ഉരുമി വായുവിൽ ചാട്ടംപോലെ പൊട്ടിയപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞ് അടിച്ചു. മൃദുവും മാരകവുമായ ഒരു ചലനത്തിൽ എതിരാളിയുടെ ആയുധം പറിച്ചെടുത്തു. ശരീരം സഹജമായി നീങ്ങി — ഓരോ പേശിയും, ഓരോ ചുവടും, ഓരോ ഞെരുക്കും നിയന്ത്രിച്ചത്. ഇത് വെറും പരിശീലനമല്ല. പിതാവിന്റെ രക്തത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണ്.
പെട്ടെന്ന് അന്തരീക്ഷം മാറി. അവൻ കളത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്ക് നോക്കി.
രാജകീയ പല്ലക്ക്. വഹിക്കുന്നവർ. സായുധ കാവൽ. സാമൂതിരി സ്വയം വന്നിരുന്നു.
അർജുനിന്റെ ഉരുമിയിലുള്ള പിടി ഒരു നിമിഷം മുറുകി. പിന്നെ അയച്ചു. ഹൃദയം വേഗം അടിച്ചു. മുഖം ശാന്തമായിരുന്നു. ചലനം തുടർന്നു. ശരീരത്തിലെ ഓരോ നാഡിയും ഉണർന്നിരുന്നു.
ഇതാണ് അവൻ. മാനവിക്രമ രാജ തിരുമൽപ്പാട്. വള്ളുവനാടിന്റെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ആജ്ഞാപിച്ചവൻ. തറവാട് തീവെച്ചവൻ. അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും ഒളിവിൽ ജീവിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചവൻ.
സാമൂതിരിയെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ശക്തൻ. യുദ്ധമുദ്രകൾ. നാൽപ്പതുകളുടെ അവസാനം. നെഞ്ചിൽ സ്വർണാഭരണം തിളങ്ങി. കണ്ണ് മൂർച്ചയുള്ളത്. വേട്ടയാടുന്നത്. റിക്രൂട്ടുകളെ ഒരു പരുന്ത് ഇരയെ തിരയുന്നതുപോലെ നോക്കി.
അർജുൻ തല
ഉയർത്തിയില്ല. ഉരുമി വീണ്ടും ചുഴറ്റി. പേര് ഇന്ന് നാരായണൻ നമ്പ്യാർ. അച്ഛന്റെ പേര് അവൻ അന്ന് വിളിച്ചില്ല. വിളിക്കുന്ന ദിവസം വേറെയാണ്.
അർജുന് സാമൂതിരിയെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ശക്തൻ. യുദ്ധമുദ്രകൾ. നാൽപ്പതുകളുടെ അവസാനം. നെഞ്ചിൽ സ്വർണാഭരണം തിളങ്ങി. കണ്ണ് മൂർച്ചയുള്ളത്. വേട്ടയാടുന്നത്.
മുഖം നിഷ്പക്ഷമായി നിർത്തി. ഉള്ളിൽ ഒരു തണുത്ത തീ ജ്വലിച്ചു. സാമൂതിരി ഇപ്പോൾ അടുത്താണ് — ഏതാനും പതിനായിരം മീറ്ററല്ല, ഏതാനും പതിന് മീറ്റർ. ശരീരം. ആഭരണം. അധികാരത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം. എല്ലാം വ്യക്തം.
സാമൂതിരിയുടെ കണ്ണ് കളത്തിലൂടെ നീങ്ങി. പിന്നെ അവന്റെ മേൽ തങ്ങി.
ആ കണ്ണിന്റെ ഭാരം ഒരു ശാരീരിക ആഘാതമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒരു നിമിഷം സമയം മന്ദഗതിയിലായി. സാമൂതിരി തന്നെ പഠിക്കുന്നു — ചലനം, കണ്ണിലെ തീവ്രത, ആയുധത്തിന്റെ മാരകമായ മനോഹാരിത. അർജുൻ വരി തുടർന്നു. ഒരു നിമിഷം പോലും മടിച്ചില്ല.
എന്നെ നന്നായി നോക്ക്. കണ്ടർ മേനോൻ മൂപ്പിൽ നായരുടെ മകൻ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. നിനക്ക് അറിയില്ല.
കുഞ്ഞുപണിക്കർ സാമൂതിരിയുടെ അരികിൽ നിന്ന് ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയുന്നത് കണ്ടു. വാക്ക് കേട്ടില്ല. എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.
കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുപണിക്കർ കളത്തിലേക്ക് നടന്നു.
«നാരായണൻ നമ്പ്യാർ!»
അർജുൻ ഉടൻ നിന്നു. ഉരുമി മടക്കി ചുറ്റി. ഉറച്ച, ബഹുമാനമുള്ള ചുവടോടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. തല അൽപ്പം താഴ്ത്തി. കണ്ണ് ജാഗ്രതയോടെ — സാമൂതിരിയുടെ നിൽപ്പ്, ചുറ്റുമുള്ള കാവൽ, അവരുടെ അകലം — എല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തി.
കുഞ്ഞുപണിക്കർ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. «ഇന്ന് മുതൽ നീ സാധാരണ ഭടന്മാരുടെ ഭാഗമല്ല. തിരുമേനി
വ്യക്തിപരമായി ആജ്ഞാപിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വകാര്യ കാവൽസംഘത്തിലേക്ക് മാറ്റണം. പ്രത്യേക പരിശീലനം. കൊട്ടാരത്തിനടുത്ത് തന്നെ താമസം. ഇത് ഒരു വലിയ ബഹുമതിയായി കരുതുക.»
അർജുൻ തല കുനിച്ചു. «ആജ്ഞപ്രകാരം.»
ഉള്ളിൽ തീ അണഞ്ഞില്ല. കൊട്ടാരത്തിനടുത്ത്. സ്വകാര്യ കാവൽ. അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വഴി ഇതുതന്നെയാണ്. പേര് നാരായണൻ നമ്പ്യാർ. അടുത്ത ചുവട് ഇനി കൊട്ടാരക്കവാടത്തിനകത്താണ്.
ള്ളിൽ മനസ്സ് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു.
സ്വകാര്യ കാവൽ. അവൻ എന്നെ അടുത്ത് നിർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് സങ്കൽപ്പിച്ചതിലും അപകടമാണ്. എന്നാൽ കരുതിയതിലും വലിയ അവസരവുമാണ്. കൊട്ടാരത്തിനകത്ത്. അവന്റെ അരികിൽ. ദിനചര്യയും ദുർബലതയും വിശ്വസ്തരെയും പഠിക്കാം. കൊല്ലാൻ വേണ്ടി വന്ന മനുഷ്യനോട് ഇനി കൂടുതൽ അടുത്തെത്താം.
തല അൽപ്പം ഉയർത്തി ദൂരെ നിന്ന് സാമൂതിരിയെ നോക്കി. തന്റെ എല്ലാം എടുത്തവൻ ഇപ്പോൾ ശത്രുവിനെ അറിയാതെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.