ശ്വാസം വലിച്ചു, അവൻ അവളെ ക്രൂരമായി ഭോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവളുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ ഓരോ ശക്തമായ തള്ളലിലും വന്യമായി ആടി.
മാനവിക്രമ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി, അവളുടെ മുടി പിടിച്ച് തന്റെ കഠിനമായ ലിംഗം അവളുടെ വായിലേക്ക് തള്ളി.
“ഊമ്പ്, കൂത്തച്ചി” അവൻ ഗർജിച്ചു.
ദേവകി പിതാവിന്റെയും മകന്റെയും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. സാമൂതിരി പുറകിൽ നിന്ന് അവളുടെ യോനിയെ ശക്തമായി ഭോഗിച്ചു, അവന്റെ ഇടുപ്പുകൾ അവളുടെ വിശാലമായ ചന്തികളിൽ അടിച്ചു, അതേ സമയം അവന്റെ മകൻ അവളുടെ വായിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തള്ളി. അവളുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ അവരുടെ ഇടയിൽ വന്യമായി ആടി.
അവർ അവളെ ദീർഘനേരം ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിച്ചു. സാമൂതിരി അവളുടെ യോനിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്ത് അവളുടെ കൂതിത്തുളയിലേക്കു തള്ളി, അവളുടെ മകന്റെ ലിംഗത്തിന് ചുറ്റും നിലവിളിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. പിന്നെ അവർ സ്ഥാനം മാറ്റി — മാനവിക്രമ അവളുടെ യോനിയെഭോഗിക്കുകയും സാമൂതിരി അവളെ ഊമ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സമയം അവളിലേക്ക് കയറി — സാമൂതിരി അവളുടെ കൂതിത്തുളയി ലും മാനവിക്രമ അവളുടെ യോനിയിലും. ദേവകി വേദനയിലും അനിഷ്ടമായ ആനന്ദത്തിലും നിലവിളിച്ചു, അവളുടെ ശരീരം രണ്ട് പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ വിറച്ചു. അവളുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ രണ്ടുപേരും ക്രൂരമായി ഞെക്കി, നിപ്പിളുകൾ ഞെരടി വലിച്ചു.
അവർ അവളെ നിരന്തരം ഓടിച്ചു, അവസാനം രണ്ടുപേരും അവളുള്ളിൽ വന്നു — സാമൂതിരി അവളുടെ കൂതിത്തുളയി ലും മാനവിക്രമ അവളുടെ യോനിയിലും. അവസാനം അവർ പുറത്തെടുത്തപ്പോൾ, ദേവകി കട്ടിലിൽ തകർന്ന് വീണു, രണ്ട് ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നും ശുക്ലം ഒഴുകി, അവളുടെ
ശരീരം വിറച്ചു.
മുലകളിൽ അവന്റെ കൈയുടെ ചുവപ്പ്. വിരലിന്റെ അടയാളം ഭാരമുള്ള മാംസത്തിൽ. മുലക്കണ്ണ് ഇരുണ്ട് വീർത്തു.
സാമൂതിരി പുറത്തെടുത്തു. ശ്വാസം പരുക്കൻ. ദേവകി മലർന്നു കിടന്നു. തുടകൾ ഇനിയും വിടർന്നിരുന്നു. യോനിയിൽ നനവ്. തുടയിലൂടെ ഒരു തുള്ളി ഇറങ്ങി.
«മതി,» അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ദേവകി കണ്ണ് തുറന്നു. മുലയിലെ ചുവപ്പ് കയ്യിട്ട് തഴുകി. വേദനയല്ല. അടയാളം
സാമൂതിരി അവളുടെ തകർന്ന രൂപത്തിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു.
“നീ ഞങ്ങൾക്ക് വെറും ദ്വാരം മാത്രമാണ്, ദേവകി. അത് ഒരിക്കലും മറക്കരുത്.”
ദേവകി അവിടെ കിടന്നു, കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീരോടെ, പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വിദ്വേഷത്തിന്റെ തീ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്തത്ര ശക്തമായി ജ്വലിച്ചു
ദേവകിയുടെ ആഴമുള്ള വിദ്വേഷം
ദേവകിയുടെ ഹൃദയം മരവിച്ചത് ഒരു രാത്രികൊണ്ടല്ല. ഈ സംഭവങ്ങളും അസംഖ്യം മറ്റ് സംഭവങ്ങളും ചേർന്നാണ് അത് മരവിപ്പിച്ചത്.
സാമൂതിരി തന്നെ ഒരു പൊതുസ്ത്രീയെപ്പോലെ കണ്ടത് അവൾ വെറുത്തു. മാനവിക്രമനെ അവൾ കൂടുതൽ വെറുത്തു. ഉമ്മയമയുടെ ജീവനുള്ള ഓർമ്മ..
ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പമുള്ള രഹസ്യ കൂടിക്കാഴ്ചകളിൽ ദേവകി തണുത്ത, മാരകമായ ക്രോധത്തോടെ മന്ത്രിക്കും.
«ഞാൻ അവരിരുവരെയും നശിപ്പിക്കും. അച്ഛനെയും മകനെയും. എന്റെ ശരീരം ഉപയോഗിച്ച് അപമാനിച്ചത് മതി. ഒരു ദിവസം അവർ നമ്മുടെ കാലിന് മുന്നിൽ കരഞ്ഞ് ക്ഷമ യാചിക്കും.»
ലക്ഷ്മി അവളുടെ കൈ പിടിക്കും.
«നാം ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ഇനി ഒറ്റയ്ക്കല്ല.»
ഒരുകാലത്ത് അഭിമാനത്തിന്റെ ആധാരമായിരുന്നു ദേവകിയുടെ ഭാരമുള്ള മുലകളും വിശാലമായ ഇടുപ്പും ആകർഷകമായ ശരീരവും. ഇപ്പോൾ അവ ദൈനംദിന അപമാനത്തിന്റെ ഉപകരണമായി തോന്നി. പക്ഷേ അനുസരണമുള്ള കണ്ണിന് പിന്നിൽ മാരകമായ, ക്ഷമയുള്ള ദൃഢനിശ്ചയം ജ്വലിച്ചു. ഓരോ
ദിവസവും അത് ശക്തിപ്പെട്ടു.
അവൾ റാണിയായി നിൽക്കും. ചിരിക്കും. സിംഹാസനത്തിന് ഇടതുവശത്ത് ഇരിക്കും. അകത്ത് മറ്റൊരു സ്ത്രീയുണ്ട്. ആ സ്ത്രീ കാത്തിരിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം. ഒരു ദിവസം നാരായണന്റെ പേര് കേട്ടാൽ ആ സ്ത്രീ തല ഉയർത്തും.
ഇന്ന് അത് മന്ത്രം മാത്രമാണ്. നാളെ അത് കളിയാകും.
ലക്ഷ്മിക്ക് പിതാവ് വള്ളുവകോനാതിരി മരിച്ചപ്പോൾ പതിനെട്ട്. മുൻ മാമാങ്കത്തിനിടെ അവൾ പിടിക്കപ്പെട്ടു. സഭക്ക് മുന്നിൽ തോൽവിയുടെ അടയാളമായി നിർത്തപ്പെട്ടു. അതേ രാത്രി സാമൂതിരി അവളെ സഹഭാര്യയാക്കി. അന്നുമുതൽ ഈ കൊട്ടാരം. സ്വർണക്കൂട്. സ്വന്തം നാടില്ല.