിയ മുലകൾ ശക്തമായി ആടി.. ഇളയവളുടെ തുടയിൽ കൈ മെല്ലെ വെച്ചു. വിരലുകൾലക്ഷ്മിയുടെ തുടകളിൽ അമർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
«സഹോദരീ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. ഈ മനുഷ്യനെ ഒഴിവാക്കാൻ നാം എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം. ഇവന്റെ കട്ടിലിൽ നാം ഏറെ സഹിച്ചു. നാം ഒരുമിച്ച് അടിക്കുന്ന ദിവസം വരും.»
ലക്ഷ്മി ദേവകിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. കണ്ണിൽ കോപവും വേദനയും. കണ്ണുനീർ വരണ്ടിട്ടില്ല. വലിയ മുലകൾ ശ്വാസത്തോടെ ഉയർന്നു. രണ്ട് സ്ത്രീകളും ഇറുകിയ ആലിംഗനത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. നിറഞ്ഞ, ഭാരമുള്ള മുലകൾ മൃദുവായി പരസ്പരം അമർന്നു. ദേവകിയുടെ തൂങ്ങുന്ന മുല ലക്ഷ്മിയുടെ ഉറച്ച മുലയെ പൊതിഞ്ഞു. മുലക്കണ്ണ് പരസ്പരം ഉരസി. ചൂടുള്ള തൊലി ചേർന്നു. വയറ് വയറോട്. തുട തുടയോട്. ശരീരം ആശ്വാസത്തോടെയും വെറുപ്പോടെയും പിണഞ്ഞു.
അവർ ആഴത്തിൽ ചുംബിച്ചു. കാമം മാത്രമല്ല. ഐക്യം. സ്നേഹം. നാവ് മെല്ലെ ഇഴഞ്ഞു. ചുണ്ട് മൃദുവും വിശപ്പുള്ളതും. ലക്ഷ്മിയുടെ കൈ ദേവകിയുടെ വിശാലമായ അരയിലും കട്ടിയുള്ള തുടയിലും ചുറ്റി. ദേവകി ലക്ഷ്മിയുടെ പുറക് തലോടി. ഉറച്ച പിറക് പിടിച്ചു. മുടി മുടിയോട് കലർന്നു.
ലക്ഷ്മി പിന്നെ ദേവകിയുടെ വലിയ, മൃദുവായ സ്തനങ്ങളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവൾ അവയ്ക്കിടയിൽ തലോടി, അവരുടെ ചൂടും ഭാരവും അവളുടെ കവിളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ദേവകി ആ യുവതിയെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു; ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ നീളൻ മുടിയിൽ മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ടും മറുകൈകൊണ്ട് അവളുടെ മിനുസമുള്ള പുറത്ത് സ്നേഹത്തോടെ തഴുകിക്കൊണ്ടും അവർ പറഞ്ഞു.
“ഇനി ഉറങ്ങിക്കോളൂ, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ലക്ഷ്മി,” ശാന്തവും എന്നാൽ ഹൃദയസ്പർശിയുമായ സ്വരത്തിൽ ദേവകി പതുക്കെ മൊഴിഞ്ഞു. “അമ്മയുടെ മാറിലേക്ക് തല ചായ്ക്കൂ. എന്നെ നിന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ അനുവദിക്കൂ. നമ്മൾ ഇതിനെയെല്ലാം അതിജീവിക്കും. എന്നിട്ടൊരു ദിവസം, നമ്മൾ പകരം വീട്ടുകയും ചെയ്യും.”
ദേവകിയുടെ ചൂടുള്ളതും പുഷ്ടിയുള്ളതുമായ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി, ആ മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേട്ടുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മി പതുക്കെ നെടുവീർപ്പിട്ടു. ദേവകി അവളുടെ മുടിയിലും പുറത്തും തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ തലയിൽ ചുംബിക്കുകയും ചെയ്തു. പരസ്പരമുള്ള ആ ചൂടിൽ ആശ്വാസവും കരുത്തും കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ട്, അവരുടെ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങൾ – മാറിടങ്ങൾ തമ്മിൽ ചേർന്നും തുടകൾ ഇഴചേർന്നും – ഒന്നിനോടൊന്ന് ചേർന്നുനിന്നു.
താൻ തകർത്തുകളഞ്ഞ ആ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ തന്റെ തന്നെ സർവ്വനാശത്തിനുള്ള വഴികൾ ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങിയതറിയാതെ സാമൂതിരി അപ്പോഴും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.